Drijfveren: 100% MR

Drijfveren_FarmaMagazine-6-2014“Marie Renée (MR) Pijnaker buigt voorover: “Weet je wat het is? Ik ben iemand die de dingen graag op mijn eigen manier doe. Ik hou er niet van als iemand tegen mij zegt: ‘Je móet dit of dat’. Ik móet helemaal niets… Als ik verantwoordelijk ben voor een bepaald project, bijt ik me daar helemaal in vast. Dan mag niemand mij inhalen. Het moet goed zijn, tot in de puntjes kloppen.” MR: apotheker, hondenmoeder van ‘meisje’ Bruna, gek op het land Nieuw-Zeeland, plantenliefhebber, flinke tuinvrouw, fervent motor-fan die een Bonneville rijdt. Ze is uitgesproken en autonoom. En zodra je denkt haar een beetje te kennen, blijkt het toch weer nét iets anders te liggen.

Hoe ziet je werk eruit?
Marie René: “Ik ben apotheker in twee politheken en ik werk voor ziekenhuis VieCurie. De patiënten die bij ons in de poliklinische apotheek komen, zijn vrijwel allemaal door de huisarts doorverwezen naar een specialist in het ziekenhuis. Het zijn met name complexe en oncologische patiënten. Een ander deel van mijn tijd werk ik voor de ziekenhuisapotheek in Venlo. Het VieCurie ziekenhuis heeft namelijk de ambitie om ook patiënten in extramurale instellingen van medicatie te voorzien. Denk aan verpleeghuizen, gevangenissen en psychiatrische ziekenhuizen, zoals bijvoorbeeld het Vincent van Gogh Instituut. Ook zij worden beleverd door de ziekenhuisapotheek. Met name dit extramurale stuk is mijn werkveld.”

In de poliklinische apotheek heb je geen vaste klantenkring?
“Nee, een paar uitzonderingen daargelaten. En nu vraag je waarschijnlijk of ik dat erg vind? Nou, niet echt. Om het maar even chique te zeggen: zo voelt het  althans in deze fase van mijn leven. Mijn uitdaging zit in het ‘gewone’ apothekerswerk in de politheek en met name in de projecten die ik uitvoer voor de ziekenhuisapotheek. Op dit moment zijn we bezig met een project om artsen binnen een speciaal onderdeel van een extramurale instelling, elektronisch te laten voorschrijven. Ook de verpleegkundigen gaan elektronisch registreren. Dat betekent dat er heel wat neuzen dezelfde kant uit moeten. In dit project trek ik de kar en elke dag denk ik weer: ‘Wat is dit leuk! Ik krijg er veel positieve energie van. Ja, het aansturen van mensen… het samen voor elkaar krijgen, ik geloof dat ik daar het meeste talent voor heb.”

Altijd gewerkt als apotheker?
“Ik ben bijna 25 jaar apotheker. Toen ik afgestudeerd was, wist ik één ding zeker. Ik wilde iets van de wereld zien. Grenzen verleggen, de horizon verbreden. Dat kon in de farmaceutische industrie. Daar heb ik een boeiende tijd gehad. Ik zat in de farmacie maar er kwam ook veel management bij kijken. Dat heb ik 12 jaar met plezier gedaan. Om persoonlijke redenen heb ik er een punt achter gezet en werd ik openbaar apotheker. Ik had weinig ervaring met patiënten- en artsencontacten, dus het was nieuw en boeiend. Ik heb nooit mijn eigen apotheek gekocht maar ben altijd in loondienst gebleven. Na 10 jaar vond ik dat werk niet meer bij me passen. Wat zal ik er over zeggen, zodra werk voor mij routine wordt, is het tijd om op te stappen. Daarnaast vond ik dat de individuele inbreng van de openbare apotheker steeds kleiner werd. Daar zijn verschillende redenen voor aan te geven maar ik heb geen zin om een negatief verhaal te vertellen. Ik kon er in ieder geval niet mee uit de voeten. Ik heb mijn baan opgezegd en ben toen hier terechtgekomen. Ik ben er, anderhalf jaar geleden, min of meer ingerold.”

Wat voor apotheker ben je?
“Ik hoor altijd dat ik anders ben dan de rest. Onconventioneel, waarschijnlijk is dat het. Ik ben behoorlijk empatisch maar op een gegeven moment is het genoeg. Als er een probleem aan de balie is, zeggen ze wel eens. ‘Haal Marie Renée er maar bij, die fikst het wel’. Ik ben heel duidelijk maar ben ook Brabants. Ik hou van gezelligheid maar op een zeker punt moet je verder. Een Brabants kwartiertje daar doe ik niet aan. Tien uur is tien uur en niet een kwartiertje later. En ik hou niet van gezeur. Zonde van de tijd.”

Wat bedoel je met gezeur?
“Er gebeurt iets raars in Nederland. In dit mooie, rijke land waar we allemaal te eten hebben. In dat land zie ik patiënten die piepen om niets. Die vinden dat ze overal ‘recht’ op hebben. Als ik daar tegenin ga, zeggen ze wel eens: ‘Gij hebt nog niet zoveel meegemaakt’. Dan tel ik even tot tien. Ik ben door een aantal ervaringen in mijn leven wellicht wat harder geworden. Als een patiënt klaagt omdat hij zes euro moet bijbetalen voor maagzuurremmers, denk ik soms: ‘Ga een taart bestellen. Het is tijd om te vieren dat dit vandaag het grootste probleem is’. Veel mensen zijn ontevreden en het lijkt wel alsof gezondheid niets meer mag kosten. Dat vind ik verbazingwekkend om te zien.”

Tijd om de noodklok te luiden?
“Ha, ha. Welnee. Ik ben hele-m-a-a-l geen wereldverbeteraar. Daar heb ik niks mee. Ik doe de dingen graag op mijn eigen manier, dus een ander voorschrijven hoe hij het moet? Dacht het niet.” ❦

Dit is het veertiende artikel in de reeks: ‘Drijfveren’. Van het laagste punt in Nederland Nieuwerkerk aan den IJssel, tot het hoogste punt de Vaalserberg, vertellen apothekers over zichzelf, hun vak, hun ambities en de keuzes die ze maken. Een kijkje in de keuken van uw collega: Marie Renée Pijnaker, apotheker bij de poliklinische apotheek VieCuriVitaal in Venray en Venlo en bij ziekenhuisapotheek VieCuri.

Tekst en fotografie: Cai Vosbeek

Gerelateerde berichten

  • Bart van den Bemt: De apotheker als volwaardig behandelaarBart van den Bemt: De apotheker als volwaardig behandelaar Apothekers moeten farmacotherapeutische kennis combineren met een duidelijk klinisch gevoel om zo een praktisch advies aan de arts te geven. En zich daarmee verantwoordelijk opstellen over […]
  • Drijfveren: Op de keper beschouwdDrijfveren: Op de keper beschouwd Dr. Ad van Dooren is sinds vorig jaar met pensioen, of zoals ze dat in deze kringen zo mooi zeggen: ‘met emeritaat’, Latijns voor ‘uitgediend’. Van uitgediend zijn, is echter geen sprake. […]
  • Drijfveren: De kracht van OssDrijfveren: De kracht van Oss In ‘Drijfveren’ spreken we met verschillende apothekers in Nederland. Van het kleinste dorp in het land: ‘t Woudt met maar 38 bewoners tot de grootste stad Amsterdam met ruim 800.000 […]
  • Zorgdebat: Het nieuwe zorglandschap vanuit patiëntenperspectiefZorgdebat: Het nieuwe zorglandschap vanuit patiëntenperspectief Hoe ziet het zorglandschap van de toekomst eruit, welke positie heeft de patiënt daarin, en vooral: wat is de rol van ICT in dit landschap? Die vraag legden PharmaPartners en PinkRoccade […]
  • Administratieve lasten en het zorgstelsel: Kip en eiAdministratieve lasten en het zorgstelsel: Kip en ei Tijdens de recente voorjaarsbijeenkomst van Clearing House Apothekers was het thema Verminderen van de regeldruk in de farmacie: lastenverlichting of lastenverschuiving? In het debat […]

Auteur: redactie
Categorie: E05
Tags: ,

Plaats een Reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *