Zorgvernieuwer Jos de Blok: Informele netwerken werken
Okt04

Zorgvernieuwer Jos de Blok: Informele netwerken werken

Informele netwerken zijn veel sterker dan formele structuren. Zorgverleners moeten zelf weer gaan bepalen wat goede zorg is. Dat bewijst de voormalig verpleegkundige De Blok met zijn initiatief Buurtzorg. Zorgverleners zijn het best als ze zelf aan het roer staan. Voormalig verpleegkundige Jos de Blok had het na 25 jaar wel gezien bij grote zorgorganisaties met lange beslislijnen en een overdosis overhead. Dat kan anders, vond hij, en in 2007 zette hij de zorg op z’n kop met de oprichting van thuiszorgorganisatie Buurtzorg Nederland. In een aantal jaren groeide deze organisatie zonder overbodige managers naar ruim zevenduizend werknemers. Opmerkelijk aan zijn model is dat wijkverpleegkundigen binnen zelfsturende wijkteams zelf bepalen hoeveel tijd ze besteden aan de zorg rondom een cliënt. Ook staan ze rechtstreeks in contact met huisarts en ziekenhuis. En met de apotheker. De zorg dus terug naar de professionele zorgverlener. Een trend die volgens De Blok alleen maar sterker wordt. Over een tijdje zullen ook apothekers veel meer volgens het teamdenken gaan werken, is zijn overtuiging. Minder zorg “Onze medewerkers besteden gemiddeld minder uren zorg aan de cliënt. Maar die uren gaan wel volledige op aan zorg. Voor professionals in de zorg is de manier van werken binnen Buurtzorg de meest natuurlijke: focus op de inhoud, samenwerken met professionele partners en zorg organiseren rond de cliënten. Dat leidt tot aantoonbaar betere resultaten, zowel als het gaat om de kwaliteit van zorg als om het financiële resultaat”, stelt De Blok. Volgens De Blok is het principe van Buurtzorg heel eenvoudig en toepasbaar op meerdere plekken binnen de zorg. “De zorg is echter niet overal ingesteld op onze manier van denken. De afgelopen dertig  jaar staan ingewikkelde bedrijfsmodellen aan de basis van hoe je de zorg organiseert. We zijn opgevoed met processen en indicatoren. Onze manier van werken gaat tegen deze stroom in, stamt volgens de critici uit de oudheid, terwijl het juist heel modern is en vooral heel herkenbaar is voor de zorgverlener. Dat laatste is heel belangrijk: als wijkverpleegkundigen dit niet zouden herkennen dan was Buurtzorg ook geen succes geworden. Werken met de professionals is dan ook een groot feest. Zij voelen zich bevrijd, doen de dingen die ze belangrijk vinden, hebben geen last van allerlei overlegstructuren. En nu zie je dat veel professionals overstappen van een oude structuur naar deze.” Invoeren van het model van lokaal samenwerken ging niet zonder slag of stoot. De Blok heeft een stevig strijd moeten voeren met de zorgverzekeraars. “Die konden zich weinig voorstellen dat onze manier van werken tot goede resultaten zou leiden. Zonder management? En we kregen kritiek dat we alleen de makkelijke dingen zouden overnemen, de krenten uit...

Lees Verder
Column Henk Pastoors: Onuitputtelijke bron van inkomsten
Okt04

Column Henk Pastoors: Onuitputtelijke bron van inkomsten

Door de eeuwen heen is de mens medisch gezien een onuitputtelijke bron van inkomsten. Zo kon het in de middeleeuwen gebeuren dat je lag te kauwen op brandnetelbladeren, dronken werd gevoerd met brandewijn midden op het dorp en kermend van de pijn in de stoel lag bij de chirurgijn. Maar de kies moest eruit. Natuurlijk zonder verdoving of enige vorm van sterilisatie. Een joelende dorpsgemeenten om je heen als volksvermaak om vervolgens, nadat er was onderhandeld over de prijs, weer heen gezonden te worden naar  huis. Want thuis dat is door de eeuwen heen de natuurlijke plaats voor tederheid, spontane verzorging, genegenheid en natuurlijk gedeeld verlangen naar genezing. In deze context werkt alles mee tegen de strijd van ziekten. Dat schreef Michel Foucault in 1780 al in zijn visie op de zorg. Ik ben dol op de middeleeuwen, dat mag duidelijk zijn. Het gekissebis over de zorg is van alle tijden. Nelleke Noordervliet kan daar prachtig over schrijven. Toen de betaling van de chirurgijn, nu die stakkers met de ziekte van Pompe die er door wanhoop gedreven een bijbaan van hebben gemaakt. En het gezannik over het inkomen van de medisch specialist en niet te vergeten het gelazer over de rollator. McKinsey heeft nog niet zo lang geleden 50 topbestuurders uit de zorg geïnterviewd hetgeen zijn beslag heeft gekregen in een lijvig  rapport: Nederlandse zorg in 2040. Zeer aan te bevelen! In het rapport wordt onderscheid gemaakt tussen 1) het beste zorgsysteem 2) efficiënte zorg 3) eerlijk verdelen & hoe blijven we gezond. Het rapport zal het ongetwijfeld aan elke bestuurstafel in de zorg goed hebben gedaan. Maar wat mij betreft zakt ze ook als een diaree langs de luier van de dementerenden. Het zijn allemaal theoretische systole van managers met dito bloeddruk. Kijk, het beste zorgsysteem is niet het systeem welke een bypassoperatie zo ruim vergoed dat er gelijk een vakantie geboekt kan worden maar er geen cent verdient wordt aan een advies over stoppen met roken. Zou het niet veel meer om gezondheidswinst moeten gaan. Porter, de bijbel waar McKinsey veel van haar psalmen uit zingt pleit voor een kwaliteitscommissie. In 1800 werd in Parijs de Koninklijke Maatschappij voor geneeskunst opgericht. Zijn we niet gewoon in herhaling gevallen en een maatschappelijk aandoening  aan het verdoezelen. In het oude China werd de dokter betaald voor de mensen die hij gezond hield. Wij hebben dat heel anders georganiseerd. Met een lek in ons aura komen we met de GGZ in contact die ons nooit los laat. Ziekte kost tijd, geld en kwaliteit van leven. Dat is van alle tijden. Moscati (1799) zei het al: ‘de l’emploi de systèmes dans...

Lees Verder
Drijfveren: Het grootste priemgetal is nu 2…
Okt04

Drijfveren: Het grootste priemgetal is nu 2…

Wat een geweldig pand. Ben jij de eigenaar van al dit moois? Pepijn: “Ja, sinds 1999, ben ik eigenaar. De naam Wittop Koning hebben we niet veranderd.” Lacht: “Ik had al zoveel goodwill betaald, ik vond het wel best. Deze apotheek bestaat sinds 1883 en vanaf 1943 met deze naam. Het is een begrip in deze buurt, dat kun je beter zo laten. We zijn een middelgrote apotheek met een gemêleerde clientèle. We zitten in een rijke buurt met hoog opgeleiden maar ook met veel thuis- en dakloze psychiatrische patiënten. Het komt regelmatig voor dat een dakloze en een bewoner van een peperduur pand aan het Vondelpark, naast elkaar aan de balie staan. Dat gaat prima.” Hoe is het om in 2013 apotheker te zijn? “Ik vind het een fijn vak. Ik werk met mensen en tegelijkertijd ben ik ondernemer. Dat vind ik een plezierige combinatie. Je kunt keuzes maken. Maar ik sta niet achter het ingevoerde preferentiebeleid. Los van het feit dat apothekers veel hebben ingeleverd, is een van neveneffecten van dit beleid dat je geen enkele vorm van voorraadbeheer kunt toepassen. Wij in ‘Achmea-land’ konden destijds bij de invoering kiezen tussen het preferentiemodel of het pakjesmodel. Het laatste houdt in dat je een vaste prijs krijgt per generieke verpakking. Dat heb ik gedaan. Soms gaat het goed en soms niet. Dat is het risico dat je neemt. Gelukkig hou ik wel van risico’s nemen.” Risico’s nemen, hoort bij het leven? “Ja. Vind ik wel. En ik bedoel gecalculeerde risico’s. Ik ben geen zekerheidzoeker omdat ik denk dat zekerheid niet bestaat. Ik ben fan van Nicholas Taleb die in zijn boek Zwarte Zwanen leert om voorspellingen en advies te relativeren, kritisch te denken en klaar te staan om snel te handelen. Hij gelooft niet in het eindeloos afdekken van risico’s want dat is weer een risico op zich.” Wat levert het op om zo te denken? “Meer vrijheid van geest. Dat je fouten durft te maken. Het vorig jaar heb ik een patiënteninformatie-avond gehouden. Ik wilde wat anders doen en heb samen met een huisarts en een wetenschapper een avond georganiseerd voor HIV-patiënten. Onderwerp: seks. Uiteindelijk kwamen er maar drie mensen. Het werd een bijzondere avond maar de opkomst liet te wensen over. Ik heb ervan geleerd. Volgende keer beter.” Je staat open voor nieuwe inzichten. Maakt dat jou tot een betere apotheker? “Ik denk het wel. Ik kan je wel een voorbeeld geven. In onze apotheek hebben we een cliëntenpanel met vier kritische klanten die twee keer per jaar bijeenkomen. Ze vertellen wat ze van onze dienstverlening vinden. Ik zie het als waardevol advies. Tijdens een van...

Lees Verder
Pagina 2 van 212