Drijfveren: Heimwee naar het ziekenfonds

FarmaMagazine_DrijfverenIn Nederland zijn ongeveer 400 apotheekhoudende huisartsen. Ze zijn vooral gevestigd in landelijke gebieden, in het noorden van het land en in Zeeland. Medisch Centrum Oud-Vossemeer telt ongeveer 2550 cliënten. Er werken twee doktersassistentes, een apothekersassistente, een praktijk ondersteuner, de huisarts en zijn vrouw.

Is het moeilijk om zowel huisarts als apotheker te zijn?
Gaston: “Ik vraag me steeds vaker af of het inderdaad mogelijk is om het allebei goed te doen. Toen ik 16 jaar geleden deze praktijk overnam, spoelde de vorige huisarts de potjes nog om, ze werden gedroogd en gevuld met tabletten die uit grote potten kwamen. Ik was aangesloten bij twee groothandels waar ik mijn bestellingen deed. Ik bestelde zoveel mogelijk van hetzelfde label. De apothekersassistente die tegelijkertijd doktersassistente was, hield alles bij. Stickertje erop en op de plank. Patiënten kwamen hun pillen halen en klaar is Kees. Dat is jaren zo gegaan. Het waren de jaren van het ziekenfonds.”

Totdat het nieuwe zorgstelsel haar intrede deed?
Karin: “Inderdaad. Toen begon de zorgverzekeraar met het preferentiebeleid. Eerst waren het een tiental geneesmiddelen en al snel werden het er meer. Elke zorgverzekeraar zijn eigen preferentiebeleid; productpreferentie, prijspreferentie en medicijnen die niet meer vergoed worden. Meer regelgeving, veel meer administratie en meer controle. We wilden ook certificeren. We zijn 440 uur bezig geweest met de Dekra-certificering. Cursussen, protocollen, alles vastleggen enzovoorts. Totdat een van de medewerkers ziek werd en we er even niet aan toekwamen. Toen ik de draad op wilde pakken, was de website van Dekra weer veranderd. Ik belde en kreeg als antwoord: ‘Ja dat klopt. Maar hiervoor kunt u een cursus volgen.’ Om moedeloos van te worden.”

Is het nog wel lucratief om de apotheek erbij te doen?
Gaston: “Op een gegeven moment merkten we dat de inkomsten steeds minder werden. Zo erg dat we onze spaarrekening moesten aanspreken. Wat bleek? Door de slechte verkrijgbaarheid van preferente medicijnen werd vaak een duurder label of het origineel meegegeven. Maar dat betaalden de zorgverzekeraars niet uit. Nu letten we daar veel beter op. Maar als je kijkt naar wat de kosten en baten zijn…. “

Gaston vervolgt: “Helemaal uit verhouding. Veel collega’s weten niet meer wat de opbrengst van alleen hun apotheek is. Ze hebben gewoonweg geen tijd om zich erin te verdiepen. De financiering bij zowel huisartsen als apotheek is versnipperd en de administratieve last is daardoor dusdanig zwaar geworden dat een huisartsenpraktijk en een apotheek bijna niet meer te combineren is. Temeer omdat huisartsen steeds meer op hun bordje krijgen vanwege de verschuiving van tweedelijns- naar eerstelijnszorg.”

Oud-Vossemeer: mooi dorp in Zeeland met 2700 inwoners, zes kerken, twee kroegen, drie scholen, en een carnavalsvereniging. Het is een mooie dag, bomen staan prachtig in blad, het zonnetjes schijnt en bij de plaatselijk Spar kun je van de vloer eten. Zo schoon. Gaston van de Weijer is apotheekhoudend huisarts en runt samen met zijn team Medisch Centrum Oud-Vossemeer. Toch is het verschil tussen hoe vredig het lijkt en hoe het in werkelijkheid is, erg groot. Gaston: “De zorg in Nederland is kapot gemaakt.”

Waarom ga je door met de apotheek?
Karin: “Vooral omdat het een service is voor patiënten. Hoewel, soms denk ik dat het helemaal niet gewaardeerd wordt. Maar ik snap het ergens ook wel. Patiënten begrijpen het preferentiebeleid niet altijd. Wij zijn de helpdesk voor de ziektekostenverzekeraar geworden. Ik merk ook dat niemand van ons team het fijn vindt om aan de balie te staan vanwege vaak agressief gedrag van de patiënten. Inmiddels hebben we wel central-filling. Een klein percentage doen we nog zelf. ‘Hardlopers’ hebben we op voorraad. Dat krijgen patiënten meteen mee.” “Het gaat meestal mis bij herhaalmedicatie”, vult Gaston aan. “Patiënten krijgen deze week dit merk en over drie maanden weer een ander. Als het al beschikbaar is. Het is erg onduidelijk voor patiënten en veel werk voor ons.”

Misschien was de inzet van het preferentiebeleid ook wel ergens goed voor?
Karin: “We hebben goede tijden gehad. Klopt. Maar het is nu totaal doorgeslagen. En wat mij ook irriteert is dat zorgverzekeraars zeggen dat ze het goedkoopste medicijn vergoeden. No way. Met het zogenaamde ‘onder couvert-beleid’ kiezen ze echt niet altijd het goedkoopste geneesmiddel.  Het is niet voor niets dat zorgverzekeraars zoveel winst maken.”

Kunnen we toch positief eindigen?
Karin lacht: “Ik zou tegen apotheekhoudende huisartsen willen zeggen: word wakker! We moeten het anders aanpakken. Misschien ligt de oplossing in meer samenwerking zoals één apotheek op een centrale plek waar alles wordt klaargemaakt, waar de inkoop en certificering gezamenlijk wordt geregeld  De spoedmedicatie zouden we zelf kunnen houden.”
Gaston: “Ik zie om me heen dat veel apothekers heel erg hun best doen om hun meerwaarde aan te tonen. Wat ik het ergste vind, is dat het vertrouwen weg is. Het vertrouwen dat huisartsen en apothekers hun werk goed doen en kwaliteit willen leveren. Ik vind mijn vak leuk. Als ik mijn spreekuur hou, ben ik gelukkig. Ik ben huisarts, ik ben geen manager. Gelukkig ben ik geen roepende in de woestijn. Inmiddels hebben 7000 collega-huisartsen het manifest aan Edith Schippers ondertekend tegen de ongebreidelde macht van ziektekostenverzekeraars. Het roer móet om!”

In ‘Drijfveren’ spreken we met verschillende apothekers in Nederland. Van het kleinste dorp in het land: ‘t Woudt met maar 38 bewoners tot de grootste stad Amsterdam met ruim 800.000 stadsgenoten, vertellen apothekers en apotheekhoudende huisartsen over zichzelf, hun vak, ambities, dilemma’s en keuzes die ze dagelijks maken. Wat bezielt uw collega in de zorg? In deze editie: Gaston van de Weijer, apotheekhoudend huisarts Medisch Centrum Oud-Vossemeer en Karin van de Weijer, meewerkend partner.

Tekst en foto: Cai Vosbeek

 

Gerelateerde berichten

  • Drijfveren: Op de keper beschouwdDrijfveren: Op de keper beschouwd Dr. Ad van Dooren is sinds vorig jaar met pensioen, of zoals ze dat in deze kringen zo mooi zeggen: ‘met emeritaat’, Latijns voor ‘uitgediend’. Van uitgediend zijn, is echter geen sprake. […]
  • Een kwestie van lefEen kwestie van lef Dit is het tiende artikel in de reeks: ‘Drijfveren’. Van het laagste punt in Nederland Nieuwerkerk aan den IJssel, tot het hoogste punt de Vaalserberg, vertellen apothekers over zichzelf, […]
  • Birgit van Tuijl Knipscheer, Kring-apotheek Blixembosch en Artois in EindhovenBirgit van Tuijl Knipscheer, Kring-apotheek Blixembosch en Artois in Eindhoven Een kleurrijk team!: Dit is het negende artikel in de reeks: ‘Drijfveren’. Van het laagste punt in Nederland Nieuwer­kerk aan den IJssel, tot het hoogste punt de Vaalserberg, vertellen […]
  • Drijfveren: De kracht van OssDrijfveren: De kracht van Oss In ‘Drijfveren’ spreken we met verschillende apothekers in Nederland. Van het kleinste dorp in het land: ‘t Woudt met maar 38 bewoners tot de grootste stad Amsterdam met ruim 800.000 […]
  • Heshu Abdullah-Koolmees : What’s in a nameHeshu Abdullah-Koolmees : What’s in a name “Als klein kind was ik al nieuwsgierig naar de pilletjes die thuis in het medicijnkastje stonden. Bijvoorbeeld een doosje Paracetamol, wat gebeurt er in je lichaam als je zo’n pilletje […]

Auteur: redactie
Categorie: E05
Tags: ,

Plaats een Reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *