Carlo Schneider: Medicine Cops

carlo-SchneiderWaar gaat dit over? Dit gaat over u en mij, beste apotheekmedewerkers. Wij zijn de laatste sluitpost voordat het medicament de patiënt bereikt en er nog kan worden ingegrepen om ellende te voorkomen.

Wij controleren op juiste medicatie, wisselwerking, vergoeding etc. etc. etc. We kruipen in de huid van de voorschrijvers. We leven ons in, in voorschrijfpatronen en gewoontes van de voorschrijvers. Al onze antennes staan continu uit als we iets verdachts zien inzake namen of doseringen, onraad ruiken over vergoedingen en spitsen de oortjes bij alles wat de patiënt zegt. En last but not least: wij geven voorlichting! Artsen staan op voetstuk en maken nooit fouten. Zoals een medisch specialist in opleiding onlangs meldde. Hij was verbaasd dat apotheken soms zo vaak belden. En inderdaad 1 dag later. Komt recept per fax binnen voor levetiracetam drank, vanuit het ziekenhuis. Afdeling dermatologie. Huh? Wij bellen. Mevrouw de dermatologe meldt eerst vol trots dat ze gepromoveerd is. Ze weet heus wel wat ze doet. Nou nou, poeh poeh. Daarna landt ze op aarde. Mwah, da’s toch een beetje raar. Moest natuurlijk levocetirizine drank zijn. FF iets anders toch? Foutje bedankt. Andere dermatoloog kwam dezelfde week met doxycycline lotion… Ken je dat? Ook foutje bedankt. En verderop in de week komt codeine voorbij van een huisarts. Geen verdenkingen totdat je een 1e uitgifte gesprek gaat voeren. Moest dus colchicine zijn. Ach, what’s in a name? En dan maar roepen dat er geen gesprekken aan de balie worden gevoerd. Hoeveel gedoe hebben we al bespaard met die 1e uitgifte gesprekken. Vele, vele maar die komen niet in de media.

Sommige “vergissingen” zijn zo veel voorkomend dat ze achteloos worden gecorrigeerd. Het aantal omzettingen Primperan 20 in 10 mg, of fluticason aerosol in neusspray is meer dan wekelijkse kost. Daar bellen we niet eens meer over. Wil best een weddenschap afsluiten op de domperidon zetpillen. Die ga ik zeker winnen. En wat te denken van herhalingsrecepten waarbij de medisch specialist inmiddels de sterkte heeft aangepast maar niet aan de huisarts doorgegeven zodat deze de verkeerde sterkte herhaald. Ach. We halen maar onze schouders op.

Af en toe kom ik dan in de verleiding om zelf doktertje te spelen. Dat is wel oppassen geblazen. Ben ooit  uitgeloot voor geneeskunde. U kunt zo goed luisteren zei een patiënt, u had dokter moeten worden en u weet zo veel van geneesmiddelen. Goh, da’s nou leuk om te horen.  Ik heb uw advies opgevolgd en inderdaad na 7 dagen was de klacht over. Tja. Of belt een patiënt dat haar man kotsmisselijk is geworden van de colchicine en zelfs naar het ziekenhuis was geweest. Om diverse redenen mag ie geen NSAID. Dus belt ze: meneer Schneider, wat nu, hellup. Ik zeg: bel de dokter voor 5 dagen prednisolon 20 mg. Euh, ik zie hem nu al dikker worden zegt deze mevrouw. Ze doet het toch en even later belt de doktersassistente wat ik had voorgesteld. Okay, geregeld. Weer 2 dagen verder staat er een fles rosé voor mijn neus. Uit dankbaarheid. Na 1 pilletje was haar man weer mobiel. Het apothekersleven kan zo simpel zijn.

De vakanties zijn voorbij. Afgelopen zomer is opvallend weinig uit het buitenland gebeld inzake medicatie adviezen of vergeten medicatie. Toch is in den vreemde weer het een en ander gesnoept waarvan je denkt, mijn hemel hoe bestaat het. De bagger wordt dan of hier ingeleverd of ze vragen of het middeltje ook bij ons vrij verkrijgbaar is. Wat dacht je van Italie: aminoglycoside lokaal bij krentenbaard? Dominicaanse republiek voor een bijholteontsteking: Zinnat, acetylcysteine, carbocysteine, Physiomer, Avamys en een PPI. De leukste kwam echter uit de VS. Een capsule tegen misselijkheid en braken: men neme 1 capsule maatje 0 of 00, je stopt daarin een capsule met inhoud maatje 2, een tabletje maatje Lanoxin en half tablet maatje Thyrax. Een heuse drietrapsraket. Dan mag de Nederlander zich toch echt gezegend voelen met een hoog farmaceutisch zorgniveau.

Eigenlijk is het helemaal niet leuk politie-agentje te spelen. Houd niet van geheven vingertjes. Daar zijn we niet voor opgeleid. Misschien wilde je vroeger ooit bij de brandweer. Brandjes blussen ofwel problemen van anderen oplossen. Dat kunnen apotheekmedewerkers als de beste. Wij gaan voor de zorg. Het is werkelijk beschamend wat een van mijn assistentes afgelopen week overkwam. Voordat ze iets kon zeggen werd ze als volgt afgesnauwd: Euh, pssst, mond houden. Ik weet alles al. Heeft de dokter verteld. Als jij wat zegt kost het mij 6 euro. De assistente bleef kalm en probeerde het weer. En wederom: geef maar hier, ik hoef niks van je te horen. Dat is regelrechte belediging van een zorgverlener in functie. De boete daarop kan mij niet hoog genoeg zijn. Die zorgpet past ons allemaal. Heb natuurlijk achteraf de client gebeld, dit overkomt ons niet nogmaals. En wederom was de apotheekmedewerker het kind van de rekening. Kan iemand mij zeggen wanneer daar een einde aan komt?

The Police: Message in a bottle. De LP (als je weet wat dat is) heb ik nog steeds.

Carlo Schneider,
Laren Nh

Bron: apotheekkennisbank.nl

Auteur: redactie
Categorie: Columns

Plaats een Reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *