Column: “Dat staat toch in de computer?”

Henriette Smit-KoopAls wijkapotheker-farmacotherapeut in de Utrechtse wijk Overvecht voer ik veel polyfarmaciegesprekken. Het huisartsdossier van deze patiënten kenmerkt zich voornamelijk door vele brieven van een heleboel verschillende zorgverleners met daarin weer een enorme bult medicatiewijzigingen. Ondanks verschillende pogingen om de apotheek en huisarts ICT-systemen met elkaar te laten praten zijn er nog vaak discrepanties in de medicatieoverzichten van huisarts, apotheek en ziekenhuis. Het is tot mijn verbazing (en steeds vaker ook irritatie) bijna onmogelijk om de huisarts- en apotheeksystemen met elkaar te laten communiceren. Dagelijks verbaas ik me over de muren die zelfs tussen verschillende zorgverleners met hetzelfde systeem worden opgetrokken, omdat men niet op hetzelfde ‘cluster’ zit. Bizar! Patiënten weten het zelf vaak ook niet meer. ‘Dat staat toch in de computer?’ is een antwoord dat u waarschijnlijk wel herkend. Helaas is dat vaak niet zo. Dossiers doorspitten, (veel) overleggen met andere zorgverleners en uiteindelijk gezamenlijk met arts en patiënt knopen doorhakken is dan vaak de enige oplossing.

Onlangs volgde ik de cursus ‘Interprofessioneel samenwerken in de wijk’ met meerdere professionals uit de wijk (wijkverpleegkundige, POH-ouderen, buurtteam, sociaal makelaar (googlet u dat maar eens) en huisarts). Wat vooral leerzaam was, was dat iedereen een andere kijk heeft op de patiënt. Door elkaars vragen te horen en kennis te gebruiken kwamen we vooral bij complexe casussen sneller tot een adequaat beleid.

Als belangrijk hulpmiddel voor samenwerking binnen ‘Overvecht Gezond’ gebruiken we het 4D-model*. Dit is een hulpmiddel om de patiënt in kaart te brengen en problemen te kaderen. Het geeft op een visuele manier inzicht in vier levensgebieden: lichaam, geest, maatschappelijk en sociaal, die allemaal invloed hebben op hoe gezond iemand zich voelt. De persoon zelf staat in het midden: hij/zij staat centraal. Met behulp van het 4D model kunnen we als zorgprofessionals optimaal samenwerken, doordat we doelen opstellen, prioriteren en onze inzet op elkaar kunnen afstemmen om vervolgens in één gezamenlijke taal te gebruiken.

Alle deelnemers bij de genoemde cursus waren zich bewust van de noodzaak van goede overdracht van informatie, maar discussie ontstond over hoe we dat kunnen bewerkstelligen. Toch bleek iedereen in de praktijk binnen zijn eigen domein zaken vast te leggen en dit zelden te communiceren aan anderen. Mijzelf incluis. Dus na de cursus ging ik enthousiast aan de slag om ook mijn medezorgverleners op de hoogte te stellen van mijn bemoeienis en acties. Maar hoe doe je dat in een oerwoud van buurtteam-schriftjes, thuiszorg-mappen, (gecodeerde) mails van en naar specialist en apotheek?

Het enige wat ik kan bedenken, is dat de leveranciers van de verschillende ICT-systemen ook eens naar het 4D-model gaan kijken en de patiënt centraal stellen. Oftewel: ga nou toch eens samenwerken! Misschien dat ik dan ook de tijd heb om dat te doen. ❦

*www.stichtingvolte.nl

Harriëtte Smit-Koop is werkzaam als wijkapotheker farmacotherapeut in Utrecht Overvecht. Ze werkt voor de samenwerkingsorganisatie ‘Overvecht Gezond’ in meerdere huisartspraktijken samen met verschillende apotheken.

 

 

Plaats een Reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *