Blog

Breed gedragen petitie over preferentiebeleid

Geplaatst door op 13:23 in Aankondigingen, Actueel, Redactioneel, Topbericht | ) reacties

Breed gedragen petitie over preferentiebeleid

Door het strenge medicijnbeleid van zorgverzekeraars moeten patiënten vaak zonder medische reden wisselen van geneesmiddel. Zorgverzekeraars moeten daarom niet één geneesmiddel aanwijzen als preferent middel, maar vier of vijf. Dat stellen apothekersorganisatie KNMP, huisartsenvereniging LHV en ouderenorganisatie KBO-PCOB. Zij willen dat de politiek ingrijpt in het zogeheten ‘preferentiebeleid’ van zorgverzekeraars, waarbij alleen één goedkoop geneesmiddel wordt vergoed. Ze pleiten in een petitie voor een doorontwikkeling van het preferentiebeleid. Niet uit te leggen Nu moeten patiënten op last van de zorgverzekering overstappen van medicijnen van fabrikant A naar fabrikant B als deze komt met een goedkopere variant van hetzelfde geneesmiddel (en soms daarna weer omgekeerd). Dit verplicht wisselen van geneesmiddelen valt voor apothekers nauwelijks uit te leggen en juist zij krijgen bij de balie vaak te maken met patiënten die bepaald niet blij zijn met weer een ander merk. Petitie KNMP, LHV en KBO-PCOB hebben op dinsdag 21 februari jl. een petitie overhandigd aan de leden van de vaste Kamercommissie voor VWS. De petitie heeft de steun van het Longfonds, de Hart & Vaatgroep, het Reumafonds, de Nierpatiënten Vereniging Nederland, de Oogvereniging, de Hypofyse-Stichting en de Schildklier Organisatie Nederland. Het breed gedragen voorstel houdt in om twee jaar na patentverloop een ruimhartiger preferentiebeleid te voeren. Nadelen van wisselen De partijen vragen aandacht voor de patiënten die veelvuldig moeten wisselen tussen generieke geneesmiddelen met eenzelfde werkzame stof. Dit kan negatieve gevolgen voor patiënten hebben, zoals meer bijwerkingen, minder therapietrouw en minder controle over de ziekte. Uit cijfers van de Stichting Farmaceutische Kengetallen (SFK) blijkt dat binnen het preferentiebeleid twee keer vaker wordt gewisseld. De wisselingen kosten apothekers en huisartsen onevenredig veel tijd. Voorts werkt het stringente preferentiebeleid beschikbaarheidsproblemen in de hand. Onder redactie van: Gerda van Beek  ...

lees verder

Congres 6 april: Goed Gebruik Geneesmiddelen

Geplaatst door op 17:44 in Aankondigingen, Actueel, Redactioneel, Topbericht | ) reacties

Congres 6 april: Goed Gebruik Geneesmiddelen

Op 6 april 2017 is het jaarlijkse ZonMw-congres: Goed Gebruik Geneesmiddelen ‘Kennis van nu = inspiratie voor morgen’. Deze dag belicht de resultaten van GGG-projecten en andere innovatieve onderzoeksprojecten. Daarnaast komen voorbeelden aan bod van nieuwe initiatieven en ontwikkelingen uit de dagelijkse praktijk. De dag start plenair met een presentatie van prof. Jeroen Geurts, sinds 1 januari 2017 voorzitter van ZonMw. Deze sessie heeft als titel: ‘Samen investeren in de behandeling van morgen’. Welke therapieontwikkelingen zijn van belang en welke rol hebben de patiënten, overheid, investeerders en verzekeraars hierbij? Hoe krijgen we de therapieën van de toekomst zo snel mogelijk bij de patiënt? Direct daaropvolgend vindt een discussie plaats over de toekomst van therapieontwikkeling. Vertegenwoordigers van patiënten, de Nationale Wetenschapsagenda, zorgverzekeraars en investeerders geven hun mening en gaan met elkaar en de zaal in debat. Subsessie
 Voorafgaand aan de netwerklunch is er een keuze uit vijf subsessies. Na de lunch is er een plenaire bijeenkomst met drie sprekers die ingaan op concrete ontwikkelingen van therapie-innovaties. Vervolgens zijn er twee rondes met een aantal deelsessies. In totaal heeft u keuze uit 14 deelsessies, voor elck wat wils. De congresdag wordt afgesloten met een netwerkborrel. Praktische informatie Het congres is bedoeld voor iedereen uit het brede veld van geneesmiddelen. Accreditatie wordt aangevraagd voor openbare apothekers, farmaceutisch geneeskundigen, verpleegkundigen, huisartsen, medisch specialisten, ziekenhuisapothekers, farmaceutisch consulenten, apothekersassistenten, verpleegkundig specialisten en hart- en vaatverpleegkundigen. Lokatie: de Grote Zaal in de Beurs van Berlage, Damrak 243, 1012 ZJ Amsterdam. Tijd: van 10.00 – 18.00 uur, inloop vanaf 9.30 uur. Inge Diepman treedt op als dagvoorzitter. Zie hier het volledige programma. Deelname aan het congres is kosteloos. Inschrijving vooraf via het aanmeldformulier is noodzakelijk. Daarop geeft u aan welke sessies u wilt bijwonen.  Aanmelden kan tot en met 29 maart a.s. Onder redactie van: Gerda van Beek  ...

lees verder

Factcheck: hoe betrouwbaar zijn de verkiezingsfeiten?

Geplaatst door op 13:29 in 2017, E01, Opinie, Praktijkvoering, Redactioneel, Topbericht | ) reacties

Factcheck: hoe betrouwbaar zijn de verkiezingsfeiten?

Iedereen die iets betekent of wil betekenen in de farmacie was erbij op 11 januari: de traditionele nieuwjaarsreceptie van ASKA en BG Pharma. Tegen de sfeervolle achtergrond van Kasteel de Wittenburg in Wassenaar, trakteerden de organisaties hun gasten op een kritische analyse van verkiezingsfeiten en een geanimeerde netwerkborrel. De take home message kwam van Peter de Jong van Brocacef: “We moeten terug naar de klantbehoefte, naar de serviceverlenende apotheek.” “Je moet een aap niet leren klimmen, want dan krijg je een kokosnoot op je hoofd”, waarschuwde De Jong. Apotheken moeten zuinig zijn op hun domein, vindt hij. “En dat is – hoe vervelend we het ook vinden – nog steeds ziekte. De drogist heeft het domein health & beauty en de supermarkt het domein boodschappen doen. Als je de drogist leert hoe ons domein in elkaar zit, dan krijg je acute problemen.” Het apotheekdomein moet dus bewaakt worden en De Jong weet hoe. “Niet met nog betere medicatiechecks, meer farmaceutische zorg of door het koppelen van labwaarden aan allerlei analyses, maar door terug te gaan naar de klantbehoefte, naar de serviceverlenende apotheek. Om uiteindelijk de klant het gevoel te geven dat de apotheek een gidsfunctie heeft. Dat hij met al zijn vragen en problemen altijd bij de apotheek terecht kan.” Een voorbeeld. Mevrouw Van den Heuvel, 83 jaar en verzekerd bij CZ, komt naar de apotheek met vier recepten. Eén voor een cholesterolverlager, een andere voor incontinentiemateriaal, een derde voor diabetestestmateriaal en de vierde voor een TNF-alfaremmer. Ze loopt alleen met de cholesterolverlager de apotheek uit. Voor de incontinentiematerialen moet ze op de website van CZ kijken, vertelde de apothekersassistente. Voor de diabetesteststrips de CZ-klantenservice bellen en voor de TNF-alfaremmer naar het ziekenhuis. De Jong: “Ik denk niet dat we daarmee ons domein bewaken. Wel door te doen wat we 100 jaar geleden wél deden, namelijk mevrouw Van den Heuvel helpen.” Dus ervoor zorgen dat de incontinentie- en diabetesmaterialen worden thuisbezorgd en dat het  ziekenhuis de TNF-alfaremmer bij haar aflevert. “Wat levert dat op, zullen de meeste apothekers zeggen en daar gaat het volgens mij mis.” Positief Over 2016 is De Jong redelijk positief. Het lukte Brocacef tenslotte toch om de ACM-goedkeuring te krijgen voor de overname van Mediq, de branche heeft stappen gezet om per februari 2019 te kunnen voldoen aan de Falsefied Medicines Directive en de KNMP “heeft weer een goed bestuur”. De Jong complimenteerde de apothekersorganisatie – en in het bijzonder Gerben Klein Nulent – met de resultaten van het afgelopen jaar. “Want de communicatie op het juiste niveau en je kiest de juiste momenten om bepaalde onderwerpen aan het licht te stellen. Je kiest altijd de patiënt als uitgangspunt en probeert op die manier je gelijk te halen en ik denk dat we een aantal echt meetbare successen hebben gerealiseerd.” Het laatste KNMP-succes betrof de geneesmiddeltekorten. Het leek erop dat de KNMP die kon inzetten om iets aan het preferentiebeleid te doen, maar De Jong ziet dat wegglijden in de brief die minister Schippers aan de Tweede Kamer stuurde. “Hou vol”, adviseerde hij Klein Nulent, “en probeer echt iets te veranderen aan dat preferentiebeleid.” De keerzijde Maar er zijn ook zorgen. “Het lijkt erop dat de zorgverzekeraars proberen via allerlei trucjes een aanval op de eigen bereidingen te starten”, aldus De Jong. “En Zorginstituut Nederland...

lees verder

Start register voor medicijnen overactieve blaas

Geplaatst door op 13:16 in Aankondigingen, Actueel, Redactioneel, Topbericht | ) reacties

Start register voor medicijnen overactieve blaas

Het NIVEL en Bijwerkingencentrum Lareb ontwikkelen een methode om snel informatie te krijgen over de werking en de bijwerkingen van medicijnen. Er wordt gestart met medicijnen die gebruikt worden bij een overactieve blaas. Daarna wordt deze methode inzetbaar voor veel meer aandoeningen. Voordat een medicijn op de markt komt, is weliswaar al redelijk veel bekend over de werking en bijwerkingen van een geneesmiddel, maar beslist nog niet alles. In het kader van de medicatieveiligheid en patiëntveiligheid is het monitoren van bijwerkingen van medicijnen van belang. De keuze van het NIVEL en Lareb in dit project te starten met medicatie voor een overactieve blaas is gelegen in het feit omdat die aandoening veel voorkomt in de eerste lijn, en patiënten hierbij een negatieve kwaliteit van leven ervaren. Lareb en het NIVEL willen op termijn de methode uiteraard gaan inzetten voor veel meer aandoeningen. Patiëntervaringen Via de vijfhonderd huisartsenpraktijken die deelnemen aan NIVEL Zorgregistraties eerste lijn worden in totaal zeshonderd patiënten met een overactieve blaas geïncludeerd. Deze mensen worden gevraagd naar hun ervaringen middels online vragenlijsten via Lareb Intensive Monitoring. Hun ervaringen worden aangevuld met gegevens uit de patiëntendossiers. Deze informatie helpt zorgverleners en patiënten bij de afweging om een medicijn voor te schrijven of te gebruiken. Project Het project wordt gefinancierd door ZonMw en loopt van 1 januari 2017 t/m 31 december 2019. Een begeleidingscommissie van vertegenwoordigers van Stichting Bekkenbodem Patiënten, het College ter Beoordeling van Geneesmiddelen, het Nederlands Huisartsen Genootschap en de Nederlandse Vereniging van Urologen adviseren het project. Daarnaast nemen een gezondheidseconoom en hoogleraar farmacotherapie deel aan de commissie. Zie informatie bij Lareb: www.lareb.nl/Nieuws/2017/Start-register-voor-medicijnen-overactieve-blaas Onder redactie van: Gerda van Beek    ...

lees verder

Column: Rode inkt

Geplaatst door op 10:31 in 2017, Columns, E01 | ) reacties

Column: Rode inkt

Tatoeages zijn hip en trendy; je hebt er al één, je overweegt het óf je vraagt je af waarom mensen dit in vredesnaam laten doen. Zo’n 1,5 miljoen mensen hebben één of meerdere tatoeages, meestal omdat ze het mooi of artistiek vinden, maar ook om medische redenen, bijvoorbeeld na een borstreconstructie. En waar inkt onderhuids wordt geïnjecteerd gaat het ook weleens fout, met name als er rode inkt wordt gebruikt. Het hartje van de stoere zeeman op zijn biceps wil dan weleens echt gaan kloppen. De dermatologie afdeling van het VUmc wordt geregeld bezocht door mensen die problemen ondervinden met hun tatoeage. En vraag leidt tot aanbod: de tattoopoli werd geopend! Vraag en aanbod, marktwerking in de zorg. De tattoopoli van het VUmc is hier zeker een voorbeeld van. Keuzes die mensen zelf maken hebben consequenties voor hun lichaam en gezondheid, maar scheppen ook de noodzaak voor de zorgaanbieders hierop te anticiperen. Dit ontwikkelt niet alleen hun professie verder, maar schept ook de verplichting voor de zorgprofessional om voorbij de grenzen van zijn eigen domein te kijken om tijdig te kunnen anticiperen. En dan niet eens specifiek naar het domein van een andere professional of andere branche, al kan ook dat bijdragen aan een ruimere en frissere blik op het eigen vakgebied, maar vooral naar het domein van de patiënt of beter nog van het individu. Mensen worden zich meer en meer bewust van hun eigen gezondheid en de keuzes hoe met hun lichaam en leven om te gaan. Veel van die keuzes, zoals meer sporten en gevarieerd eten, zorgen er ook voor dat we gezonder worden en misschien ook wel wat gelukkiger. Maar het met rode inkt getatoeëerde ‘forever my love’ kan zowel het geluk bezegelen als voor gezondheidsproblemen zorgen. En dan komt de vraag: “is er een dokter in de zaal?”. De behoefte van het individu kennen is dan één, maar er op de juiste manier op acteren is twee. En bij twee gaat het nogal eens fout, want hoe makkelijk passen we ons reguliere dagelijkse zorgaanbod aan, aan de wensen van de moderne burger. Zijn we ons voldoende bewust van de hulpvraag over bijvoorbeeld het juist toepassen van een gezondheidsapp, hebben we voldoende kennis in huis om een sporter te adviseren hoe hij zijn diabetes moet combineren met voeding en supplementen. Rode inkt is duidelijk zichtbaar, de veranderende behoeften niet altijd. Openstaan voor wat zowel voor het individu als de samenleving verandert vraagt daarom een pro-actief waarnemen en analyseren om te weten welke zorg- en gezondheidsvragen nu al aanwezig zijn, mogelijk zullen worden en welk zorgaanbod daarbij past en zal gaan passen. Als zorgprofessional is het daarom niet alleen onze plicht om vanuit de kennis over geneesmiddelen en aandoeningen ons vakgebied te blijven ontwikkelen, maar zeker ook om heel goed te begrijpen hoe de vraag naar onze kennis zich zal ontwikkelen en hoe dit aansluit op de steeds complexer wordende behoefte van het individu. En mocht je nu nog twijfelen over het plaatsen van een tattoo, als apotheker zou ik adviseren zwarte inkt te gebruiken. Maayke Fluitman is apotheker en eigenaar van care2create en de SelfCareFactorY.com. Haar focus ligt op het adviseren en ontwikkelen van diensten en producten op het gebied van self care, wellness en healthcare.  ...

lees verder

Biosimilars: de vraag is niet of, maar wanneer en hoe

Geplaatst door op 10:30 in 2017, E01, Topbericht | ) reacties

Biosimilars: de vraag is niet of, maar wanneer en hoe

Geld en emotie spelen een hoofdrol in de discussie rondom overstappen van originele biologische geneesmiddelen naar biosimilars, de goedkopere equivalent. Zo bleek tijdens het tweede Nationaal Biosimilar Symposium dat onlangs plaatsvond in Amersfoort. Met als thema ‘Overstappen’ werd duidelijk dat het niet een kwestie is van of, maar van wanneer en onder welke voorwaarden biosimilars een prominentere plek krijgen in de Nederlandse gezondheidszorg. De ontwikkelingen in de farmacologie gaan razendsnel. Tot een aantal jaren geleden stond tijdens symposia nog de impact van biologische geneesmiddelen in de gezondheidszorg centraal. Inmiddels is die impact onbetwist: biologische geneesmiddelen zijn belangrijke medicijnen bij de behandeling van een groot aantal ernstige en tot nu toe moeilijk behandelbare ziekten. Nu gaat de discussie over overstappen op biosimilars; dit zijn gelijkwaardige maar goedkopere varianten van originele merkproducten van biologische geneesmiddelen. En ook op dit discussieonderwerp zit een einddatum. Zo is in ieder geval de stellige overtuiging van Arnold Vulto, hoogleraar Ziekenhuisfarmacie aan het ErasmusMC in Rotterdam en een van de pleitbezorgers van biosimilars in Nederland. “Over minder dan vijf jaar hebben biosimilars een stevige positie ingenomen in de gezondheidszorg. Die ontwikkeling zie je nu al aftekenen: inmiddels zijn er 24 biosimilars goedgekeurd door het Europese Geneesmiddelen Agentschap (EMA). De verwachting is dat dit er aan het eind van het jaar ruim veertig zullen zijn. Bovendien worden biosimilars in steeds meer klinieken voorgeschreven. Toch moet er nog behoorlijk wat werk worden verzet om volledige acceptatie van biosimilars te realiseren.” Gevoelige discussie De discussie over biosimilars is een gevoelige en doordrenkt met nuance, maar lijkt voornamelijk te draaien om geld. Originele biologische geneesmiddelen zijn peperduur. Alleen in de Nederlandse gezondheidszorg gaat jaarlijks al zo’n miljard euro om in originele biologische merkproducten. Biosimilars zijn goedkoper. Niet een beetje goedkoper, maar beduidend goedkoper. Getallen zijn moeilijk te traceren, maar medische centra die inmiddels zijn overgestapt van voorschrijven van het originele merkproduct op voorschrijven van de replica, zoals de Sint Maartenskliniek en het Radboudziekenhuis, praten over een kostenbesparing van honderdduizenden euro’s op jaarbasis. Een besparing die ertoe kan bijdragen dat zorg betaalbaar blijft. Als de rekensom zo snel gemaakt is, wat is dan de reden dat biosimilars nog niet vanzelfsprekend worden voorgeschreven als het patent op een origineel biologisch middel is verlopen? Volgens Vulto komt hier een andere hoofdrolspeler in de discussie om de hoek kijken, namelijk emotie. “Patiënten die chronisch ziek zijn, al veel te stellen hebben gehad met hun ziekte en medicatie en waar het onder omstandigheden relatief goed mee gaat, laat je als arts liever met rust. Daarnaast hechten artsen aan hun vertrouwde medicijnen en hechten ze ook waarde aan de relatie met de producent van deze middelen die ze in de loop der jaren hebben opgebouwd. Bovendien maakt onbekend onbemind; er was tot voor kort weinig bekend over biosimilars. Dat is aan het veranderen. Er wordt steeds meer wetenschappelijk onderzoek gedaan naar de effecten van omzetten van originele biologische middelen naar biosimilars. Ook raken betrokken partijen meer vertrouwd met de werking van biosimilars. Registratie van steeds meer biosimilars en toelating tot de markt door de EMA wekt bovendien vertrouwen dat de replica’s een vergelijkbare werking hebben als het originele merkmiddel. Dat maakt dat steeds meer betrokkenen openstaan voor overstappen.” Veilige manier De belangrijkste reden van terughoudendheid bij biosimilars is de vrees dat overstappen niet op een veilige...

lees verder

Column: Kwestie van kiezen

Geplaatst door op 10:20 in 2017, Columns, E01 | ) reacties

Column: Kwestie van kiezen

En, Bas, weet jij al wat je gaat kiezen? Nog een dikke maand en dan sta je weer met dat potloodje in je hand in het stemhokje om een kruisje te zetten achter een naam van een politicus die de komende vier jaar jou gaat vertegenwoordigen in de Tweede Kamer. Een politicus die de zorg en de zorgverlener in de eerste lijn een warm hart toedraagt! Wie gaat het worden? Nou, Niels, alle politieke partijen hebben de mond vol over de zorg. Maar er is geen enkele partij of politicus die hardop durft te zeggen waar het om gaat: dat de zorg alleen doelmatig kan worden als er duidelijke keuzes gemaakt worden. Keuzes over wat een therapie of een levensjaar extra of die nieuwe farmacotherapie mag kosten bijvoorbeeld. Zolang de politiek deze keuzes niet maakt, is het de zorgverzekeraar die medische en ethische vraagstukken langs de liniaal van de boekhouder legt. Niks mis mee, toch Bas, als de zorgverzekeraar over de schakels van de individuele zorgverlener stapt, het grotere belang dient, hier en daar wat druk uitoefent om hier en daar wat efficiency door te voeren? Inkopen kunnen ze als de beste. Met de zorgverzekeraar aan het roer blijven de kosten in de zorg in ieder geval nog een beetje beheersbaar! Een markt onder regie van zorgverzekeraars die niet alleen de spelregels bepalen maar ze ook toepassen is een banale marktwerking, Niels. Neem de medische hulpmiddelen waar inmiddels alle lucht uit is verdwenen. Zorgverzekeraars in regie zullen blijven knijpen. Of neem de farmacie waar al het vet van de botten allang is verdwenen. Verder besparen raakt de patiënt, maar ook de kwaliteit van zorg keihard. Ik begrijp je punt, Bas. Zorgverzekeraars dwingen zorgverleners om kosten te besparen, geven artsen en apothekers op hun donder als die net even te veel medicatie voorschrijven of afleveren, maar rekenen diezelfde zorgverleners ook keihard af als ze onvoldoende kwaliteit van zorg leveren. In dat spanningsveld tussen kwaliteit en kosten moet veel strakker worden geregeerd. Door de politiek. Vandaar mijn oproep aan die politiek, Niels: neem de regie, maak heldere keuzes en stel nu eindelijk eens vast wat wel en wat niet uit de publieke middelen betaald kan worden. Dan weten het veld en de patiënt precies waar ze aan toe zijn. Misschien moet je alvast een afspraak met de informateur maken, Bas. Bastiaan Witvliet, hoofdredacteur Niels van Haarlem, redacteur   ...

lees verder

Voorbeeldbrieven voor apotheken die betalen voor medicijnafval

Geplaatst door op 10:11 in Aankondigingen, Actueel, Redactioneel, Topbericht | ) reacties

Voorbeeldbrieven voor apotheken die betalen voor medicijnafval

Op de website van de KNMP staan twee voorbeeldbrieven voor apothekers die zich tot hun gemeente willen wenden over het onderwerp medicijnafval. 1.  Een brief voor apothekers die de kosten voor afvoer en verwerking volledig moeten dragen 2.  Een brief voor apothekers die het afval zelf moeten afvoeren. In strijd met de wet
 Farma Magazine heeft er al eerder over geschreven: apothekers betalen onterecht de rekening voor het verwerken van medicijnafval. In een kwart van de gemeenten moeten apothekers het ingezamelde afval zelf vervoeren. En bijna de helft van de apotheken moet betalen voor de afvalverwerking, soms zeer zelfs zeer fors. Dat is echter in strijd met de wet. Vooruitgeschoven post
 Staatssecretaris Dijksma van Infrastructuur en Milieu heeft gezegd dat het een misverstand is dat apothekers moeten betalen voor het afvoeren van medicijnafval van burgers. Inzameling van oude geneesmiddelen vindt plaats om te voorkomen dat het grondwater daardoor wordt vervuild.  “De inzameling bij de apotheek kan worden gezien als een vooruitgeschoven post van de gemeentelijke inzameling van klein chemisch afval”, stelt Dijksma in  antwoord  op vragen van de Tweede Kamer. Ze vindt het “heel belangrijk dat gemeenten hun verantwoordelijkheid nemen”. Inzet KNMP
 De KNMP streeft naar een situatie waarin alle apothekers overgebleven geneesmiddelen van hun patiënten inzamelen en de gemeenten vervolgens zorgen voor de afvoer en verwerking.  Op dit moment is er geen enkele vorm van uniformiteit, zo blijkt uit het rapport over medicijnafval van de KNMP, dat in 2016 is opgesteld na onderzoek naar de stand van zaken. Onder redactie van: Gerda van Beek    ...

lees verder

Column: De Tweede Kamer als een Fiat Panda met een trekhaak

Geplaatst door op 11:41 in 2017, Columns, E01 | ) reacties

Column: De Tweede Kamer als een Fiat Panda met een trekhaak

Beeldvorming over Tweede Kamerleden: friemelbeleid, allemaal gelul, vriendjespolitiek, eigenbelang, buikbesluiten, zittende Prittstiften op Haagse pluche, verbale flatulentie, grijze muizen en zeker zakkenvullers. Je zal het maar zijn; Tweede Kamerlid en dan nog wel op het zorgdossier. Hoewel, het is een mooi dossier. Griep duurt een week, met dr. Vogel 7 dagen. Zo is het met veel vraagstukken in de zorg ook; ze zijn autonoom en de bestuurbaarheid ervan een illusie. Johan Polder en Paul Frissen, al sinds jaren topsprekers uit de Masterclass NieuweZorg 3.0, brengen in hun colleges dit besef als geen ander bij. De issues, beeldvorming over de stijgende zorgkosten, zijn van alle tijden. Sla de zogenaamde verhandelingen van de Tweede Kamer er maar op na. Wie dat niet wil weten, lijdt aan Alzheimer of op zijn minst aan obsessieve verdringing. Onze ouders hadden 40 jaar geleden, bij een 6-daagse werkweek, gemiddeld de helft minder inkomen dan wij nu hebben. Bovendien hadden zij een levensverwachting die 15 jaar lager lag dan die van ons. Het is een welvaartssprong die onze prinsjes en prinsesjes nooit meer mee zullen maken. Die welvaartssprong is eenvoudig te verklaren: ongekende economische groei, onderwijs en zorg. Zorg en economische groei zijn natuurlijk een soort Siamese tweeling. Die kan je niet scheiden zonder ellende. Als je dat wel doet maak je er een vermakelijk toneelstuk van. Dat doen niet alleen de acteurs van De Verleiders maar dat doen ook de leden van de Tweede Kamer. Niet omdat ze dat willen, maar voor jou en mij. Electorale profileringsdrang met als gevolg verbale incontinentie bij de kamermicrofoon. Ondanks onze welvaartssprong zijn we primitieven gebleven. Wij hebben behoefte aan brood en spelen. Zij geven het ons. De scheldpartij tussen Agema en Leijten was op Twitter trending topic. Op de publieke tribune van de vaste Kamercommissie van VWS, zie je bijna nooit iemand. Wij zijn zelf hypocriet. Wel janken maar geen bestuurlijke verantwoordelijkheid nemen. We lezen allemaal liever een reisgids, gedichten van Lucebert, dan de Tweede Kamerverslagen of de polisvoorwaarden van onze verzekeraar. Een mens is geen Excelbestand. Maar waar we in de zorg allemaal recht op hebben, staat bij ons calculerend op een rijtje. Onder aan de optelsom hangt natuurlijk wel het prijskaartje: ‘Klagen over zorgkosten maar niet willen betalen. Wel de beste zorg eisen, maar dat dan weer als verantwoordelijkheid van de politiek beschouwen.’ Als wij vinden dat de politiek uit haar morele kompas is gelopen zijn wij dat zelf zeker ook. In en in verwend zijn we met al onze verworvenheden. Wij percipiëren de Tweede Kamerleden als dwergen en verwachten dat ze een reus uitpoepen. Het klopt niet om het Haagse te beoordelen als ‘de Tweede Kamer is een Fiat Panda met een trekhaak’. Henk Pastoors is directeur van TopSupport Strategie en Informatie. Hij levert als adviseur maatwerk in analyse en strategie in de farmacie en zorg.  ...

lees verder

Verschuiving zorgverzekeraars van inkoop naar een meer integrale aanpak

Geplaatst door op 11:35 in 2017, E01, Opinie, Redactioneel, Topbericht | ) reacties

Verschuiving zorgverzekeraars van inkoop naar een meer integrale aanpak

De zorg in Nederland is duur en zal ook niet goedkoper worden. Beheersbaar en doelmatig, daarover moet de discussie gaan, zo stelt Patrick Jeurissen, de kersverse hoogleraar Betaalbaarheid van Zorg. “Voor de beheersbaarheid van de kosten van dure geneesmiddelen pleit ik voor een integrale aanpak.” Ons land is een hoogleraar rijker. Patrick Jeurissen is bijzonder hoogleraar Betaalbaarheid van Zorg aan de Radboud Universiteit in Nijmegen. Een actueel thema dat volop in de belangstelling staat van overheid, zorgverzekeraar en farmacie. En tijdens de aanloop naar de verkiezingen voor de Tweede Kamer zal ‘die dure zorg en onbetaalbare geneesmiddelen’ een dankbaar onderwerp voor debat zijn. De zorg is duur in Nederland? “De zorg in ons land is duur, maar hoe duur hangt af vanuit welk perspectief je naar die kosten kijkt. Kijk je alleen naar de landelijke indicatoren dan zie je dat de kosten na een periode van stijging de laatste jaren wat afvlakken. In vergelijking met landen om ons heen zijn we niet goedkoop, al dalen we in de lijstjes: op de OESO-lijst van landen met de duurste gezondheidszorg zijn we gedaald van twee naar zeven.” In uw oratie bent u heel uitgesproken door te stellen dat het wel meevalt met de stijgende kosten? “Laat ik een misverstand uit de wereld helpen. Het idee leeft breed dat door de stelselwijziging in 2006 de kosten in de zorg zijn gestegen. Het klopt dat sinds we een nieuw zorgstelsel hebben de kosten omhoog zijn gegaan, maar dan vergeten we voor het gemak dat de zorg al vanaf 2000 flink duurder is geworden. De stelselwijziging was dus geen trendbreuk waardoor de kosten in een keer omhoog schoten, de stijging was veel langer bezig. Sinds 2012 zien we echter een vertraging in de kostengroei in de curatieve zorg. De vraag is natuurlijk hoe bestendig die vertraging is.” Wat is er in 2012 gebeurd? “Het gaat om drie zaken plus een. Allereerst dragen patiënten meer risico doordat het eigen risico steeds verder is gestegen. Daarnaast dragen zorgverzekeraars en instellingen meer financiële risico’s. Ook het hoofdlijnenakkoord tussen de overheid en de spelers in de zorgsector werkt dempend op de kosten. Maar naast deze drie factoren speelt een vierde een grote rol: we hebben de grootste economische crisis in 70 jaar gehad. Uit ieder onderzoek blijkt dat er een relatie is tussen economische groei en zorgkosten. Een negatieve economische groei, heeft een dempend effect op de zorgkosten.” Dus we zeuren over de kosten en het valt wel mee? “Nee, de maatschappij is ‘verplicht’ om de 70 tot 80 miljard euro die we uitgeven aan zorgkosten zo doelmatig mogelijk uit te geven en zoveel mogelijk gezondheidswinst te behalen. Het is belangrijk dat de zorg zo doelmatig mogelijk plaatsvindt. Dat gebeurt echter niet altijd. Kijk je goed naar de besteding van het geld dan valt een enorme variatie op per praktijk en per behandeling. Er is dus nog veel potentieel aanwezig om doelmatiger te werken. Een zekere variatie valt op zichzelf prima te verdedigen – is zelfs goed – maar soms loopt deze praktijkvariatie op tot ver boven de twee- of driehonderd procent en dan is nadere beschouwing aangewezen. ” Kan de zorg doelmatiger? “Ja, de curatieve zorg kan doelmatiger. Het idee is dat dit gebeurt met gereguleerde concurrentie. Aan de ene kant garanderen we solidariteit zodat niemand buiten...

lees verder