Column Henk Pastoors: Een meer dan zalig uiteinde!

Henk_pastoorsMijn adem stokt… Hoe moet ik verder met mijn leven? Waar vind ik nog enig houvast? Een midlifecrisis bij ons valt natuurlijk in het niets bij al die arme stakkers in Homs, Aleppo of ‘Ebolaland’ Daar begint alle ellende al bij de geboorte en zal nooit ophouden. Maar wij hebben het ook niet makkelijk. Van de ellende op de bejaardenberg rolt zowaar de moeder van de staatssecretaris in de klauwen van de graaiende media. Die weten er wel raad mee. Heleen Dupuis is met haar reactie kansloos, haar repliek heeft veel weg van autisme. Fout! Als je op internet ziet wat ze allemaal doet, vraag je je toch af wanneer ze überhaupt nog tijd heeft om haar nagels te lakken – of nog erger – in haar eigen instelling te komen. Maatschappelijke sensitiviteit lijkt ver weg. 30 miljoen in kas van de instelling en urine die langs de enkels loopt. Hoe leg je dat uit?

Mijn analyse is de volgende: Henk Krol zit in de kascommissie en weet niet waar dat geld is gebleven. Waarom verwerken we onze bejaarden niet gewoon in onze  frikadellen, leggen ze op een rooster of, gezien de gezellige decembermaand, bakken we ze als krenten mee met de oliebollen? Hoe kan ik nog hoop hebben? Cardiologen met het hart op de verkeerde plaats, die propjes naar elkaar schieten en wegkomen met een berisping. Theo Langejan die ondertussen ‘doodleuk’ klussen voor VWS schijnt te doen. Lea Bouwmeester die kort door de bocht het optreden van zorgverzekeraars vergelijkt met het debacle bij woningcorporaties. Wij maar ploeteren met het bruto kaderzorg. Dan ook nog een kamervoorzitter die moet googelen wat eigenlijk ICT betekent. En alsof het nog niet genoeg is een NZa-rapport over de incestueuze relatie tussen de NZa en VWS. Als klap op de vuurpijl weer die nationale knuffelhomo Henk ‘Bol’ die als Tweede Kamerlid lijdt aan gelegenheidsdementie: hij weet niets meer van subsidiegelden. Of neem de tandartsen die met praatjes niet de gaatjes maar vooral hun eigen portemonnee vullen. Help mijn mensbeeld wankelt!

Gelukkig zit mijn houvast in de zorg en vooral in die van de zorgprofessionals die elke dag weer enthousiast hun schouders er onder zetten en de portemonnee niet laten prevaleren. Trots ben ik op ze! Ik heb vertrouwen in het besef dat medisch specialisten in 2015 nog prima hun ding kunnen doen. Dat de eerste lijn gewoon gaat doen waarvoor ze is aangenomen: de menselijk maat in de zorg terugbrengen. Ik ga elke dag meer van ze houden. Zeker van apothekers. De NFZ en Mediq die blijven innoveren met een majoor Bosshardt-achtig vertrouwen in zorgverzekeraars en reële verdienmodellen. Het is ‘prijzenswaardig’, en nu met een voorzitter die zo op Bill Gates lijkt. Contracteren en presteren, daar kun je hele kerstbomen mee optuigen. Dat zou eens bij Jeroen Pauw en Umberto Tan breed uitgemeten moeten worden. De piek in de boom voor ze! De zegeningen van de zorg, daar houd ik me in 2015 graag aan vast. Mijn credo is: ‘Verknal in 2015 het goede in de zorg niet.’ Heer verlos ons van het kwade. Het goede in de zorg  is ontegenzeggelijk net zo waarachtig als het persoonlijk leed van de moeder van Martin van Rijn, Henk Krol, de NZa en die prutsende cardiologen. Maar u, u bent anders. U verdient het… een meer dan zalig uiteinde!

 

 

Auteur: redactie
Categorie: Columns
Tags: ,

Plaats een Reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *