Column: Beperkt houdbaar

Henk PastoorsHier ga ik het niet met u hebben over het beperkt houdbaar zijn van het verdienmodel van de openbare farmacie, de productiegedreven ziekenhuizen, het fraudegevoelige PGB of de aangemeten regierol van zorgverzekeraars. Over al deze dossiers is heel wat te zeggen, maar vallen in het niet bij het probleem van de bejaardenberg. Het wemelt ervan. Ze dwarsbomen de vlotte doorstroom bij de kassa van de Albert Heijn, staan te lang bij een kunstwerk in mijn Rijksmuseum en zijn samen te vatten als een grote kudde klaagouderen. Ze slurpen de VWS-begroting leeg en weten van geen ophouden. Ze willen alsmaar ouder worden, maar niet zijn.

Er bestaan helemaal geen pillen tegen ouder worden en leven is als een lange glijvlucht naar beneden. Als ik ‘s avonds langs het kerkhof fiets is het licht aan.  Zoveel radioactieve stof is er in de arme stakkers gestopt. Voor medisch specialisten een geweldige bron van inkomsten. Henk Krol kan daar vast een kosten-effectiviteitsberekening op loslaten, hoewel ik daar persoonlijk weer niet op zou vertrouwen. Die man weet niet eens hoe hij een rekenmachine aan moet zetten. Emotionele incontinentie, wat een gezeik van deze volksvertegenwoordiger. Maar eerlijk is eerlijk, we krijgen wat we met onze voeten stemmen. Met enig recht denk ik te kunnen stellen hoe de ‘concept paragraaf zorg’ voor het nieuwe kabinet eruit ziet. Niets spannends helaas. Leden van de Tweede Kamer zijn sentimentmanagers. ‘Dure’ medicijnen aanpakken is het nieuwe parlementaire jij-bakken.

Ik wil regie. Regie op ontsluiten van ICT systemen, waarde gedreven zorg, interdepartementaal de opbrengsten van de zorg kunnen alloceren en een doortastende visie op substitutie naar de eerste lijn. Wij willen een minister van VWS die haar verantwoordelijk neemt en niet steevast alle Kamervragen beantwoord met dat het niet haar verantwoordelijkheid is. Maar die van het Zorginstituut, de ACM, NZA, de beroepsgroep zelf, de zorgverzekeraars enz enz. Het beleid van VWS is als een obstipatie waar veel bejaarden aan lijden. Met mij voelen velen een plaatsvervangende buikpijn en het ongemak van deze verstopping. Er is terecht een hijgende behoefte aan vertrouwen in de zorg. De zorg positioneren als een budgetprobleem is verlakkerij. De zorg verdient echt veel beter.

Op het gevaar af als een Maarten van Rossum in de zorg te worden versleten nodig ik alle partijen uit de eigen paradigma’s te onderzoeken. Daartoe kijk ik zelf ook even in de spiegel en zie de tol van mijn eigen tijd. Beperkt houdbaar.


Henk Pastoors is directeur van TopSupport Strategie en Informatie. Hij levert als adviseur maatwerk in analyse en strategie in de farmacie en zorg.

 

 

Auteur: redactie
Categorie: Columns
Tags: ,

Plaats een Reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *