Column Henk Pastoors: Onuitputtelijke bron van inkomsten

Henk-PastoorsDoor de eeuwen heen is de mens medisch gezien een onuitputtelijke bron van inkomsten. Zo kon het in de middeleeuwen gebeuren dat je lag te kauwen op brandnetelbladeren, dronken werd gevoerd met brandewijn midden op het dorp en kermend van de pijn in de stoel lag bij de chirurgijn. Maar de kies moest eruit. Natuurlijk zonder verdoving of enige vorm van sterilisatie. Een joelende dorpsgemeenten om je heen als volksvermaak om vervolgens, nadat er was onderhandeld over de prijs, weer heen gezonden te worden naar  huis. Want thuis dat is door de eeuwen heen de natuurlijke plaats voor tederheid, spontane verzorging, genegenheid en natuurlijk gedeeld verlangen naar genezing. In deze context werkt alles mee tegen de strijd van ziekten. Dat schreef Michel Foucault in 1780 al in zijn visie op de zorg. Ik ben dol op de middeleeuwen, dat mag duidelijk zijn. Het gekissebis over de zorg is van alle tijden. Nelleke Noordervliet kan daar prachtig over schrijven. Toen de betaling van de chirurgijn, nu die stakkers met de ziekte van Pompe die er door wanhoop gedreven een bijbaan van hebben gemaakt. En het gezannik over het inkomen van de medisch specialist en niet te vergeten het gelazer over de rollator. McKinsey heeft nog niet zo lang geleden 50 topbestuurders uit de zorg geïnterviewd hetgeen zijn beslag heeft gekregen in een lijvig  rapport: Nederlandse zorg in 2040. Zeer aan te bevelen! In het rapport wordt onderscheid gemaakt tussen 1) het beste zorgsysteem 2) efficiënte zorg 3) eerlijk verdelen & hoe blijven we gezond. Het rapport zal het ongetwijfeld aan elke bestuurstafel in de zorg goed hebben gedaan. Maar wat mij betreft zakt ze ook als een diaree langs de luier van de dementerenden. Het zijn allemaal theoretische systole van managers met dito bloeddruk. Kijk, het beste zorgsysteem is niet het systeem welke een bypassoperatie zo ruim vergoed dat er gelijk een vakantie geboekt kan worden maar er geen cent verdient wordt aan een advies over stoppen met roken.

Zou het niet veel meer om gezondheidswinst moeten gaan. Porter, de bijbel waar McKinsey veel van haar psalmen uit zingt pleit voor een kwaliteitscommissie. In 1800 werd in Parijs de Koninklijke Maatschappij voor geneeskunst opgericht. Zijn we niet gewoon in herhaling gevallen en een maatschappelijk aandoening  aan het verdoezelen. In het oude China werd de dokter betaald voor de mensen die hij gezond hield. Wij hebben dat heel anders georganiseerd. Met een lek in ons aura komen we met de GGZ in contact die ons nooit los laat. Ziekte kost tijd, geld en kwaliteit van leven. Dat is van alle tijden. Moscati (1799) zei het al: ‘de l’emploi de systèmes dans la médecine pratique’. Natuurlijk we hebben een collectieve- en vooral een eigen zorgplicht. Waar rond 1800 het ziekenhuis niet veel meer was dan een armenhuis lig nu 60% vol met lifestyle gerelateerde aandoeningen in het ziekenhuis te klagen over de bejegening. Ik ken bijna geen land waar de thuiszorg de afwas doet en ramen lapt. Doe mij ook zo’n gesubsidieerde werkster. Het is not done om te zeggen maar de tijd die we in de sportschool stoppen zou beter besteed zijn om bij papa en mama het huishoudtrapje te beklimmen om het bovenlicht te soppen. De zorg is een weerspiegeling van het gedrag van jou en mij. Elke dag kies je ervoor of je de kans op een hartinfarct groter of kleiner wilt maken. De rest is collectieve gevolgschade en nauwelijks meer te verzekeren. We lijken wellicht te druk daar goed over na te denken en gaan er zeker niet voor naar het Malieveld. En ik… ik steek een sigaar op en bedenkt me dat door de eeuwen heen het menselijk lichaam medisch gezien een onuitputtelijke bron van inkomsten is. ❦

Henk Pastoors is directeur van TopSupport Strategie en Informatie. Hij levert als adviseur maatwerk in analyse en strategie in de farmacie en zorg.

Auteur: redactie
Categorie: Columns

Plaats een Reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *