Column: De rekening

Henk PastoorsJongstleden zaterdag was ik bij de begrafenis van de vader van mijn beste vrienden uit Zeeland. Aangezien ze daar blijkbaar nog niet zijn opgedroogd van de overstroming van 1953, heerst er daar nog een stevig Godsbeeld. De dienst vond plaats in Serooskerke en de dominee had een gezicht alsof hij nog deze ochtend met tegenzin uit het geboortekanaal was geperst. Mijn buurvrouw fluisterde mij nog toe dat het hier ‘een vrije gemeente’ betrof.  God houdt van al zijn schapen, predikte de dominee. Ja, ja, als je maar geen homoseksueel of transgender bent of nog erger, uit de kerk getreden.

Maar eerlijk is eerlijk een samenkomst vol gezang raakt mij toch. Of het nu Frans Bouwer is of Psalm 24, diep vanbinnen wil je er misschien toch bijhoren. De begrafenisondernemer heeft ongetwijfeld een eigen kijk op de realiteit. Met het aantal permanentjes en watergolfjes zit zo’n ondernemer ongetwijfeld in een groeimarkt. Voor Jan Hoedemakers, de overledene, is zelfs een heel nieuwe zonneweide in gebruik genomen.  Gezelschap zal daar niet lang op zich laten wachten.  Toch is het mooi zo’n dienst. Op de bodem van geboorte en dood liggen immers existentiële vragen.  We beginnen benauwd en het laatste stukje is doorgaans geen kwestie van opgelucht ademhalen. We beginnen met een Pamper en met een beetje pech eindig je ook zo. Daar tussenin heet het ‘leven’ wat we op basis van filosofische deugden betekenis proberen te geven. Het paradigma van deze tijd is de zalig verklaarde ‘marktwerking in de zorg’. Ik heb hier principieel veel moeite mee, zeker als deze door neoliberalen wordt  gepredikt in termen van : ‘dat het alsmaar goedkoper moet’. Wie ‘markt’ alleen maar kan duiden in termen van geld, leeft in grote armoede en negeert hiermee de betekenis van filosofen als Kant, Socrates en Levitan. Nu kunnen we God wel massaal de rug toekeren, maar wat is anno 2016 de basis voor ons handelen?

Mijn opvatting is dat wij in de zorg op de automatische piloot meegaan in het marktdenken. Als gevolg daarvan is de zorg gefragmenteerd en meer op de markt en met zichzelf bezig, dan op het individu en sterk veranderende maatschappelijk verwachtingen gericht. Jan Hoedemakers is dood en is begraven. Maar een andere generatie is opgestaan. Hun bijbel is ‘eigen regie’. De zorg zal het nog merken dat ze inmiddels met dat hippe marktdenken maatschappelijke weerzin oproept. Ook de openbare farmacie zal zichzelf opnieuw moet uitvinden. Ik sluit niet uit dat openbare farmacie in haar huidige vorm de V&D van de toekomst zal zijn.

Voor nu zit de  samenkomst in de kerk er op en de dominee kan het niet laten, en gaf aan de het einde van de dienst een overdenking door iedereen te vragen wat er na de dood komt. Maar volgens mij is juist dat met of zonder marktwerking al eeuwen hetzelfde… de rekening.

Auteur: redactie
Categorie: 2016
Tags: ,

Plaats een Reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *