Drijfveren: Op de keper beschouwd

Ad van DoorenDr. Ad van Dooren is sinds vorig jaar met pensioen, of zoals ze dat in deze kringen zo mooi zeggen: ‘met emeritaat’, Latijns voor ‘uitgediend’. Van uitgediend zijn, is echter geen sprake. Ad van Dooren is nog lang niet toe aan tuinieren of een treintje op zolder. Hij heeft het drukker dan ooit. Hij is nog steeds betrokken bij de Hogeschool Utrecht en vervult verschillende bestuurs- en adviesfuncties. In het verleden heeft hij veel wetenschappelijk farmaceutisch onderzoek gedaan op het gebied van zorginnovaties en hij is expert in het monitoren van klinisch onderzoek. En zoals dat gaat: zodra je geen broodheer meer hebt om te dienen, kun je vrijuit spreken. En dat doet hij.

Wil je me in vogelvlucht meenemen door je werkverleden?
Ad: “Na mijn afstuderen in 1976 heb ik tien jaar gewerkt als onderzoeker bij Philips Duphar. In die tijd heb ik ook mijn proefschrift geschreven, over thermische analyse van geneesmiddelen. Daarna heb ik gewerkt op de marketing- en salesafdeling van NPBI, een producent van steriele vloeistoffen voor ziekenhuizen. Hartstikke leuk maar ik miste het internationale component. Dat gemis heb ik ingelost bij andere bedrijven waar ik veel gereisd heb. Als je het over ‘drijfveren’ hebt dan is het wel een van mijn drijfveren om te kijken hoe mensen uit verschillende culturen reageren, interpreteren en beoordelen. In 2002 koos ik ervoor mijn kennis en ervaring te delen met studenten op de Hogeschool Utrecht.”

Onderwijs, dat is heel iets anders
“Ik had in mijn studententijd ook lesgegeven, dus ik wist dat ik dat leuk vond. Ik ben gaan werken als docent aan de nieuwe opleiding Farmakunde. Farmakunde is een samentrekking tussen farmacie en bedrijfskunde, gericht op het managen van processen en projecten. Een farmakundige is een hbo’er die tussen de apotheker en de mensen op de vloer staat. De meeste afgestudeerden komen terecht in de farmaceutische industrie en bij openbare apotheken.”

In 2011 werd je lector Innovatie Zorgprocessen in de Farmacie. Waarom werd dit lectoraat in het leven geroepen?
“Naar aanleiding van de Lissabonagenda in 2000 werd gezegd dat EU-lidstaten meer moesten investeren in onderzoek en ontwikkeling om een dynamische kenniseconomie te worden. Dit heeft geleid tot de instelling van lectoraten bij hogescholen, met ook dit lectoraat als resultaat. We betrekken studenten bij onderzoek naar aanleiding van vragen uit het werkveld. Hierdoor leren ze wat onderzoek is en hoe je problemen gefundeerd aanpakt. Hoe zit het bijvoorbeeld met therapietrouw? Wat voor middelen kun je patiënten aanreiken en hoe verifieer je of deze middelen inderdaad werken? Onderzoek wordt gedaan door studenten maar ook door docenten. Zo wordt er optimaal gebruik gemaakt van, en geïnvesteerd in kennis.”

Hoe ziet het werkveld van de openbare apotheken eruit?
“Sinds de introductie van de marktwerking in de zorg, is de openbare apotheek speerpunt in de zoektocht naar kostenbesparing. Ik volg deze ontwikkelingen, schrijf en denk na over de nieuwe functie die de openbare apotheek kan vervullen. Ik vind het nog steeds vreemd dat apothekers vooral betaald worden op basis van het schuiven van doosjes. De openbaar apotheker moet zich afvragen: ‘Waar ben ik goed in?’ Dat is in het verlenen van zorg: Farmaceutische Patiënten Zorg en Farmaceutische Preventieve Zorg! Zorg en logistiek zou je moeten scheiden. Het afleveren van geneesmiddelen kan volgens mij uitstekend door bol.com of AH verzorgd worden. En als je wilt ondernemen, kun je beter geen apotheker worden. Ik heb die combinatie nooit begrepen. Waarom studeer je farmacie? Om later een bedrijf te gaan runnen? Was bedrijfskunde dan niet een betere keuze geweest?”

Zorg verlenen door apothekers wordt (nog) niet voldoende erkend en vergoed. Is dat de reden?
“We zitten in een transitieperiode waarin de zorgkant van de apotheker steeds belangrijker wordt. Ik sta niet met mijn voeten in de klei maar juist daarom zie ik misschien scherper waar het naartoe zou moeten gaan. De apotheker moet uit zijn comfortzone komen en samen met de huisarts de medicamenteuze therapie voor patiënten gaan bepalen. De apotheker moet zich hier hard voor maken. Verder vind ik dat apothekers meer patiënten thuis zouden moeten opzoeken voor bijvoorbeeld medicatiereviews. Dat gebeurt schoorvoetend maar nog lang niet genoeg. Om ziektekostenverzekeraars te overtuigen dat deze zorg wel degelijk gezondheidswinst oplevert, zouden apothekers meer aan onderzoek moeten doen. Daadwerkelijk aantonen dat een bepaalde aanpak werkt, effectief en efficiënt is. Ik heb als lector weinig apothekers langs zien komen met de vraag: ‘Ik wil graag reviews gaan doen. Kun je me helpen met onderzoek zodat ik kan aantonen dat het werkt?”

Wat is jouw stip op de horizon?
“Ik denk dat apothekers in de toekomst nauwer gaan samenwerken, als zelfstandig zorgverlener, in dienst van de huisarts of als zzp’er. Er zijn verschillende constructies mogelijk. Ik voorzie ook meer gespecialiseerde apotheken: een diabetes- of polyfarmacie-apotheek, een apotheek gericht op patiënten met kanker, of voor cardiovasculaire problematiek. In mijn blik op de toekomst hebben apotheken niet meer te maken met het afleveren van geneesmiddelen. Distributie zal verlopen met drones of via internet. Ik ben kritisch maar ook positief. Apothekers gaan meer samenwerken. Ze nemen met ander apothekers gezamenlijk een farmakundige in dienst voor de bedrijfsvoering en schakelen studenten en docenten in voor het doen van onderzoek. En apothekers gaan zich bezighouden waar ze écht goed in zijn en waar ze het meeste van afweten: farmaceutische patiëntenzorg!”

In ‘Drijfveren’ spreken we met apothekers in Nederland over hun vak, ambities en keuzes die ze dagelijks maken. Oftewel: ‘Wat bezielt uw collega?’ In deze editie spreken we met dr. Ad van Dooren, apotheker en sinds 2002 verbonden aan de opleiding Farmakunde van de Faculteit Gezondheidszorg van Hogeschool Utrecht; onder meer in de functie van docent en lector Innovatie van Zorgprocessen in de Farmacie.

Tekst en fotografie: Cai Vosbeek

 

 

Gerelateerde berichten

  • Drijfveren: De doelen van DidemDrijfveren: De doelen van Didem ‘Niet meer wachten in de apotheek’, zo valt te lezen op de website van Apotheek Prinsenland. Je moet een zekere vorm van zelfvertrouwen en moed hebben, wil je zo’n bewering openbaar maken. […]
  • Drijfveren: Heimwee naar het ziekenfondsDrijfveren: Heimwee naar het ziekenfonds In Nederland zijn ongeveer 400 apotheekhoudende huisartsen. Ze zijn vooral gevestigd in landelijke gebieden, in het noorden van het land en in Zeeland. Medisch Centrum Oud-Vossemeer telt […]
  • Drijfveren: ‘Ik heb een prachtig vak!’Drijfveren: ‘Ik heb een prachtig vak!’ Op tafel ligt een iPad waar Stephan Joosten regelmatig naar wijst. “Hierop staat het visiedocument van de Vereniging van Jonge Apothekers (VJA) waarin wij onze kijk op de toekomst van de […]
  • Drijfveren: Bestemming EdeDrijfveren: Bestemming Ede 2015 was het jaar van de vluchtelingen. Minister Asscher sprak in dit verband over 'De apotheker uit Aleppo'. Mooi staaltje alliteratie, maar bestaan deze hoog opgeleide vluchtelingen ook […]
  • Drijfveren: Kwaliteit met een grote K, Zorg met een grote ZDrijfveren: Kwaliteit met een grote K, Zorg met een grote Z De eerste gedachte die ik heb als ik Nistelrode binnenrijd: ‘hier is geen apotheek nodig’. Het ziet er allemaal welvarend en gezond uit. Mensen op de fiets, bij de supermarkt; rust en […]

Auteur: redactie
Categorie: 2016
Tags: , , ,

Plaats een Reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *