Drijfveren: Code A49.02

Drijfveren“De rode draad in mijn leven is dat ik langs een slootje loop en naar de overkant spring waar ik andere zorgverleners uitleg wat apothekers allemaal doen. Tegelijkertijd wil ik heel graag weten wat er aan die overkant gebeurt. Daarna kunnen we samen bekijken of het wenselijk is om een bruggetje te bouwen en gaan we aan de slag”, verklaart dr. Luc(retia) Peeters (63) poëtisch. We hebben afgesproken in Gezondheidscentrum Hoensbroek-Noord waar ze is voor haar wekelijks farmaceutisch overleg met huisarts Hanka Zwanikken. In haar grote HEMA tas zit het omvangrijke Informatorium Medicamentorum en Commentaren Medicatiebewaking: “Gelukkig heb ik het Farmacotherapeutisch Kompas digitaal.”

De samenwerking tussen Luc en het academisch gezondheidscentrum is twee jaar geleden begonnen. Luc: “Er is een lijst van 150 patiënten opgesteld door een van de huisartsen met criteria zoals het aantal geneesmiddelen en de leeftijd van de patiënt. Ik bereid de medicatiebeoordelingen voor. Daartoe heb ik inzage in het Huisartsen Informatie Systeem. Per overleg bespreken we vijf of zes patiënten. Verder woon ik iedere week met de huisartsen het MDO bij met de internist, die voorafgaand aan het overleg spreekuur heeft in dit gezondheidscentrum. Tijdens het MDO worden alle patiënten besproken waar vragen over zijn. Je vult elkaar aan met de kennis die je hebt. Samen zorg je zo veel beter voor de patiënt. En ja, ik vind het heel erg leuk om te doen. Heb hier al veel geleerd.”

Het heeft zin
Hanka en Luc zitten een uur zij aan zij achter de computer en nemen een voor een de patiënten door. Hanka: “Er zijn veel zorgprofessionals die vinden dat overleg tijd kost. Maar onder aan de streep levert deze samenwerking wel degelijk wat op. Dit heeft echt zin. Je wordt ‘gedwongen’ om het medicatiegebruik goed in kaart te brengen; dossiers worden bijgewerkt. Polyfarmacie hoort er gewoon bij. Op deze manier is er duidelijk sprake van toename van kennis waardoor de kwaliteit van zorg voor de patiënt verbetert. Verkeerde combinaties van medicijnen worden voorkomen en geneesmiddelen worden op tijd stopgezet. Ik merk aan mezelf dat ik steeds zekerder word over de zorg die ik lever. En zo samen achter de pc zitten, is heel effectief gebleken. Het moet op persoonlijk vlak natuurlijk ook klikken. Als de een feedback geeft en de ander gaat meteen met de hakken in het zand dan gaat het niet werken.”

Laat je pen eens zien
Luc studeerde in ‘79 af en runde twintig jaar een eigen apotheek. Ze gaf vijftien jaar les aan huisartsen in opleiding aan de Universiteit van Maastricht. In 2000 promoveerde ze op een longitudinaal onderzoek naar voorschrijfgedrag bij huisartsen. “Voor dit onderzoek heb ik vijf jaar huisartsen gevolgd die voorschreven zoals ze altijd deden. De andere groep huisartsen schreef voor in nauw overleg met hun apotheker. Het bleek dat huisartsen hun voorschrijfgedrag met goede ondersteuning van hun apotheker, kunnen verbeteren. Ook in financieel opzicht. “
Het idee voor het onderzoek ontstond in de periode dat Luc les gaf aan huisartsen in opleiding (HAIO) op de UM. Luc: “Eerstejaars HAIO’s wilden heel graag snel een geneesmiddel vinden bij een diagnose. Ze waren blij met elk formularium, het Farmacotherapeutisch Kompas en de NHG standaard. In het derde jaar kreeg ik dezelfde HAIO’s nog een keer. Dan vroeg ik: ‘laat eens allemaal je pen zien’. Dan had vrijwel iedereen een pen van de farmaceutische industrie. Als HAIO’s dan via de gangbare richtlijnen gaan behandelen, komen er vragen. Ze gaan ook twijfelen. De opleiding tot huisarts betekent niet vanzelfsprekend deskundigheid bij het voorschrijven van medicatie. De farmaceutische industrie speelt hierop in door een soort schijnwetenschap naar binnen te schuiven waardoor artsen worden beïnvloed. Dit gaat door na de opleiding. Als je met een kwaal bij tien verschillende huisartsen komt, krijg je mogelijk tot wel vijf verschillende behandelingen. Terwijl er toch wetenschappelijk onderbouwde standaarden zijn. Natuurlijk is er niets mis mee om daar gemotiveerd vanaf te wijken maar toch. Al met al ben ik een groot voorstander om voorschrijver en apotheker zo dicht mogelijk bij elkaar te brengen. Het geheel is echt meer dan de som der delen.”

Schreeuw het van de daken
Er is nog onduidelijkheid over de naam van de functie die Luc als zzp’er heeft. Luc: “Tja, hoe noem ik mezelf? Zaza: Zelfstandig Apotheker Zonder Apotheek? Farmacotherapeut? Apotherapeut? Te zijner tijd zal er wel een naam ontstaan voor deze functie”, lacht ze berustend. “Ik laat me inhuren door apothekers en huisartsen voor medicatiebeoordelingen. Ik stuur mijn factuur en huisartsen kunnen mijn inspanningen met code A49.02 declareren.  Apotheken kunnen ook medicatiebeoordelingen declareren. Inmiddels zijn er nog een paar apothekers in Nederland die ook werken zoals ik. Maar belangrijker dan de naam van mijn functie en mijn onkostenvergoeding, vind ik dat apothekers deze kant van het vak meer zouden moeten benadrukken. We zouden van de daken moeten schreeuwen dat we medicatiebeoordelingen kunnen en willen doen. Sterker nog: het is een privilege om het te mógen doen.”

In ‘Drijfveren’ spreken we met apothekers in Nederland over hun vak, ambities en keuzes die ze dagelijks maken. Oftewel: ‘Wat bezielt uw collega?’ In deze editie spreken we met dr. Lucretia Peeters, apotheker zonder apotheek en Hanka Zwanikken, huisarts in het Academisch Gezondheidscentrum Hoensbroek-Noord.

Tekst en foto: Cai Vosbeek

 

 

Gerelateerde berichten

Plaats een Reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *