Column: 10 jaar zorgverzekeringspret

Henk Pastoors DAEr zijn veel manieren om 10 jaar zorgverzekeringswet op haar betekenis te beoordelen. Een ervan is volgens Wim Groot te toetsen of het publieke belang is gewaarborgd. Ik ben anders dan Groot positief , maar ik ben dan ook geen hoogleraar. Het verlangen naar het ziekenfonds door de SP, maar ook van vele weldenkenden uit de zorg, is natuurlijk klinkklare onzin. Geen keuzevrijheid, afhankelijk van je inkomen ziekenfonds of particulier verzekerd zijn, geen efficiëntieprikkels. Brrrr, je moet er anno 2016 toch niet aan denken. Het ziekenfondstijdperk doet mij denken aan de periode waarin je bij aankomst van een wintersportvakantie in de rij bij de telefooncel moest aansluiten om naar huis te bellen dat je goed was aangekomen. Eenmaal thuis was er een telecomaanbieder: de PTT.

Monopolies zijn behalve voor het opdrijven van een prijs nooit goed, zeker niet voor innovatie. Wij Nederlanders zeuren nu al omdat de messen van de Albert Heijn actie scherp zijn. Ik weet ook wel dat er geen echte marktwerking in de zorg is, maar marktwerkings-ideologie is er wel degelijk. Voor vrijzinnigen onder ons die verlangen naar de NHS, kan ik het volgende berichten. Op het rode leger na is de NHS de grootste werkgever van de wereld. Hoe is zo’n veelkoppig monster in hemelsnaam te besturen? Laat mijn blindedarm er maar in Nederland uitgehaald worden. Als die medisch specialisten geen ruzie maken, komt het ongetwijfeld goed. 10 jaar zorgverzekeringspret is een lentescheut aan een stokoude boom, die terug gaat naar pakweg 1770. Artsen en apothekers richtten toen een ziekenkas of wel Gildebus op. Onder het Duitse regime was iedereen vanaf 1941 verplicht verzekerd, nou ja, als je dan niet van de verkeerde club was. Het kabinet Rutte struikelde bijna over een verdere inkomensafhankelijke zorgpremie. Geen idee of u zich realiseert dat wij anno 2016 ruim 200 miljoen euro per dag aan zorg uitgeven. Hiermee wil ik zeker niet beweren dat de legitimiteit van de zorg exclusief aan zorgverzekeraars of politiek is voorbehouden. Zeker niet! Legitimiteit langs de as van selectieve contractering, toegang, kwaliteit en prijs bepalen eens per jaar de volatiliteit van pakweg 1 miljoen verzekerden. Er zijn geen wachtlijsten en zorg is meer dan ooit het gesprek van de dag. En zo hoort het ook, de zorg is van ons allemaal. De kosten van de curatieve zorg zijn Europees gezien heel redelijk.

Dat is evenals het zuinige geneesmiddelengebruik de verdienste van de zorgaanbieders in Nederland. Mijn idee… stop met elkaar de maat te nemen langs financiële kaders, maar maak keuzes op zorginhoudelijke overwegingen. De zorg is aan zet. Ik verzeker u dat het komende decennium in het teken zal staan van waardecreatie en gezondheidswinst. De zorg verdient het vertrouwen en is met het oog op het publieke belang zelf regieplichtig.

Wie aan welke kant van het stelsel ook staat, ik verheug me dat ik inmiddels met een Whatsapp kan berichten dat ik op de skipiste sta en mij kan verheugen op nog zeker 10 jaar zorgverzekeringspret!

 

 

Auteur: redactie
Categorie: 2016
Tags: , ,

1 Reactie

  1. Er is sprake van een zinnig en zuinig geneesmiddelengebruik in Nederland. Kort samengevat: kwalitatief hoogwaardig en goedkoop. In elk normaal marktonderzoek goed voor een eerste plaats met stip. Zo niet in Nederland. Voortdurend gedram over het overhevelen
    van de distributie naar? Ja naar wie eigenlijk? Het volledig centraal verwerken van recepten levert niet een dusdanige besparing op dat daarvan de enorme extra distributiekosten kunnen worden betaald. Waarom gingen al die postorderaars ook nog maar weer failliet.? Het zelf afhalen van geneesmiddelen is oneindig veel goedkoper dan bezorgen via Post.nl of UPS. Er is achter de schermen een enorme lobby aan de gang om dit toch door te drukken. De miljoenen extra pakketjes zijn een poptentiele goudmijn.
    De patient is uiteindelijk de pineut als ” achteraf” blijkt dat eea daardoor toch duurder is geworden. Och gut, wat een verrassing. In mijn ogen is iedereen die dit model voorstaat ofwel een financiele nitwit, of een uitermate verdachte belangenbehartiger voor de pakjesindustrie.

    Plaats een Reactie

Plaats een Reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *