Ziekenhuisapotheker & Poliklinisch apotheker
dec09

Ziekenhuisapotheker & Poliklinisch apotheker

In deze rubriek belichten we de diversiteit van het apothekersvak. Deze editie schetsen we twee rollen. Jan Derks, directeur van Derks & Derks B.V. en adviseur in human talent vertelt over de rol van ziekenhuisapotheker en Maryse Spapens verteld over de relatief nieuwe rol van de poliklinisch apotheker waarin de competenties van een ziekenhuisapotheker en een openbaar apotheker zich vermengen. Jan Derks: “Een ziekenhuisapotheker is een geneesmiddelenexpert die verantwoordelijk is voor ‘de inhoud’, dus de farmaceutische zorgverlening door de ziekenhuisapotheek en de eventueel aanwezige poliklinische apotheken. Daarnaast ben je verantwoordelijk voor ‘het bedrijf’: de zakelijke en management­aspecten van de apotheek. De belangrijkste taken zijn medicatiebegeleiding, medicatiebeleid, het beheren van het bereiden van vaak gecompliceerde, steriele medicatie, en de bedrijfsvoering, inclusief personeelsbeleid. De ziekenhuisapotheker is in tegenstelling tot de poliklinisch apotheker minder direct betrokken bij patiënten. Je werkt in een grotere organisatie en houdt van gestructureerd werk.” Maryse Spapens is werkzaam als poliklinisch apotheker bij het Albert Schweitzer ziekenhuis en als bestuurslid van de Nederlandse Vereniging voor Poliklinische Farmacie. Spapens: “Als poliklinisch apotheker ben je de brug tussen het ziekenhuis en de eerste lijn en werk je in een dynamische omgeving. Ziekenhuizen zijn steeds ondernemender, dat is in deze tijd een must geworden. Medisch specialisten zijn de partners waarmee ik samen werk aan goede specialistische zorg. Er wordt kwaliteits- en kostenbewust gedacht en ik vind het interessant om mee te denken vanuit de farmaceutische kant. Daarnaast geef ik adviezen aan patiënten en artsen maar beantwoord ook de vragen van assistenten, bijvoorbeeld bij een complexe interactie of contra-indicatie. Je kunt de functie van poliklinisch apotheker zelf vorm geven, het ziekenhuis geeft daar in veel gevallen ruimte voor. Openbare apothekers moeten vaak wennen aan een nieuwe poliklinische apotheek in hun verzorgingsgebied. Daar moet je mee om kunnen...

Lees Verder
Pact wordt steeds slagvaardiger
dec09

Pact wordt steeds slagvaardiger

Pact is het jongste landelijke apothekerscollectief dat zich richt op de zelfstandige apothekers. Pact is in juli 2012 opgericht en nu drie maanden oud. Tijd om eens te informeren hoe het er voor staat. Jan Dirk Jansen, bestuurslid Pact, vertelt over de ontwikkelingen en verwachtingen van het jongste landelijke apothekerscollectief voor de zelfstandige apothekers. Afgelopen zomer is de coöperatieve vereniging Pact opgericht. Kunt u nog eens uitleggen wat de belangrijkste principes hierachter zijn? Pact biedt de zelfstandige apothekers een onafhankelijk en professioneel samenwerkingsplatform bij de onderhande­lingen over een eerlijk basiscontract. Onze basisprincipes zijn: on­afhankelijk­heid, meebeslissingsrecht en lage kosten. Wij bieden de zelfstandige apothekers of regionale groepen van zelf­standige apothekers een onafhankelijk professioneel plat­form. Het collectief is van, voor en door apothekers. Dit houdt in dat onze leden samen de baas zijn en dat zij het hele onderhandelingstraject meepraten en meedenken. Dat is uniek. Onze onderhandelingen worden gevoerd door ingehuurde professionals, door getalenteerde leden-apo­thekers of door vertegenwoordigers van regionale clubs van apothekers. Deze keuze maken de leden samen. Bij alle andere collectieven zijn de onderhandelingen een black box; aan het einde van de rit is het afwachten wat eruit komt. Naast onderhandelen voor 2013 is een andere belangrijke doel­stelling om Pact nog groter te maken zodat we stevig aan tafel zitten bij alle zorgverzekeraars. Logische con­sequentie van deze visie is dat je geen buitensporige kwaliteits­drempels in de toetreding legt, de kosten zo laag mogelijk houdt, zo min mogelijk verplichtingen aan de leden oplegt en van enige vorm van koppelverkoop afziet. Hoe zit dat dan met de verplichte deelname van Pact leden aan Pluriplus, een dochteronderneming van Pluripharm? Dat is inderdaad de enige verplichting die Pact momenteel aan haar leden oplegt. Onze vereniging heeft nu eenmaal ondersteuning nodig bij de backoffice, bij de onderhandelingen, bij de doorberekeningen van contracten en bij het ontwikkelen van een uniform extra zorgaanbod voor eventuele plus contracten. Om dat als vereniging helemaal zelf op te zetten is te kostbaar. Pact koopt deze ondersteuning daarom in bij een derde partij maar is geheel vrij om dat op een andere manier te regelen. Pact heeft geconstateerd dat Pluriplus op dit moment verreweg de goedkoopste aanbieder van deze diensten is en geheel los staat van de activiteiten van de groothandel. Daarbij stelt zij haar zorgondersteuning separaat ter beschikking aan alle apothekers ongeacht het inkoopkanaal of de formule. Stromen de leden al toe? We merken steeds weer, bijvoorbeeld tijdens het afgelopen KNMP congres, dat zelfstandige apothekers zeer sympathiek staan tegen­over onze basisprincipes; de onafhankelijkheid, het kunnen mee­beslissen en de lage contributie. Als er twijfel bestaat dan zit deze vaak in de onbekendheid met de vereniging en of Pact wel groot...

Lees Verder
Geurige haven
dec09

Geurige haven

Dit is het negenentwintigste artikel in de reeks ‘over de grens’. Oftewel een vogelvlucht over hoe de farmaceutische zorg in het buitenland is geregeld. In deze editie Hongkong. Op 1 juli 1997 droeg het Verenigd Koninkrijk Hongkong over aan China. Sindsdien is de officiële benaming voor Hongkong: Speciale Administratieve Regio Hongkong van de Volksrepubliek China. Er wonen ruim 7 miljoen inwoners in deze stad die uit 236 eilanden bestaat. Mensen zoals Caitlin Lam, senior commercial officer van het Nederlandse consulaat. “Hier kennen we het systeem van huisartsen (nog) niet. In Nederland gaan patiënten na een bezoek aan de huisarts met een recept naar een openbare apotheek. In Hongkong gaan patiënten voor een consult naar een ziekenhuis en gaan vervolgens met het recept naar een uitgiftebalie, ook in het ziekenhuis. Onder supervisie van een apotheker worden de medicijnen verzameld en na goedkeuring van de arts, uitgegeven. De arts is verantwoordelijk voor het recept, de uitgifte van medicatie, het op peil houden van de voorraad en de aankoop van geneesmiddelen.” Hongkong is bijna 100 jaar een kroonkolonie van het Verenigd Koninkrijk geweest. Het is daarom niet vreemd dat de gezondheidszorg in Hongkong veel lijkt op de ‘National Health Service’ waarbij gezondheidszorg niet als een onderdeel wordt gezien van het sociale zekerheidsstelsel. Caitlin: “De gezondheidszorg is gebaseerd op een duaal systeem: de openbare zorg en de private, particuliere sector. De openbare gezondheidszorg in Hongkong wordt gecontroleerd door de Hospital Authority (HA). Dit is een wettelijke instantie die verantwoordelijk is voor het beheer van ongeveer 40 openbare ziekenhuizen. Het marktaandeel van de HA is meer dan 90%. Het overige deel, ongeveer 15 privé ziekenhuizen, valt onder de particuliere sector. Dat is de situatie nu. Maar daar zal verandering in komen. De overheid heeft aangekondigd om de bouw van meer particuliere ziekenhuizen in de toekomst toe te staan.” Openbare apothekers De medicijnvoorziening verloopt via fabrikanten, groothandelaren, im- en exporteurs en de detailhandel. Zij worden gecontroleerd door de overheid en de Pharmacy and Poisons Ordinance. Caitlin:”We hebben drie categorieën ‘geneesmiddelen’: de medicatie die door een arts wordt voorgeschreven en wordt uitgegeven onder supervisie van een apotheker. De tweede categorie zijn de geneesmiddelen waarvoor je geen recept nodig hebt maar die alleen mogen worden verkocht in een geregistreerde apotheek. En tot slot heb je de middelen die te koop zijn bij de drogist. Hier komt geen apotheker aan te pas. Het zijn voornamelijk OTC-middelen.” “Wij weten niet wat geneesmiddelen kosten”, vervolgt Caitlin. “Patiënten betalen een vastgesteld gedeelte voor consultatie bij de arts en krijgen normaal gesproken medicatie voor drie dagen mee. Mensen zijn vrij in hun keuze voor een ziekenhuis. De meeste mensen gaan naar een...

Lees Verder
Decanteren of Karaferen?
dec09

Decanteren of Karaferen?

Over de begrippen decanteren en karaferen ontstaan nog wel eens discussies. Veel mensen gebruiken voornamelijk het woord decanteren, maar in veel gevallen is dit onjuist. Wat is dan het verschil? Vroeger werd wijn op een andere manier gemaakt dan tegenwoordig. Het ontstelen van de druiven werd bijna niet toegepast, aangezien de techniek nog niet zo ver ontwikkeld was. In de steeltjes zitten veel vaste stoffen en harde tannines, dit bij elkaar zorgt ervoor dat de wijn in zijn jeugd hard, groen en ondrinkbaar is. Destijds was er vaker een kelder of andere plek waar de wijn opgeslagen kon worden en werd de wijn ouder gedronken. De vaste stoffen scheiden zich na verloop van tijd van de wijn en er ontstond veel droesem. Omdat in het depot tannines en andere vaste stoffen zitten is dit vaak bitter en niet echt smakelijk. Om te zorgen dat je dit niet in je glas kreeg decanteerde men de wijn. Decanteren is het langzaam overschenken van wijn in een karaf om de wijn te scheiden van zijn depot. Bij hele oude wijn ben ik hier zeker geen voorstander van, want de wijn krijgt altijd een beetje extra zuurstof en dit kan net het duwtje zijn wat ervoor zorgt dat hij over de kop gaat en niet meer lekker smaakt. Ik adviseer om hele oude wijnen minimaal een dag van te voren rechtop te zetten. Maak de wijn kort voor het schenken open en gebruik niet te grote glazen. Karaferen is een ander verhaal. Dit wordt gedaan om een meestal jonge wijn extra zuurstof te geven zodat hij een versneld verouderingsproces krijgt. Wijn wordt tegenwoordig steeds meer gemaakt om direct drinkbaar te zijn. Dus ook in zijn jeugd al toegankelijk. Dit heeft verschillende reden. We hebben geen ruimte, geen tijd, geen geld en geen geduld meer om de wijn te laten liggen. Niet alle wijn is geschikt voor karaferen en grote glazen doen vaak ook al veel. Karaferen is vaak een goede optie om een wijn net wat zachter en vriendelijker te maken. Denk niet alleen aan rood, maar ook aan een stevige witte wijn. Er zijn diverse mogelijkheden in karaffen. Maar wat mij betreft is er één specialist: Riedel, al hun kristallen karaffen worden met de mond geblazen in de meest exotische vormen. Wel met de juiste verhoudingen om extra zuurstof toe te voegen. Een prachtig exemplaar is het karaf Eve, waar je met een sierlijke zwier precies één glas gevuld hebt (er zit zelfs een dvd bij). Kostbaar maar een sieraad voor op tafel, en een geweldige kans om de show te stelen tijdens een mooi diner. Karaf Eve FarmaMagazine prijs € 279,95...

Lees Verder
Column Jan Dirk Jansen | Contract 2013
dec09

Column Jan Dirk Jansen | Contract 2013

Hoe kan je de huidige schermutselingen rond de zorgcontracten tussen de apotheekbedrijven en verzekeraars het beste omschrijven? David (apothekers) versus Goliath (verzekeraars)? Een strategisch schaakspel? Twee bergbeklimmers die ruzie maken over de route naar de top maar deze zonder elkaar niet kunnen bereiken? Het laatste beeld spreekt mij nog het meest aan; er bestaan verschillen van inzicht maar voor het beste resultaat heb je elkaar nodig. Dit levert een zeker evenwicht op zoals tussen de PvdA en de VVD in de formatie. Maar of dat plaatje past bij onze sector? Vandaag kwam een persbericht van Brocacef binnen. Preferentie en LPG zijn de oorzaak dat zij 1000 generieke geneesmiddelen uit hun assortiment verwijderen. De distributie van deze middelen is bedrijfseconomisch niet langer verantwoord. Groothandels en apotheken zitten in hetzelfde gammele schuitje. De groothandel kan de rekening voor distributie lastig doorschuiven naar de afnemers want die kunnen zo’n tegenvaller er nu niet bij hebben. Voor ketens als Escura, Mediq en Alliance zijn groothandel en eigen apotheken sowieso met elkaar vervlochten en we weten uit recente persberichten hoe deze bedrijven er voor staan. Wie moet de rekening dan betalen? Generieke importeurs hebben bij het dingen naar de gunst van de verzekeraar bijna alle marge weggegeven en zijn niet in staat om de fijndistributie zelf te betalen. Sommige verzekeraars zien de bui kennelijk hangen en proberen het tij te keren. Menzis doet nu een proef met 12 cent per doosje voor één middel. Maar de problemen zitten natuurlijk dieper. Er zijn inmiddels te veel geneesmiddelen die met verlies afgeleverd worden door groothandel en apotheek. Apothekers zijn het zicht op hun inkoopmarge aan het verliezen. In een flink aantal gevallen zegt de AIP van een afgeleverd middel weinig meer over de vergoeding door de verzekeraar. Ook de consument snapt door het preferentiebeleid, LSP, de prijzen onder couvert en de mandjesmodellen al lang niets meer van al die wisselingen van labels en prijzen. Veel tijd en geld gaat verloren met het uitvoeren en uitleggen van preferentiebeleid en het oplossen van leveringsproblemen. Kortom het is de hoogste tijd voor iets anders. Om dat duidelijk te maken moeten groothandels en apothekers een keer met de vuist op tafel slaan, laten merken dat het menens is en dat het zo niet verder kan. En daar zit een collectief probleem in onze sector. Individuele apothekers en ketens kijken met angst en beven naar het moment waarop besloten moet worden om het volgende aangeboden jaarcontract al dan niet te ondertekenen. Wat zal de dominante verzekeraar en de collega op de hoek ondernemen bij een afwijzing? Maar misschien hebben apothekers en groothandels meer macht dan ze denken. Samen tarieven vaststellen mag...

Lees Verder
“We willen een betere vergoeding voor onze zorgprestaties”
dec09

“We willen een betere vergoeding voor onze zorgprestaties”

De toegevoegde waarde van de zelfstandige apotheker, daar maakt de Nederlandse Apothekers Coöperatie (Napco) zich hard voor. Maar die waarde staat nu op het spel, waarschuwt Napco-voorzitter Huub Derksema. Want de tarieven zijn volgens hem te laag. Zelfstandig apothekers kunnen daardoor niet meer op een goede manier farmaceutische zorg leveren. Begrijp Huub Derksema alsjeblieft niet verkeerd. Hij is tot veel bereid en ambitieuze plannen heeft hij genoeg, maar het moet wel netjes betaald worden. En daar schort het aan volgens de voorzitter van de Nederlandse Apothekers Coöperatie (Napco), de belangenorganisatie van ruim zeshonderd zelfstandige apothekers. Vorige week nog had hij er een crisisgesprek over met het ministerie van VWS. ‘We hebben hen toen verteld hoe slecht de contracten uitpakken die we met de zorgverzekeraars hebben afgesloten. De apothekers komen daarmee niet uit omdat de tarieven te laag zijn, in combinatie met tegenvallende volumes en dalende geneesmiddelprijzen. Dan praten we over 2012, nota bene een overgangsjaar voor een bekostigingsstructuur op basis van kwaliteitsprestaties. Als het nu al zo is, hoe erg wordt dat dan in 2013?’ Ja, VWS heeft goed geluisterd naar de noodkreet van de apothekers, vertelt Derksema, maar veel kan of wil het ministerie er niet aan doen. ‘Men vindt dat zorgverzekeraars en apothekers er onderling uit moeten komen. Het ministerie wil daarbij eventueel wel optreden als een soort smeerolie, maar daar houdt het mee op. Dat vinden wij niet terecht en dat hebben we ook kenbaar gemaakt. De minister heeft immers de spelregels bedacht voor een financiering op basis van prestaties. Maar als dat spel vastloopt omdat in de praktijk geen zorgprestaties gehonoreerd worden, moeten de regels worden herzien.’ Een aanpassing van de spelregels dus, dat is wat Derksema wil, want het spel wordt volgens hem nu niet eerlijk gespeeld. ‘De contractverhoudingen tussen zorgverzekeraars en apothekers zijn niet gelijkwaardig. Dat komt door de inkoopmacht van de zorgverzekeraars. Als ik als zelfstandige apotheker geen contract met een zorgverzekeraar wil sluiten omdat ik vind dat de tarieven te laag zijn, gaat deze naar mijn collega twee straten verderop. Hij past voor mij zijn tarieven niet aan. En bij een bank hoef ik niet aan te kloppen als ik daardoor in financiële moeilijkheden raak. Die denken wel twee keer na alvorens ze apothekers te hulp schieten. Kortom, ik ben in no time failliet als ik niet teken bij het kruisje. Apothekers hebben helemaal geen keuze.’ Local business Derksema betreurt deze ongelijke machtsverhoudingen, want die ondermijnt alles waar de Napco voor staat. ‘Wij zijn er om de inspanningen van de zelfstandige apothekers zo goed mogelijk te ondersteunen. Daarvoor zijn we in 2005 opgericht. Met als uitgangspunt: farmacie is local business. We...

Lees Verder

Ontwikkeling eerstelijns ketenzorg gaat snel

Henk Bilo, internist aan de Isala Klinieken in Zwolle en al jarenlang voortrekker op het gebied van de integrale diabeteszorg, is somber over de ontwikkeling van de diabetesepidemie. “Op dit moment zijn we het miljoen diabetespatiënten al gepasseerd. Ik verwacht dat, wanneer er niets verandert, er in 2025 1,6 miljoen Nederlanders bekend zullen zijn met diabetes. Dat is één op de tien Nederlanders. De toename betreft vooral jongere mensen met type II diabetes. De leefstijl speelt bij zeker 70% van die nieuwe patiënten een belangrijke rol bij het manifest worden van de glucosestofwisselingsstoornis.” Dat betekent dat de publieke gezondheidszorg essentieel is bij de bestrijding van deze epidemie. “Al op de lagere school moeten kinderen gestimuleerd worden om te bewegen, en moet overgewicht worden tegengegaan. Ook moeten we het roken bestrijden: Nederland is nog steeds het West-Europese land met de meeste rokers.” En dat betekent weer, dat bestrijding van de epidemie een kwestie van tientallen jaren is. Overigens voorkomt een betere publieke gezondheidszorg uiteindelijk niet dat mensen diabetes krijgen. “Maar mensen krijgen de ziekte gemiddeld later, en daarmee neemt ook de kans op complicaties af.” Het versterken van de publieke gezondheidszorg is niet de eerste taak van curatief handelende artsen en apothekers. “Sterker nog, wanneer je alleen in de eerste lijn preventief in gedrag probeert in te grijpen heeft dat maar weinig effect. Bij een effectieve preventie moeten veel meer spelers betrokken zijn.” Curatie Op het gebied van de curatie zijn de afgelopen jaren wel grote vorderingen geboekt. “De behandeling is veel intensiever en beter geworden. En veel meer gericht op het voorkomen van complicaties, op secundaire preventie. Dat is voor een belangrijk deel te danken aan de invoering van de praktijkondersteuner en – op veel plaatsen – de transmurale ketenzorg. Er komen ook voortdurend goede, evidence based standaarden van het NHG bij. Die verbeteringen leidden ertoe, dat diabetespatiënten minder complicaties krijgen en minder snel overlijden dan vijftien jaar geleden.” Ook binnen de farmaceutische zorg vonden belangrijke ontwikkelingen plaats. “Ik beperk me nu tot patiënten met type II diabetes. Wanneer zij een metabool syndroom met hypertentie, overgewicht en vetspectrumafwijkingen ontwikkelen, en daar bovenop het glucose ontregelt, is er – naast de leefstijl – een driepoot waarin je moet acteren. Lange tijd werd de invloed van de glucose als de belangrijkste poot gezien. Daar zijn de inzichten aan het veranderen. Het goed behandelen van de bloeddruk – gecombineerd met leefstijlveranderingen, zoals minder zout eten – en het goed behandelen van vetspectrumafwijkingen zijn waarschijnlijk van groter belang voor de prognose dan het streng regelen van het glucosegehalte. Daar speelt de farmacotherapie steeds vaker op in.” Dit is een groot verschil met mensen...

Lees Verder
Extern sorteren, labelen, verpakken
dec09

Extern sorteren, labelen, verpakken

Dat apotheken anno 2012 nog steeds kosten moeten besparen moge inmiddels duidelijk zijn. Om het genuanceerd uit te drukken; de apotheeksector staat wederom voor aanzienlijke financiële uitdagingen. Steeds meer apotheken maken om die reden gebruik van central filling: het centraal verpakken en etiketteren van herhaalmedicatie op een externe locatie. We zien dat deze externe logistieke handelingen ook steeds meer plaats gaan vinden op het niveau van de groothandel. Ton Kok, directeur logistiek van Brocacef Groothandel: “De herhaalreceptuur wordt door onze central filling apotheek verzorgd, deze central filling apotheek is geïntegreerd in het distributiecentrum in Amsterdam. Dat levert een efficiëntievoordeel op waar onze klanten van kunnen meeprofiteren”. Hoe verloopt jullie central filling proces precies? “Wij ontvangen in Amsterdam de recepten uit diverse apotheekinformatiesystemen (AIS’en) van verschillende apotheken in Nederland. Door middel van software die wij zelf ontwikkeld hebben, worden allereerst de patiëntgegevens van het recept afgehaald. Daardoor kunnen we de recepten bundelen op apotheekniveau en maximaal tien recepten per transportbak in de groothandel verwerken. De doosjes verzamelen we in een transportbak, die het normale groothandelsproces doorloopt. Daarna gaat deze bak door naar de central filling apotheek waar de artikelen worden gescand en de patiëntgegevens weer gekoppeld worden aan de recepten. Deze gaan gelabeld in een receptzak, die afgesloten teruggaat in de sorteerbak. Op het moment dat dit klaar is zit de central filling erop, en kan het de dag daarop ergens in Nederland bij een apotheek bezorgd worden.” Controleslag Kok: “Wij zijn twee jaar geleden gestart met een handmatige verwerking van central filling, door operators die handmatig sorteren en labelen. Op dit moment zijn we operationeel met één mechanisatie, waarbij het sorteren, labelen en verpakken automatisch gebeurt. Uiteraard is controle daarbij van groot belang. Het labelen wordt op twee momenten aan de hand van de barcode gecontroleerd. Dit is ook een voorwaarde voor het central filling proces, het artikel moet een barcode bezitten. Voordat het artikel gelabeld wordt, wordt deze gescand en daarna opnieuw om te controleren of het ook daadwerkelijk goed gelabeld is. Op deze manier zit er 100% controle op het proces. Bij het handmatig gedeelte scant men bij het sorteren het artikel en vervolgens ook bij het labelen op patiëntniveau. Dus mocht er een sorteerfout gemaakt worden, dan wordt dat bij het labelen uiteindelijk rechtgetrokken. Dat betekent dat wij een nauwkeurigere prestatie kunnen neerzetten dan de apotheek zelf, waar die controleslag vaak niet op dit niveau gebeurd.” “De central filling apotheek is als apotheek gecertificeerd en het handmatige proces is inmiddels gevalideerd. Onze central filling apotheek is als eerste in Nederland ISO gecertificeerd. Daarin is alles geborgd om de kwaliteit 100% te krijgen. In het gemechaniseerde deel...

Lees Verder
Bittere pil
dec09

Bittere pil

Onderweg van de Masterclass naar mijn huis in Halsteren kon ik mijn gedachten niet los laten. Een spreker, Hugo Hurts, directeur geneesmiddelen en hulpmiddelen van VWS, zit nog steeds in mijn kop en ik ben al bijna twee uur onderweg. Hugo was goed. Hij had maar één slide nodig, zijn verhaal deed het werk. Hij gaat niets doen om de gevolgen van de ‘marktwerking’ in de farmacie tegen te gaan. ‘Ik hoop dat er geen ongelukken gebeuren’, aldus Hugo. Hugo schetst een beeld over de farmacie waar je het wel of niet mee eens kunt zijn. Waar dat van af hangt…? Of je een jaar of vijf geleden een apotheek hebt overgenomen bijvoorbeeld, of dat je gehoopt had op korte termijn flink te cashen met de verkoop van je apotheek. Of dat je nog in de monopolies en paradigma’s van de vorige eeuw leeft. Het woord is in zijn presentatie niet gevallen maar het gaat natuurlijk om het opgeven van autonomie. Ik begrijp wel dat het even wennen is als je door de tijd heen aan de begrippen ‘farmaceutisch’ en ‘financieel’ verslaafd geraakt bent. Het machtsdenken is doorgeslagen en wij kijken in de afgrond van de gevolgen daarvan. Waar het eerst de openbare farmacie was, zijn nu de zorgverzekeraars de bovenliggende partij. Ze gedragen zich bruut en vertonen alle kenmerken die bij verkrachting van de farmacie hoort. Bijbels gezien oog om oog, tand om tand. Voor de insider een feest van herkenning, voor de burger een dossier vol verwarring. Zembla heeft er zelfs een uitzending aan gewijd. Dat is nog eens preferentie. Voor de duidelijkheid. Ik ben niet neutraal… ik ben erg voor de farmacie en samenhang in de eerste lijn. Ik geloof niet in fragmentatie, zakelijk niet en privé al helemaal niet. Ab Klink schreef het al in zijn overdrachtsdossier aan mevrouw Schippers. De farmacie is het voorbeeld van een bewezen effectieve lokale inbreng, technologie en… marktwerking. Zou hij kunnen bevroeden dat het zo door zou kunnen slaan. Bij dit dossier lijkt iedereen door het ijs gezakt en ik krijg het er koud van.  De KNMP komt met een door mijn vriend Ab Klink geschreven rapport over de waarde toevoeging van de openbare farmacie. Ik kan u nu al verklappen dat het een goed rapport is. Maar de actualiteit  is een intense worsteling der partijen geworden met volledige afwezigheid van vertrouwen. Geen opwarming van relatie, erotiek zo u wilt. Meer een verkrachtingsscène waarvan je het liefst wilt wegkijken. En als er al opwinding is, is dat omdat zorgverzekeraars de winstgevendheid op zorg hebben kunnen overhevelen naar verliesgevende bedrijfsonderdelen van concerns. Ik denk niet dat de zorgverzekeringswet zo ooit...

Lees Verder
Van verzekerde patiënt naar betalende consument
dec09

Van verzekerde patiënt naar betalende consument

Na een periode van uitdijende regulering, uitbreidende zorgvoorzieningen en lage eigen bijdragen in de jaren ’70 van de vorige eeuw kwam in de jaren ’90 een serieuze ommekeer in het overheidsbeleid. Voorafgegaan door een ‘probeerperiode’ kwam de grote klap in 2006 en werd de zorgverzekeraar de regisseur. Hans Hof, healthcare management consultant en lid van profs4zorg, weet goed te duiden wat deze verandering betekent voor de patiënt: “De patiënt is inmiddels meer verzekerde geworden, maar vooral meer consument.” We spreken met Hans Hof over de omslag van patiënt naar consument en de gevolgen die dat met zich meebrengen voor de apotheker en het OTC/zelfzorgbeleid. “Een van de redenen voor deze verandering is uiteraard dat de financiering van de zorg steeds meer uit de individuele portemonnee moet komen, maar daarnaast is er een tweede belangrijke reden die niet financieel van aard is. Deze is gelegen in het toenemend aantal chronisch zieken en de daaraan gekoppelde patiëntenverenigingen. Een chronisch zieke heeft zich inmiddels ontwikkeld tot ervaringsdeskundige en diens patiëntenvereniging dijt uit tot een professionele belangenbehartiging en zorgbemiddelings- annex zorginkooporganisatie.” Fopspeen Wordt het voor de individuele burger die tevens verzekerde is daarmee beter? “Dat hangt er maar vanaf,” vertelt Hof.  “Wel als men beschikt over het inzicht, de kennis en de macht om voldoende gewicht in de schaal te leggen om gelijkwaardig te zijn aan zorgverzekeraars, zorgaanbieders en zorgregulerende instanties. En bovendien niet onbelangrijk, enkel wanneer hij zelfstandig een beslissing kan nemen en nee kan zeggen tegen de aanbiedende partij. Zonder deze voorwaarden is de transformatie van patiënt naar consument een fopspeen. Dan is sprake van een consument die steeds duurder uit is, een consument die zijn dunner geworden portemonnee steeds kritischer gaat gebruiken.” Bewustwording Wat voor gevolgen heeft dit voor de aanbod zijde van de zorgmarkt? “Toegespitst op apotheken zie je dat het steeds belangrijker wordt om onderdeel uit te maken van een eerstelijnszorgcentrum met een verzorgingsgebied op wijkniveau. Grofweg rekenend met gemiddeld 10.000 bewoners per wijk komt dat neer op ruimte voor zo’n 1.500 openbare apotheken. Geen 1.650 want er zijn tenslotte concurrenten in de vorm van dienstapotheken, internetapotheken, poliklinische apotheken en speciale apotheken.” Wat betekenen deze ontwikkelingen voor de positie van OTC in de apotheek? “Gemiddeld gezien wordt er zo’n 5% zelfzorgmedicatie verkocht. Met de wetenschap in ons achterhoofd dat de voorgeschreven medicatie onder druk staat,lijkt het me een uitgelezen moment om het zelfzorgassortiment uit te breiden. Maar hier zitten wat mij betreft wel hele duidelijke voorwaarden aan verbonden. Allereerst een goede locatie, idealiter is dat in mijn opinie een eerstelijnsgezondheidscentrum in het centrum van het verzorgingsgebied in de nabijheid van welzijnsvoorzieningen en winkels. Daarnaast moet je inrichting op...

Lees Verder
Pagina 2 van 1012345...10...Minst recente »