Drijfveren: Contra-tiempo

FarmaMagazine-DrijfverenMet een artikel uit de Elsevier met de veelzeggende titel ‘Quo vadis apotheker?’ onder de arm stap ik Service Apotheek Duiven binnen. Een prachtige apotheek die samen met meerdere huisartsenpraktijken is ondergebracht in gezondheidscentrum Kern in Duiven. Het is nog vroeg en niet druk. Een van de apothekersassistentes legt geduldig aan een klant uit dat haar geneesmiddel weliswaar in een ander doosje zit maar dezelfde werking heeft. Angélique van der Geest-Hoppenbrouwers is eigenaar van de apotheek. Deze apotheker, die in haar vrije tijd flamenco danst, blijkt het positieve en optimistische tegenritme te zijn van het sombere artikel dat ik bij me heb.

Met ruim 12.000 klanten en 18 medewerkers behoort Service Apotheek Duiven tot de grotere apotheken. Angélique: “Sinds 1998 ben ik eigenaar en heb ik een fantastische baan met een geweldig team. Naast mijn twee kinderen waar ik heel gelukkig mee ben, is deze apotheek mijn derde kindje. Ik heb er destijds bewust voor gekozen om te wonen en werken in dezelfde plaats. Hier kan ik op regionaal niveau goede contacten met behandelaars onderhouden. En ja, er zijn de laatste jaren veel zaken van bovenaf opgelegd die minder prettig zijn, maar ik heb besloten om me daarin niet mee te laten slepen. Dit is het beroep waarvoor ik heb gekozen. Ik ben een echte zorgapotheker en een enorme regelneef. Ik hou ervan om samen met anderen dingen voor elkaar te krijgen.”

In de Elsevier wordt een apotheker vergeleken met een raketgeleerde die een fietsband plakt?
“Een van de grootste problemen waar wij als apothekers mee te maken hebben, is dat we nog steeds niet voldoende voor het voetlicht brengen wat we precies doen. In dat kader begrijp ik deze uitspraak. Neemt niet weg dat ik het er pertinent mee oneens ben. Er gebeurt veel in de apotheek. Dagelijks vormen wij het solide vangnet voor fouten die nu eenmaal bij het voorschrijven gemaakt worden. Bij Service Apotheken is de afgelopen jaren een enorme slag gemaakt in het vastleggen waar we inhoudelijk mee bezig zijn, zoals bijvoorbeeld medicatiereviews. Artsen en patiënten reageren hier zeer enthousiast op”.

‘Minder medicatie betekent minder omzet’, staat in het artikel. Het verdienmodel van de apotheek staat haaks op haar zorgactiviteiten?
“Zo zie ik dat niet. Een apotheker zit altijd op het grensvlak tussen zorg en commercie. Het gaat er als handel in en komt er als zorg uit. Ik zou nooit een interventie achterwege laten omdat ik dan minder omzet heb. Het gaat om kwaliteit! Natuurlijk moet ik 18 medewerkers aan het werk houden en wil ik zelf ook nog wat overhouden, maar als ik zo’n uitspraak hoor, denk ik: ‘zoals de waard is zo vertrouwt hij zijn gasten’. Ik sta daar anders in.”

Volgens de schrijver van het artikel gaat de apotheker dezelfde weg als de kaarsensnuiter, stadsomroeper en griendwerker?
“Nogmaals: iemand die niet is ingevoerd in de materie, zegt zo iets. Die zal ook zeggen dat de verkoop van geneesmiddelen bij de Etos of de Albert Heijn om de hoek kan. Dat is al eerder geprobeerd maar loopt steevast op niets uit. Logisch. Ik geloof trouwens dat het tij langzaam begint te keren omdat steeds beter zichtbaar gemaakt wordt wat er in een apotheek gebeurt. Dat doen we voor de zorgverzekeraars maar het is belangrijk dat de rest van Nederland het ook weet. Mensen vinden hun apotheker heel betrouwbaar. Patiënten waarmee ik een gesprek of review heb gehad, weten onze dienstverlening op waarde te schatten. Dan hoor ik regelmatig: ‘Goh, wat fijn dat jullie daar op letten.”

Maar zo’n consult krijg je nauwelijks vergoed?
“Voor reviews krijgen we een vergoeding, maar het tarief weegt helaas niet op tegen de tijdsinvestering. Het is jammer dat veel van wat wij doen slecht wordt beloond. Men is bezig met de scheiding van tarieven van zorg en de aflevering van medicatie. Ervaring leert echter dat dit verkeerd kan uitpakken.

Kijk naar het ‘eerste uitgifte tarief’. Een echt drama. Over het algemeen gaat het hier goed aan de balie. De assistentes gaan op een professionele en vriendelijke manier met klanten om en dat krijg je terug. We worden ook altijd goed beoordeeld op klanttevredenheid. Een van mijn stokpaardjes trouwens.”

Quo vadis apotheker…  van pillendraaien via doosjesschuiver naar medebehandelaar
“Ik denk dat de back office van de apotheek logistiek gezien zo strak mogelijk geregeld moet zijn. Op die manier blijft er tijd ‘over’ voor de zorginhoudelijke kant die we steeds verder ontwikkelen. Met de invoering van de Medisch Farmaceutische Beslisregels zal meer bij de apothekersassistentes komen te liggen. En medebehandelaar? Wij pleiten er al jaren voor dat artsen de indicatie op het recept vermelden en apothekers de passende geneesmiddelen voorschrijven. Dat zal niet van vandaag op morgen gebeuren, maar ik vind wel dat we stappen in die richting zetten. Toen we met de reviews begonnen, was dat al een stapje over een grens. Je beoordeelt wat een behandelaar voorgeschreven heeft, hoe de patiënt behandeld wordt. Je krijgt inzage in episodes, labwaarden en je laat daar een analyse op los.

Eén ding is zeker: we zullen de zorg samen met andere professionals moeten leveren. Daarvoor zal een einde moeten komen aan het domein-denken. Ik ben een optimist en ik geloof dat steeds meer zorgverleners hiervan overtuigd zullen raken.”

Dit is het volgende artikel in de reeks: ‘Drijfveren’. Van het laagste punt in Nederland Nieuwerkerk aan den IJssel, tot het hoogste punt de Vaalserberg, vertellen apothekers over zichzelf, hun vak, hun ambities en de keuzes die ze maken. Een kijkje in de keuken van uw collega: Angélique van der Geest, eigenaar Service Apotheek Duiven.

Tekst en foto: Cai Vosbeek

Gerelateerde berichten

  • Drijfveren: De kracht van OssDrijfveren: De kracht van Oss In ‘Drijfveren’ spreken we met verschillende apothekers in Nederland. Van het kleinste dorp in het land: ‘t Woudt met maar 38 bewoners tot de grootste stad Amsterdam met ruim 800.000 […]
  • Drijfveren: De doelen van DidemDrijfveren: De doelen van Didem ‘Niet meer wachten in de apotheek’, zo valt te lezen op de website van Apotheek Prinsenland. Je moet een zekere vorm van zelfvertrouwen en moed hebben, wil je zo’n bewering openbaar maken. […]
  • Drijfveren: Samen werken of samenwerken?Drijfveren: Samen werken of samenwerken? De ontwerper van de Amersfoortse wijk Kattenbroek wilde een gezonde, veilige en vrolijke omgeving bouwen, waar mensen zich thuis voelen en kriebels krijgen om te dromen. Op het eerste […]
  • Drijfveren: ‘Ik heb een prachtig vak!’Drijfveren: ‘Ik heb een prachtig vak!’ Op tafel ligt een iPad waar Stephan Joosten regelmatig naar wijst. “Hierop staat het visiedocument van de Vereniging van Jonge Apothekers (VJA) waarin wij onze kijk op de toekomst van de […]
  • Drijfveren: Normaal is het begin van het eindeDrijfveren: Normaal is het begin van het einde Zomer 2017. Ik heb een afspraak bij DocMorris; de grootste postorderapotheek van Europa. Met gemengde gevoelens, dat wel. Is dit het voorland voor al die hardwerkende apothekers die ik de […]

Auteur: redactie
Categorie: E09
Tags: , ,

1 Reactie

  1. We doen inderdaad iets verkeerd. We moeten al die ingrepen die direct en indirect levens redden gewoon een tijdje niet uitvoeren.
    Onethisch? Ja extreem. Gaan we dus ook echt niet doen. Ons probleem is dat wij deze ingrepen ook niet kunnen communiceren met het mogelijke slachtoffer. Immers daarmee ondergraaf je de vertrouwensrelatie met de behandelaar op een ernstige wijze.
    Wij zijn het slachtoffer van deze spagaat. Ons ingrijpen voorkomt jaarlijks honderden doden en duizenden onnodige ziekenhuisopnames. Wellicht kunnen we met een kaarten systeem, zoals in het voetbal gaan werken. Bij aflevering krijgt de patiënt tevens een gele, rode of zwarte kaart mee. Geel staat voor een ingreep waarbij op een of andere manier een wijziging is aangebracht waardoor ongemak of het niet goed werken van het geneesmiddel is voorkomen. Rood staat voor een ingreep die een ziekenhuisopname heeft voorkomen en Zwart staat voor: dankzij ons leeft u aan het eind van deze week nog.
    Blijkbaar kunnen wij onze Waarde alleen aantonen door het feilen van anderen aan dekaak te stellen. Niet fraai, maar als het moet, dan moet het maar.

    Plaats een Reactie

Plaats een Reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *