Luchtfietsen

Jan-Dirk-JansenOnlangs was ik aanwezig op het 10 jarig jubileum van het Apotex symposium. Volgens mij één van de leukere symposia. Dit jaar geen presentaties maar een debat aan de hand van een aantal stellingen. Zoals; kan Nederland zonder VWS, zonder zorgverzekeraar of zonder apotheken? Iedereen was in het bezit van een rood (=nee) en groen (=ja) stemkaartje. Ik zou zelf snel klaar geweest zijn met deze stellingen maar presentator Rob Oudkerk wist het geroutineerd te rekken tot de borrel om zes uur.

De vraag; kan Nederland zonder apotheken, is misschien interessant genoeg om nog eens terug te halen. Een woud van rode kaartjes in de zaal was het gevolg, het is tenslotte een symposium waarbij de meeste deelnemers stevig hebben geïnvesteerd in een apotheek op een mooie locatie. Oudkerk ging op zoek naar de enkeling die de moed had om een groen kaartje op te steken. Deelnemers die vonden dat het wel zonder apotheken verder kon waren, weinig verassend, vooral te vinden in de hoek van de postorderfarmacie, zoals de nationale en de thuisapotheek. Vooral vanuit die eerste club wordt al jaren lang de ondergang van het traditionele business model voorspelt. Toch vlot het in mijn ogen niet erg met deze revolutie. Internet heeft in veel sectoren het  postorderen stevig op de kaart gezet maar in de farmacie is het marktaandeel nog steeds zeer bescheiden. Ik heb zelfs het idee dat er postorderaars zijn die voornamelijk bestaan bij de gratie van bepaalde zorgverzekeraars die ze (voorlopig) in de lucht houden met exclusieve overeenkomsten. De klanten komen kennelijk niet uit zichzelf massaal aanhollen. Een andere vraag is of de postorderaars wel voldoende marge kunnen maken. Ik heb er zelf wel eens wat rekenwerk aan mogen doen en volgens mij valt het bitter tegen, zeker zolang er geen bezorgkosten betaald worden door de klant. Er is een logistieke wet die zegt; ‘halen is goedkoper dan brengen’. Die rekensom gaat ook hier op.

Daarnaast waren er nog een paar deelnemers die om andere redenen wel afscheid van de apotheek wilden nemen. Apothekers die de zorg en de distributie willen ontkoppelen. “Scheiding van zorg en handel!”, riep aanwezig kamerlid E van der Veen die een kans zag om zijn ideologische stokpaard nogmaals te berijden. Waarom in de huidige markt distributie wel handel is en zorg niet, moet E nog maar eens uitleggen. Maar dit terzijde. Deze apothekers wilden wel plaats nemen in een spreekkamer naast die van de huisarts. Mits de farmaceutische zorg dan ook net zo goed betaald zou worden als de zorg van de huisarts en de specialist natuurlijk. Wie dan de gehele distributie, inclusief die leuke ontslagrecepten van het ziekenhuis op vrijdagmiddag vijf voor zes, voor een habbekrats gaat uitvoeren, bleef fijntjes in het midden. De centrale nationale thuisapotheken in ieder geval niet. Ook de tijdige levering van verstrekking gerelateerde zorg  en voorlichting zoals een goede eerste uitgifte, wordt een hele organisatorische toer in dit model. Veel luchtfietserij, vrees ik.

Als we de hele boel opnieuw zouden moeten organiseren, zouden we het apotheken netwerk dan opnieuw uitvinden? Ik denk dus van wel. Anders waren er hier, of in de landen om ons heen, inmiddels wel succesvolle alternatieven geweest. Ik zie wel heil in aanpassingen. Misschien iets grotere full service apotheken en daaromheen wat uitdeelpunten. Een efficiënt netwerk dat gebruik maakt van grootschalige centrale apotheken voor bereidingen en herhaalmedicatie. Met apothekers die soms in de apotheek zitten en soms elders en met klanten die inloggen op internet en aangeven waar ze hun spullen in het netwerk willen halen of bezorgd willen hebben. “Clicks en bricks” heet dat. Evolutie in plaats van revolutie. En deze evolutie organiseer je makkelijker vanuit een netwerk met bricks dan vanuit een postorderapotheek op een industrieterrein. Onthoudt u dat maar.

Auteur: redactie
Categorie: Columns

Plaats een Reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *