Agnes Kant: minister van VWS
Okt21

Agnes Kant: minister van VWS

De verkiezingen zijn begonnen, Niels! Spannende tijden met polls die heen en weer vliegen. Er is geen peil op te trekken wie de grootste gaat worden. Benieuwd wat de kiezer uiteindelijk in het stemhokje gaat doen. Wie denk jij dat het gaat worden? Nou, ik hoop voor het voortbestaan van de mensheid en die van de wereldvrede toch dat Hillary Clinton aan het langste eind trekt, Bas. Zucht, ik doel op de verkiezingen voor de Tweede Kamer, Niels! In Nederland. Hoewel maart volgend jaar nog ver weg is, lopen de lijststrekkers en kandidaat-ministers zich al enige tijd warm in de coulissen. En iedereen roept om het hardst, Bas. Weg met het eigen risico, opdoeken die marktwerking en lang leve het nationale zorgfonds. De zorg wordt het item van de komende verkiezingen. Mark my words! En ondertussen stijgt de zorgpremie met 10 procent, Niels. Toch wel een deukje in het imago van minister Edith Schippers die voorspelde dat de premie niet zal stijgen. Dat doet pijn. Ach, Bas, je weet hoe dat gaat in de politiek. Al die grote woorden van politici vervliegen in de wind. Grote veranderingen in het politieke zorgsysteem gaan er echt niet meer komen. Zeker niet als straks uit 18 politieke partijen een coalitie moet worden gevormd. En Edith Schippers komt vast niet terug voor een tweede termijn. Daar zeg me we wat, Niels. Dan kan het met een coalitie van zo’n acht kleinere partijen zo maar gebeuren dat de SP de minister van VWS gaat leveren. De kandidaat voor deze post heeft zich inmiddels gemeld: Agnes Kant. De huidige directeur van het Bijwerkingencentrum Lareb gooit in deze editie wel een duidelijk balletje op. Ik citeer: “Voor het ministerschap van VWS mogen ze me bellen. Zo’n kans zou ik toch niet zomaar voorbij laten gaan.” Was getekend Agnes Kant. Dan krijgen we eindelijk weer eens een minister uit de sector, Niels. Els Borst was de laatste. Eentje die de taal van de zorgverlener spreekt. En die de apothekers goed gezind is. Zorgverzekeraars kunnen volgens haar best apothekers betalen voor het melden van bijwerkingen. Bijvoorbeeld door het melden standaard op te nemen in de financiering. Hoor ik jou nou een stemadvies geven, Bas? Bastiaan Witvliet, hoofdredacteur FarmaMagazine Niels van Haarlem, redacteur FarmaMagazine  ...

Lees Verder
Kijksluiter bevordert therapietrouw
Okt21

Kijksluiter bevordert therapietrouw

Eind dit jaar gaat kijksluiter.nl in de lucht. Met ruim duizend animatiefilmpjes over gebruik en bijwerkingen van geneesmiddelen, biedt de site begrijpelijke en laagdrempelige patiëntenvoorlichting. “We willen dat dit een maatschappelijk product wordt.” “Welkom bij Kijksluiter. Kijksluiter bespreekt voor u de meest belangrijke zaken over uw medicijn. Zodat u weet wat u moet doen, wat u kunt verwachten en waar u op moet letten.” Het zijn de eerste woorden die je te horen krijgt als je inlogt op kijksluiter.nl, de tool voor apothekers, apothekersassistenten en patiënten die eind dit jaar op de Nederlandse markt verschijnt. Op kijksluiter.nl staan ruim duizend animatiefilmpjes die de patiënt informatie geven over de hem voorgeschreven medicatie. Elk filmpje bestaat uit een consultgesprek tussen apotheker of apothekersassistent en patiënt. De apotheker legt daarin uit waar het medicijn voor dient en hoe de patiënt dat het beste kan gebruiken. De geneesmiddelenvoorlichting loopt behoorlijk achter in het digitale tijdperk, vertelt Afke de Jong, mede-initiatiefnemer van Zorganimaties, het bedrijf dat kijksluiter.nl heeft ontwikkeld. “Alles staat op schrift, in lange ingewikkelde lappen tekst. En dat terwijl 30 – 50 procent van de Nederlanders beperkt gezondheidsvaardig is. Dat betekent dat ze niet in staat zijn om medische informatie te lezen, te begrijpen en er adequaat naar te handelen.” Vooral bijsluiters worden daarom slecht gelezen én begrepen, vervolgt De Jong. “Er staat teveel informatie in. Daar komt bij dat bijsluiters meer doeleinden dienen dan alleen patiëntenvoorlichting. De informatie moet juridisch dekkend zijn, er staat informatie in voor de voorschrijver, en het moet ook voor alle indicaties, toedieningsvormen en doseringen van toepassing zijn. Bovendien staan alle gerapporteerde bijwerkingen beschreven. De bijsluiterinformatie streeft naar compleetheid. Het primaire doel gaat daarmee verloren: goede en begrijpelijke voorlichting voor de patiënt.” Verlies in gezondheidswinst En dat terwijl 30 – 40 procent van de geneesmiddelen in Nederland niet of niet goed wordt ingenomen. “Dat is verspilling van geld, maar ook verlies in gezondheidswinst. Daarnaast kunnen er complicaties en bijwerkingen optreden door verkeerd medicijngebruik. Ook dat brengt gezondheidsschade én zorgkosten met zich mee.” Iedereen is op zoek naar de Heilige Graal in geneesmiddelengebruik: hoe bevorderen we de therapietrouw van patiënten? De Jong: “Dé oplossing is nog niet gevonden, maar goede voorlichting is wel de eerste stap. Vanuit dat oogpunt zijn we met Kijksluiter begonnen.”  De animatievideo’s van Kijksluiter zijn gebaseerd op informatie uit de bijsluiters. “Het verschil is dat Kijksluiter slechts één doel heeft: patiëntenvoorlichting. Dat doen we door uit alle informatie een selectie te maken die voor de patiënt relevant is. We vervangen de bijsluiter niet, we ondersteunen het.” De Kijksluiter animaties zijn gepersonaliseerd naar geslacht, leeftijd, taal en indicatie. “Er zijn filmpjes specifiek voor mannen, vrouwen,...

Lees Verder
Paul Hagedoorn: Er gaat nog steeds veel te veel mis…
Okt19

Paul Hagedoorn: Er gaat nog steeds veel te veel mis…

Meer dan zeventig procent van de patiënten gebruikt hun inhalatie-medicatie verkeerd. Betere instructies, meer scholing en gebruik van evidence based protocollen kunnen die situatie verbeteren, stelt inhalatietechnoloog Paul Hagedoorn. Even hoor je alleen een krachtige luchtstroom. Paul Hagedoorn zit met zijn hoofd voorovergebogen en inhaleert, om daarna kort te hoesten. Zo hoort het dus niet, demonstreert hij. Want niet bij elke inhalator moet je krachtig inademen om de medicatie diep in je longen te krijgen. “Sommige inhalatoren hebben een lage interne weerstand, krachtig inademen heeft dan geen zin. Het levert dan alleen een hoestbui of mogelijke bijwerkingen op.” Hagedoorn kan het weten. Hij is als inhalatietechnoloog – en onderzoeker in Nederland dé expert in onderzoek, ontwikkeling en toepassing van inhalatietechnologie. Zijn onderzoeksgroep, de afdeling Inhalatietechnologie van de Rijksuniversiteit Groningen (RUG), is afgelopen jaar door een internationale visitatiecommissie beoordeeld als een van de top 3 onderzoekscentra wereldwijd op het gebied van inhalatietechnologie. “We ontwikkelen nieuwe typen inhalatoren,” legt Hagedoorn uit. “En we bedenken geneesmiddelformuleringen die daarbij passen. Dat is uniek, niet alleen in Nederland, ook wereldwijd.” Toch heb je niets aan de optimale inhalator, als de patiënt niet weet hoe hij de inhalator moet gebruiken, stelt Hagedoorn. En dat patiënten dat niet weten, blijkt uit de cijfers. Die zijn alarmerend. Meer dan zeventig procent van de patiënten gebruikt op een verkeerde manier hun inhalatiemedicatie, ruim twee op de drie patiënten dus. Misvattingen Veel van de fouten berusten op misvattingen, zowel bij zorgverlener als patiënt. Zoals de onterechte aanname dat je altijd krachtig moet inademen tijdens de inhalatie. “We kennen vier typen inhalatoren: droog poederinhalatoren, dosis-aërosolen, soft mist inhalers en vernevelaars. Die vragen allemaal een andere manier van voorbereiding, positionering en techniek. Bij dosis-aërosolen met een voorzetkamer moet je bijvoorbeeld niet krachtig inademen. Dan schieten de deeltjes met actieve stof alle kanten op in de mond- en keelholte. Vergelijk het met een zwaar beladen vrachtwagen die op volle snelheid uit de bocht vliegt. De deeltjes komen dan niet waar ze nodig zijn, namelijk in de longen.” Wat ook vaak mis gaat, is dat veel patiënten niet eerst uitademen voordat ze inhaleren. “We noemen onze longen luchtwegen, en dat is terecht. Ze zitten vol lucht. Die lucht moet je eerst uitademen voordat je kunt inhaleren. Doe je dat niet, dan komen de deeltjes nooit diep in de longen. Je duwt dan als het ware een prop lucht voor je uit. Dat je moet uitademen, staat weliswaar in de bijsluiter, maar slechts als regeltje op papier. Maar het is belangrijk dat de patiënt dat tijdens de instructie geleerd wordt. Hij moet het ervaren.” Tien seconden Veel patiënten beginnen de inhalatie met de kin...

Lees Verder
Column: Braaktaal
Okt18

Column: Braaktaal

Met enige regelmaat zit ik bij contractbesprekingen tussen zorgaanbieders en zorgverzekeraars. Van het aldaar gebezigde vakjargon loopt het makkelijk door je broek. Ik begrijp niet dat beide partijen geen nattigheid voelen. ‘Zorgtaal’ tussen managers is elitair. Je hebt maar zelden het idee dat ze nog dicht in de buurt komen van waar het feitelijk om draait: ‘De menselijke maat’. Wellicht omdat afhankelijkheid van zorg soms pijnlijk onverwachts dichtbij kan komen. Wat staat ons immers te doen bij onmenselijk lijden of een sterfbed van een geliefde? We verhullen ons in termen waar mijn beste vriend, toevallig ook arts en terminaal, zich afvraagt of hij nu ook al gek is geworden. Woorden als troost, aandacht, optimaal – in plaats van maximaal – behandelen, lees ik nooit in de contractering. Er zit geen seks op dit soort thema’s. Wel op PROM’s, Value Based Healthcare, Stakeholder engagement, DOT (of beter gezegd ‘bedot’), eHealth, outcome, innovatie, kosteneffectiviteit en meer van dit soort verbale diarree. Maar dan is er natuurlijk een kwaliteitsvenster met een doelmatigheidsconsulent waarmee aansluitend een goed ombuiggesprek altijd mogelijk is. Daarmee is er een stip gezet aan de ‘zorghorizon’ die je diep raakt, maar waar je vervolgens niets mee kunt. Ach, dan geven we elkaar tijdens het contracteringsgesprek de illusie van een ‘goody bag met prachtige zorgvisie’. Alleen bij thuiskomst zit daar dan heel wat anders in dan je aanvankelijk dacht. Je treedt uit je comfortzone om vervolgens fris en fruitig de nieuwe onderhandelingsronde in te gaan. Dat is dan echt zo’n deurmat-moment waarbij transparantie het eufemisme is voor je ontslag. Uiteraard, er komt een heisessie waarbij één en ander wordt rechtgezet. Je voelt je er totaal niet in herkend. Ik hoor wat je zegt, maar van de 360 graden feedback worden alle aanwezigen kotsmisselijk. Zwaar op je schouders ligt employability en boven je hoofd, als het zwaard van Damocles, een geslaagde loopbaansuïcide. Ja, dit is echt het definitieve eindconcept, maar je bent flexibel. Nieuwsgierig naar de feedback en ieder verbetervoorstel is toch nog van harte welkom? Best lastig dit weerstandspunt, omdat je weet dat dit niet beleidsresistent is. Toch maar weer terug naar de kernwaarden en eens vragen wat de casemanager er eigenlijk van vindt. Dan laat de benchmark evidence-based zien dat je wel goed zat, maar je voelt je niet gehoord. Via een ‘bilateraaltje’ lossen we dat tijdens een koffieautomaatgesprek op. Op dit niveau moet je dicht bij jezelf blijven, empowered zijn en het gesprek voeren over hoe alle neuzen niet de zelfde kant op staan. Zogezegd geven we het ‘handjes en voetjes’, en dat doen we natuurlijk ‘hands on’. We gaan kantelen om in je kracht te komen, dus…...

Lees Verder
Agnes Kant: Belonen voor het melden van bijwerkingen
Okt18

Agnes Kant: Belonen voor het melden van bijwerkingen

Beloon apothekers voor het melden van bijwerkingen zodat het aantal meldingen niet langer daalt. “Het melden kan makkelijker door het te faciliteren via de informatiesystemen. Zorgverzekeraars kunnen de benodigde aanpassing in de software van de apothekers financieren. Ons monitoringssysteem kan in de apotheek worden gebruikt om patiënten te volgen die door het preferentiebeleid een ander product krijgen dan ze gewend zijn,” aldus Agnes Kant, directeur van het Lareb Bijwerkingencentrum. Vijf jaar werkt Agnes Kant nu bij het Bijwerkingencentrum Lareb, waarvan de laatste drie jaar als directeur. De voormalig politicus en fractievoorzitter in de Tweede Kamer van de SP heeft het zichtbaar naar haar zin in Den Bosch. Tijdens het interview vertelt ze enthousiast over het belang van haar organisatie. Daar staat een directeur die zich thuis voelt in de zorg. Een terugkeer naar de politiek? Dat boek is gesloten. Hoewel… Als Den Haag haar vraagt voor die ene positie waarvoor ze nog wel openstaat, dan is ze misschien beschikbaar. Minister van VWS, alleen die post. “Alleen voor het ministerschap van VWS mogen ze me bellen. Al zit ik er niet op te wachten hoor, maar zo’n kans zou ik toch niet zo maar voorbij kunnen laten gaan.” Maar gezien de politieke realiteit van vandaag realiseert ze zich heel goed dat die vraag waarschijnlijk niet snel gesteld gaat worden. 25 jaar geleden stonden apothekers en huisartsen aan de basis van het Lareb. Lokale overleggen over bijwerkingen zijn uitgegroeid tot het landelijke Bijwerkingencentrum Lareb. Wat heeft Lareb in 25 jaar bereikt? “We zijn de onmisbare schakel in aandacht voor bijwerkingen door uit meldingen en onze monitoring (LIM) continu nieuwe kennis over bijwerkingen te generen. Kennis die we delen met de zorgverleners. Trots zijn we bijvoorbeeld op de ontdekking van de problematiek rond Vioxx destijds. Niet zo zeer vanwege de aard van de signalering, maar omdat we het als één van de eerste gezien en daarover gepubliceerd hebben. Het is belangrijk om ernstige bijwerkingen in een zo vroeg mogelijk stadium te signaleren. Ook als het product langer op de markt is. Zo kan langdurig gebruik van protonpompremmers leiden tot Vitamine B12 deficiëntie. Zorgprofessionals willen ook weten of een bijwerking na een bepaalde tijd weer verdwijnt.” Wat heeft 5 jaar Agnes Kant opgeleverd? “Voordat ik directeur werd lag de nadruk op het bouwen van een goed meld- en signaleringssysteem. Ik ben meer gaan bouwen aan de naamsbekendheid van het Lareb. Daarom is de naam veranderd in Bijwerkingencentrum Lareb. Deze nieuwe naam geeft weer wie we zijn en wat we doen. Ook treden we regelmatig op in de media om uitleg te geven over bijwerkingen. Zo was ik onlangs bij het televisieprogramma Radar om...

Lees Verder
Column: Dappere dokters en apothekers
Sep22

Column: Dappere dokters en apothekers

Heb je het kwaliteitsjaarverslag al af, Bas? En hoe gaat het met de implementatie van de multidisciplinaire richtlijn? Hoeveel nascholingspunten moet je nog binnen gaan hengelen? En zijn die notulen van het laatste FTO nu eindelijk eens klaar, Bas? Het moet inderdaad niet gekker worden, Niels. De zorg bestaat tegenwoordig uit kwaliteitsprocedures, stappenplannen en verantwoordingsmodules. We zijn te ver doorgeslagen. De menselijke maat lijkt wel verdwenen. Het wordt tijd dat we afstand nemen van de geprotocolleerde zorg en teruggaan naar de basis: de zorgverlener en de patiënt. Dat is dapper, Bas! Je lijkt wel op een dapper dokter. Deze groep artsen wil de zorg beter maken door naar de inhoud van het vak en de patiënt te kijken in plaats van naar al die vastgeroeste processen. Waar kan het zinniger en hoe kan het doelmatiger? Waarbij deze zorgverleners niet schromen om in de spiegel te kijken: zijn mijn standpunten nog wel de juiste en doe ik wel de goede handelingen? En ze durven het besluit te nemen om te stoppen met behandelen. Dat is inderdaad lef hebben, Niels. Medisch ingrijpen leidt immers altijd tot hoge kosten voor de maatschappij, maar lang niet altijd tot betere kwaliteit van leven. Dan is het lef hebben om te stoppen met bijvoorbeeld medicatie en de patiënt een waardig en eindig leven te laten leiden. Bart Meijman, de voorman van de dappere dokters, laat in deze editie zien waarom de zorg dit soort mannen met ballen nodig heeft. Wat zeg je nu, Bas? Artsen en mannen hebben helemaal niet het alleenrecht op dapper doen. Er bestaan ook dappere apothekers, om maar iets te noemen. Neem Sonja Keizers in Den Haag. Al tien jaar is zij succesvol met haar apotheek Pillen en Praten. Haar apotheek heeft de functie van een stamkroeg in de wijk. De zorgverlener aanwezig, toegankelijk en aanspreekbaar in de wijk zoals het moet, Niels! Patiënten en buurtbewoners komen er praten en verlaten regelmatig de kroeg eh de apotheek zonder doosje met pillen. Maar wel met het gevoel gehoord te zijn. De apotheker met lef houdt in een logboek precies bij wie er langs is geweest, heeft gebeld, en waarom. Zo kan ze met alle patiënten een persoonlijke relatie onderhouden. Dappere dokters en dappere apothekers, Bas. Die patiënten met zo min mogelijk pillen gezond houden. Dat scheelt de maatschappij bakken met geld. Zorgverzekeraars staan vast te springen om dit soort zorgprofessionals te omarmen en deze zorg op maat te bekostigen. Helaas gebeurt dat niet, Bas. Zo krijgt Sonja Keizers geen cent extra voor haar farmaceutisch consult. Zorgverzekeraars houden namelijk van standaard contracten en procedures waarvan niet kan worden afgeweken. Zelfs niet als het...

Lees Verder
Sneller en beter medicijnen testen via ‘organ-on-a-chip’
Sep19

Sneller en beter medicijnen testen via ‘organ-on-a-chip’

Het is lastig te voorspellen welke effecten een nieuw geneesmiddel heeft op het menselijk lichaam. Medicijnen worden vrij generiek ontwikkeld en geproduceerd, waarbij het voor de ene patiënt blijkt te werken en voor de andere niet. Beter zou het zijn als patiënten gepersonaliseerde medicijnen kunnen krijgen, toegespitst op hun specifieke, genetisch profiel. Verschillende bedrijven in binnen- en buitenland zijn bezig om deze oplossing daadwerkelijk te realiseren. Geneesmiddelenonderzoek blijft nog steeds veel budget vergen van farmabedrijven en onderzoeksinstituten. Nieuwe trends als lab-on-a-chip zijn echter veelbelovend. Onderzoekers van BIOS, de lab-on-a-chip vakgroep van onderzoeksinstituut MESA+ (Universiteit Twente), werken hard aan nieuwe toepassingen. Dat heeft al geleid tot een vruchtbaarheidstest voor mannen en een chip waarmee manisch depressieve mensen hun eigen medicijngebruik kunnen controleren. Er wordt ook gewerkt aan een nanopil die kanker in de dikke darm kan ontdekken. Albert van den Berg, hoogleraar sensorsystemen voor biomedische en milieutoepassingen aan de Universiteit Twente, is een pionier op het gebied van lab-on-a-chip en micro-fluïdica. Hij kreeg in 2009 een Spinozapremie voor zijn onderzoekswerk. Gevraagd naar de ontwikkelingen in zijn vakgebied zei hij eerder dit jaar in een gesprek met de Delftse Studievereniging Nanobiology Hooke: “We zijn erg druk met organs-on-a-chip waar we nog een aantal jaar mee vooruit kunnen. Daarnaast zouden we veel bio-inspired projecten kunnen doen door bijvoorbeeld flagellen te onderzoeken (lange eiwitdraden en ook antigenen) en de technologie hiervan te gebruiken voor andere toepassingen. Tenslotte denk ik aan versnelde evolutie: gene-editing, een technologie die ongelooflijke beloftes voor synthetische biologie inhoudt.” Het Nederlandse biotechbedrijf Mimetas is al een paar stappen verder. Het bedrijf combineert de vakgebieden micro-fluïdica en 3D-celkweek. Hun organ-on-a-chip modellen blijken veel betere voorspellers dan diermodellen of standaard 2D-modellen. “Cellen op een tweedimensionaal kweekplaatje zijn geen natuurgetrouwe nabootsing van menselijke weefsels en de effecten van medicijnen op dieren zijn niet hetzelfde als op mensen”, vertelt Jos Joore, samen met Paul Vulto mede-directeur van Mimetas. “Met onze technologie voegen we extra functionaliteit toe aan het klassieke celkweken en brengen we cellen in een omgeving waarin ze normaal ook thuishoren en weefsels vormen, organen of specifieke functies van organen. Ons doel is om op die manier celmodellen te maken die lijken op het weefsel dat ook in het menselijk lichaam zit.” Organ-on-a-chip De door Mimetas ontwikkelde technologie moet het gebruik van proefdieren in de toekomst goeddeels overbodig maken, is tijds- en kostenbesparend en maakt ‘personalized medicine’ mogelijk, toegespitst op de individuele patiënt. De technologie is ontwikkeld met hulp van onder andere de WBSO-regeling, die door RVO.nl wordt uitgevoerd. Joore: ”Wij zijn in staat kleine 3D-stukjes menselijk weefsel te maken en functies van organen na te bootsen in een OrganoPlate, een geavanceerde 3D-kweekplaat,...

Lees Verder
Column: Professor Google
Sep15

Column: Professor Google

Even ‘googlen’ is ingeburgerd en kennis is letterlijk met één muisklik voor iedereen beschikbaar. Kennisdomeinen worden gedemocratiseerd en nieuw rollen ontstaan. Iets weten over ‘taakherschikking in de zorg’? Even googlen geeft in een fractie van een seconde meer dan 19.900 hits. Geen zorgdiscipline die er niet mee te maken heeft. Zorg moet, door deze makkelijke beschikbare kennis, beter toegankelijk worden zodat hoog opgeleide expertise daar kan worden ingezet waar deze noodzakelijk is en routinematige handelingen door assistentes kunnen worden uitgevoerd. In de zorg zijn vele wijze mannen en vrouwen druk doende met nadenken over hoe deze taakverdeling het beste gerealiseerd kan worden, professionals discussiëren vol passie over wie, wat, wanneer en hoe en rapporten stapelen zich ondertussen torenhoog op. En terwijl in de zorgpraktijk druk naar oplossingen wordt gezocht, vindt daarbuiten een geheel eigen proces van taakherschikking plaats. Niet alleen de patiënt neemt eigen initiatieven, maakt keuzes en ontwikkelt al doende een eigen, nieuwe rol binnen de gezondheidszorg, maar ook het bedrijfsleven ziet daar een gouden toekomst gloren. En dat brengt me terug bij Google of eigenlijk bij Google moeder Alphabet waar al langer bekend is dat zorg big business is. Zorg staat al jaren hoog op de search lijsten en Alphabet gaat een stapje verder: taakherschikking 3.0 Samen met GSK heeft zij Galvani Bioelectronics opgericht. Doel is ziekten te bestrijden door middel van implanteerbare apparaten die via elektrische signalen in het lichaam zenuwsignalen kunnen wijzigen en ontwikkelen. Op deze manier kunnen aandoeningen zoals artritis, diabetes en astma worden aangepakt. En dit is maar één voorbeeld van bedrijven die innovatie aanjagen in de zorg. Deze en andere ontwikkelingen vragen om nieuwe invullingen van de rol van de zorgverlener: geen taakherschikking tussen personen, maar één binnen de expertise van de professional. En tussen al mijn zoekresultaten op Google vond ik daarover nu juist heel weinig informatie. Is het monopolie op het aanbieden van professionaliteit zo diep geworteld in de zorgwereld dat, als nagedacht wordt over herschikking van taken, dit alleen vanuit een medische invalshoek vorm gegeven kan worden? De snel op ons afkomende innovaties, geïnitieerd door bedrijven die hun oorsprong buiten de zorg hebben, dwingt ons om bij het herdefiniëren van de rollen naar ‘buiten’ te kijken. Is de zorg klaar om te anticiperen op dit zorgaanbod uit het bedrijfsleven, deze nieuwe vormen van behandelen, gezond worden en gezond blijven? Gaat taakherschikking niet ook over de zorgprofessional die techneut wordt én om de techneut die arts of apotheker wordt? Ik hoop bij een volgende zoektocht op Google op deze vragen ook antwoorden te vinden. Dokter Google bouwt ondertussen gestaag aan zijn carrière tot Professor Google.   Maayke Fluitman is apotheker...

Lees Verder
Obstipatie: Wees minder voorzichtig, schrijf sneller voor
Sep15

Obstipatie: Wees minder voorzichtig, schrijf sneller voor

Obstipatie is een van de meest voorkomende klachten bij kinderen en adolescenten. Toch zijn er nog veel vragen over zowel de oorzaken, als de beste manier om het te behandelen. Veel van deze onduidelijkheid ontstaat omdat iedereen een mening heeft over obstipatie, stelt prof. dr. Marc Benninga, hoogleraar Kindergeneeskunde Maag Darm Leverziekten (MDL) in het AMC in Amsterdam. Hij geeft veel bijscholing aan apothekers over obstipatie. En soms kan het er dan pittig aan toe gaan. Want apothekers – net zoals huisartsen – hebben nogal wat vooroordelen over hoe je obstipatie zou behoren te behandelen, constateert Marc Benninga. “Ze waarschuwen ouders van kinderen met obstipatie bijvoorbeeld dat ze niet te lang een laxeermiddel moeten geven, zeker niet langer dan een week. Dat zou gevaarlijk zijn, bijvoorbeeld omdat het tot luie darmen zou kunnen leiden.” Dat is onzin, stelt Benninga. “Zoiets als een luie darm bestaat niet eens. En slechts een week laxantia geven aan een kind dat pijn heeft tijdens het poepen is zinloos. Na die week komt de obstipatie gewoon terug. Het kind krijgt opnieuw pijn, stopt weer met poepen en er is niets bereikt. Geef je de laxantia echter twee maanden, dan heeft het kind voldoende tijd om te ervaren dat poepen ook prettig kan zijn, dat het niet pijnlijk is en dat je er niet bang voor hoeft te zijn. In één week lukt die inprinting niet, maar na twee maanden wel.” In de internationale richtlijnen wordt daarom ook geadviseerd om laxantia gedurende twee maanden achtereen voor te schrijven. “Als ik dat tegen apothekers zeg, dan is hun bezorgde reactie: maar dan krijgt het kind diarree. Prima, dat is precies de bedoeling. Ik wil graag dat het diarree krijgt, want dan wordt de poep tenminste zacht en kan het kind weer poepen. In de 25 jaar dat ik kinderarts MDL ben, heb ik nog nooit een kind gezien dat is uitgedroogd van een laxeermiddel. Dat komt zelden of nooit voor. Je hoeft er dus niet bang voor te zijn.” Fabeltjes PEG (polyethyleenglycol) en lactulose zijn in de eerstelijnszorg de meest toegepaste laxantia voor de behandeling van obstipatie. “Ze zijn veilig en effectief, en de bijwerkingen zijn mild. Bij lactulose kan zich winderigheid of buikpijn voordoen, bij PEG’s een beetje buikpijn, maar dat is alles. Mijn advies aan huisartsen en apothekers is daarom: wees niet zo voorzichtig, geef een laxans, en geef het zolang als nodig is. Ze zorgen ervoor dat de ontlasting dun wordt, en risico’s zijn er niet.” De boodschap is glashelder, maar toch heeft Benninga vaak het gevoel dat zijn verhaal niet overkomt, niet bij ouders, en ook niet bij huisartsen en apothekers. “Dat...

Lees Verder
Column: Monogamie voor beginners
Sep13

Column: Monogamie voor beginners

Sommige mensen gaan bijna ‘terloops’ vreemd. We waren vergeten dat we eigenlijk al verloofd waren. Dat betekent overigens niet dat we niet van onze geliefde houden. We denken simpelweg dat een goede relatie niet kapot kan. Maar zo is het niet, alles kan kapot. Zelfs het vertrouwen in apothekers, medisch specialisten en zeker in natuurartsen. Het is toch grappig dat het CV van de gemiddelde natuurarts niet veel verder komt dan zwemdiploma A. In de cultuur van natuurgenezers wordt er heel wat afgelogen. Volledig geschikt voor de politiek. Maar in de reguliere zorg, daar werken alleen maar nette mensen. Al moet ik bekennen dat ik onder mijn vrienden ook artsen heb, die in werktijd op Pokémons jagen en van één weet ik zelfs dat hij tijdens spreekuur porno kijkt. Je houdt je hart toch vast als je de eerstvolgende in zijn spreekkamer bent. Natuurartsen zeker, of misschien wel de meeste artsen, zijn volgens sommigen een gevaar voor de volksgezondheid. Voor het initiatief van Bart Meijman met Dappere Dokters wil ik overigens van ganser harte een uitzondering maken. Patiënten niet onnodig laten lijden – ten faveure van je bankrekening of je eigen angst voor de dood –  is een Lourdes-achtig streven. Mooi! Maar peterselie bij volle maan drie keer roosteren om vervolgens in te koken en dan via een infuus in te laten lopen. Leg wat mij betreft die idioten zelf op een rooster. Hoogste stand! En toch… ik heb compassie voor patiënten met angst voor de dood; hun ultieme afhankelijkheid en de hoop op een laatste ontsnappingsroute. Maar eerlijk is eerlijk, die hoop is vaak hetzelfde als Sinterklaas vieren terwijl we allemaal weten dat hij niet bestaat. Hier in Amsterdam komt ook nog een ander fenomeen voor. Dames met varkenslippen en tieten als luchtbedden. Ik geloof dat dat een geslaagde behandeling wordt genoemd. Iedere fantasie aan welke vorm van seks ontgaat mij volledig. Ik vind het monsters die je een midweek naar Aleppo zou moeten sturen. Dan tuiten hun lippen wel anders… als dat dan medisch gezien nog kan. Nu is dit natuurlijk allemaal vuilspuiterij van mij. Liever heb ik het over het boek van relatietherapeute Esther Perel. Ze stelt dat de meeste mensen naar zekerheid, vertrouwen en langdurige verbinding in een liefdesrelatie verlangen. Deze waarden kunnen privé dan weleens op de proef worden gesteld, maar in de relatie tot je huisarts en apotheker is het olympisch goud. De kern van deze waarde ligt in de opvatting van Machteld Hubert over haar visie op positieve gezondheid. Afstand nemen van protocolgeneeskunde en Excel-praktijkvoering. Want of je nu arts of apotheker bent wie die patiënt niet kan zien als een uniek...

Lees Verder
Pagina 3 van 1012345...10...Minst recente »