Je ne comprends pas

KNMP-Maayke-Fluitman-FarmaMagazineAls kind op vakantie in Frankrijk wist ik het zeker. Als ik in mijn beste Frans een stokboord bestelde dan vertaalde de Fransman achter de balie mijn vraag in zijn hoofd eerst naar Nederlands en dan wist hij pas wat ik nodig had. Met mijn kinderlogica was dat de beste verklaring waarom we elkaar begrepen. Later begreep ik dat mensen niet zo’n vertaalmachine in hun hoofd hebben.
Als we regelmatig een vreemde taal spreken vertalen we die niet eens meer eerst in ons hoofd, we begrijpen het Frans of Engels meteen, dat spreekt voor zich, it goes without saying. Daar is echter wel een proces aan vooraf gegaan. Op school leer je een taal door woordjes stampen en grammatica begrijpen. Vervolgens maak je je een taal pas echt eigen door veel te luisteren en natuurlijk door het veel te spreken. Buitenlandse vakanties, kijken naar niet nagesynchroniseerde tv programma’s, allemaal goede leermomenten. Het beste leer je een taal tijdens een langdurige verblijf in het land met de taal die je wilt leren beheersen, veel omgaan met de ‘native speakers’. Iedereen zal dit herkennen, wil je een vreemde taal goed leren beheersen dan verdiep je je in die taal, dan maak je je die taal eigen. Logisch toch. Een buitenlandse taal begrijpen, daar gaat een heel leerproces aan vooraf.

Wij Nederlanders, wij spreken allemaal dezelfde taal, accenten en het Fries daargelaten, maar we begrijpen elkaar. Althans, dat wist ik, met mijn jongvolwassene logica, heel zeker toen ik als openbaar apotheker begon te werken. Erg verrassend was het dan ook als ik, tijdens een FTO aan de huisartsen een vraag voorlegde, ik reacties kreeg die niet leken te gaan over de vraag die ik stelde. Vaak heb ik me verbaasd als ik bij de uitgifte van medicijnen met de patiënt de opmerking van de specialist besprak er bij die professionele uitleg toch meer onrust dan rust was gecreëerd. Spraken we als professionals dan toch niet dezelfde taal?

Communicatie blijft mij verwonderen. We nemen alle tijd om een vreemde taal te leren maar zijn er ons vaak te weinig van bewust dat de verschillende interpretaties van onze eigen taal, zeker tussen verschillende vakgebieden, misschien wel vele malen groter zijn dan de verschillen tussen taalgebieden gescheiden door landsgrenzen. Nu de patiënt geïntegreerde zorg krijgt aangeboden, zorg waarbij de onderlinge communicatie tussen de verschillende betrokken professionals steeds belangrijker wordt, wordt het denk ik tijd meer stil te staan bij de verschillen in de professionele talen die we spreken. Wil de patiënt ons kunnen begrijpen dan zullen we eerst ook elkaar goed moeten begrijpen en elkaars taal moeten spreken.

Tijd dus voor het vak Taal tijdens de studies. Begrippen stampen en context begrijpen. En net als bij het leren van een vreemde taal goed naar de ‘native speakers’ luisteren. Laten we in ieder geval beginnen met onszelf ervan bewust te zijn dat we ondanks dat we allemaal Nederlands spreken, we aan woorden soms een andere betekenis geven en dat een verhelderend vraag als ‘ik begrijp het niet, wat bedoel je hiermee?’ een belangrijk onderdeel moet zijn bij de dialoog tussen twee verschillende zorgprofessionals. Wat ook helpt is gewoon veel omgaan met ’native speakers’, dan kan de vertaalmachine na verloop van tijd ook uit en begrijpen we elkaar immédiatement. Ik hoop in al mijn volwassene logica dat onze onderlinge communicatie zal bijdragen aan een beter begrip voor en door de patiënt. Begrijpt u?

Maayke Fluitman is apotheker en eigenaar van care2create en HealthcareMatchMaking. Haar focus ligt op het initiëren, begeleiden en naar de markt brengen van innovatieve ‘Healthcare, Wellness en Self care’ concepten.

Auteur: redactie
Categorie: Columns
Tags: ,

Plaats een Reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *