Drijfveren: Het voordeel van klein, aldus Groot

Midden in de Tilburgse wijk Groeseind-Hoefstraat, tegenover de kerk en de viskraam, is huisartsenpraktijk Groot gevestigd. Groeseind is van oudsher een arbeiderswijk gebouwd rondom de voormalige Textielfabriek. Een multiculturele vooroorlogse buurt met veel kleine huurwoningen. Maar de wijk verandert: minder beton, meer groen, huizen worden opgeknapt. Huur verandert in koop. Studenten en tweeverdieners doen hun intrede. Dick Groot: “Dit buitengewoon gevarieerd gezelschap in deze multiculturele buurt is mijn patiëntenbestand. Een prachtige mix van mensen. Ik ben hun huisarts in de ouderwetse zin van het woord. Een echte een-pitter die de regie voert over zijn eigen praktijk. En dat bevalt me prima.”

Ouderwets?
Ik ben een huisarts die zich prettig voelt bij integrale gezinsgeneeskunde. Ik wil voor families zorgen tijdens alle fases van hun leven. Vanaf de geboorte tot aan de dood vind ik dat ik er moet zijn. Laagdrempelig en gemakkelijk benaderbaar. Ik ben ouderwets omdat ik fulltime werk. Ik ben het vaste aanspreekpunt voor 2.800 patiënten, alle dagen van de week. Als mensen terminaal zijn, ga ik op huisbezoek. Ook in het weekend en ook ‘s nachts. Dat doe ik allemaal in mijn eentje. In die zin ben ik ouderwets.

Hebt u in deze buurt te maken met veel sociale problematiek?
Zeker. Ik merk ook dat mijn bordje behoorlijk vol begint te raken. Dat heeft drie redenen: er is een toename van sociale problematiek die men ergens kwijt moet. Tweede reden voor het volle bord is het wegvallen van GGZ-voorzieningen en tot slot is er de substitutie van de tweede naar de eerste lijn. Mensen moeten zo lang mogelijk thuisblijven. Ik heb overleg met de gemeente, met schuldsanering, vervoersbedrijven, dak- en thuislozen en verslavingszorg. Ik hop van casemanager naar casemanager. En ik ben niet de enige. Het wordt tijd dat wij huisartsen ons gaan heroriënteren: zijn we huisarts of maatschappelijk werker of life-coach? We moeten terug naar onze kernwaarden. Nu zijn we een soort vergaarbak van ellende met heel veel administratieve rompslomp. Ik hou echt enorm van mijn vak maar de gezonde balans is zoek.

“We moeten ons afvragen: zijn we huisarts of maatschappelijk werker of life-coach? We moeten terug naar onze kernwaarden.”

Hoe is de samenwerking met apothekers?
De samenwerking met apothekers staat op een hoog niveau. Mijn buurman is apotheker. We overleggen veel en kunnen altijd bij elkaar terecht voor een vraag. Omdat ik huisarts ben van 90 nonnen, heb ik ook te maken met de instellingsapotheker. De zusters worden over het algemeen zeer oud en dat gaat gepaard met polyfarmacie. Of er iets te verbeteren is? Tuurlijk. Apothekers worden tegenwoordig geacht mee te denken. Dat resulteert soms in ongevraagde farmacievoorstellen. Overleg is prima maar een voorstel schrijven onder herhaalmedicatie hoeft voor mij niet. Verder moeten we nadenken of de taak en de bijbehorende vergoeding die apothekers krijgen voor het gesprek bij een eerste terhandstelling, misschien beter terug kan naar de huisarts omdat het nu niet altijd goed gaat. Daar zouden we het met elkaar over moeten kunnen hebben. Hoe kan het beter?

Als je Dick Groot interviewt, wat moet er dan zéker besproken worden?
Ik ben voorzitter van de Landelijke Vereniging Praktijkhoudende Huisartsen. Ik ben niet alleen huisarts in hart en nieren maar knok ook voor het behoud van de kleinschalige huisartsenzorg. Daarmee roei ik tegen de stroom in omdat men tegenwoordig vooral grote gezondheidscentra lijkt te willen met zeven huisartsen of meer. Het argument is dat dit de toegankelijkheid bevordert maar ik sta daar helemaal niet achter. Onze vereniging telt bijna 1000 leden waaronder veel apotheekhoudende huisartsen, een-pitters en kleinschalige HOED-jes. Met onze achterban kunnen we echt een vuist maken. Als er gesprekken zijn met de Nederlandse Zorgautoriteit over het beleid dan zitten wij daarbij. Het wil niet zeggen dat wij altijd onze zin krijgen maar wij laten wel degelijk onze stem horen.

Welke gebeurtenis heeft u leven veranderd?
Die vraag is voor mij niet moeilijk te beantwoorden. Toen ik 14 jaar was heb ik een meningokokkensepsis gehad met multi-orgaan falen. Door deze ernstige ziekte ben ik langdurig gehospitaliseerd geweest en heb lang gerevalideerd. Daarnaast heb ik nog een jaar lang platgelegen omdat ik aan mijn rug ben geopereerd. In totaal ben ik twee jaar ziek geweest. Dat heeft mijn leven veranderd. Ik weet heel goed wat het is om patiënt te zijn, afhankelijk en niet zelfstandig. Ik weet hoe het voelt als je in een rolstoel zit en merkt dat je sommige dingen niet meer kunt. Ik ken ook het gevoel van onmacht als er twee dokters boven je hoofd ruzie lopen te maken over het te voeren beleid. Het heeft me gevormd als mens en heeft dus ook invloed op de manier waarop ik mijn vak uitoefen. Misschien toch nét ietsje anders. ❦

Tekst en foto: Cai Vosbeek

Dit artikel verscheen eerder in FarmaMagazine mei 2018

 

 

Gerelateerde berichten

  • Zonder wrijving geen glansZonder wrijving geen glans Apothekers saai? Praat eens met Paul Harder en je bent zo van dit vooroordeel verlost. Paul is eigenaar van zeven Regenboogapotheken en noemt zich de Don Quichot van de lage landen. […]
  • Je hoeft niet ziek te zijn om beter te wordenJe hoeft niet ziek te zijn om beter te worden ‘Ze is een huisarts zoals je iedereen zou toewensen’, aldus een patiënt van Anneke Dalinghaus. ‘Vriendelijk, benader- baar en professioneel.’ Een mooi compliment voor een huisarts lijkt […]
  • Drijfveren: De doelen van DidemDrijfveren: De doelen van Didem ‘Niet meer wachten in de apotheek’, zo valt te lezen op de website van Apotheek Prinsenland. Je moet een zekere vorm van zelfvertrouwen en moed hebben, wil je zo’n bewering openbaar maken. […]
  • Geneeskunde met een beetje geneeskunstGeneeskunde met een beetje geneeskunst De Reeshof is een nieuwbouwwijk ten westen van Tilburg waar in de jaren 80 de eerste woningen verschenen. Inmiddels wonen er 45.000 inwoners. Aan de rand van deze wijk is […]
  • Halvelijnszorg tussen 0 en 1Halvelijnszorg tussen 0 en 1 Het is juni in Noord-Limburg. Land aan de Maas. Land van heel veel varkens en kippen, prachtige rozen, verse asperges en heerlijke aardbeien. En niet te vergeten: land van één van de beste […]

Auteur: redactie
Categorie: 2018
Tags: , ,

Plaats een Reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *