Column: Selfie-tick

Henk PastoorsNatuurlijk ga ik u met de kerstdagen in het vooruitzicht ‘Pastooriaans’ de les lezen. De tien geboden zijn er immers niet voor niets. Bovendien zitten er echt hele mooie lifestyle adviezen in. Of vier jij ook gewoon Kerst terwijl je niet in God geloofd? In de DSM 5 van psychiatrie heet dat ‘dissociatie’ en is het een verzekerde behandelindicatie! We zijn in de war over veel dingen.

Daags na de verkiezing van Trump was ik in New York. Het duizelde de mensen daar en de verbittering van de uitslag was onvoorstelbaar groot. Wat staat ons te doen bij dat wat ons ‘overkomt’? Trump als horrorclown die zijn kapsel belangrijker vindt dan het lot van de wereld, miljoenen latino’s schoffeert, het klimaatprobleem ontkent, Obamacare wil afschaffen en met het wij-zij-debat met Clinton de verkiezing tot een clowneske kermis heeft gemaakt. Persoonlijk had ik geen vertrouwen in beiden en het gevoel alsof men moest kiezen tussen onze eigen Geer en Goor… brrrrr.

Jij en ik kunnen de grote wereld niet veranderen. Wij kunnen alleen onszelf veranderen. Onze eigen kleine wereld. Niet vergiftigen maar voeden en verbinden. Noem het wij-denken. Empathie, saamhorigheid, medemenselijkheid, solidariteit en liefde voor de mensen om je heen, zijn een krachtig tegengif. Reflectie is een deugd en gaat over de betekenis van wie wij zijn. Over wie je wilt zijn in de grote mensenkermis waarbij het wij-zij denken als een psychoot in een achtbaan ongevraagd door ons leven raast.

In de zorg is ook het Trumperiaanse als veenbrand de zorg binnengetreden. Het uitnutten van de polemiek van het sentiment rondom het Nationaal Zorgfonds en de emotionele incontinentie van het  niet gezien worden is om te kotsen. Praatprogramma’s over de zorg, zorgverzekeraars en marktwerking krijgen een gezicht door ‘talking heads’ die ‘vooral de tegenstellingen’ extrapoleren. Daarmee zit het Trumperiaans dieper in de zorgpolder dan we denken. Een zorgpolder waarbij beleidsmakers en managers zichzelf belangrijker hebben verklaard dan de zorg. Ik heb voor 2017 een wens voor de zorg. Stoppen met het linkse gejammer en het rechtse gejank over de zorg. De zorg is maatschappelijk zo relevant dat het zich niet leent voor de kolderiekheid van politieke oneliners en onzuiver electoraal gewin. Dat vereist politieke soevereiniteit waarbij Kerst een mooi moment is dit te overdenken.

In het oog van het zorgdebat zie ik graag denkers als Kim Putters, Marli Huijer en Thomas Plochg. Ik vertrouw het zorgdossier domweg niet toe aan de politiek. De huidige minister die de feitelijke issues van het zorgdossier consequent afbuigt naar de verantwoordelijkheid van Zorginstituut Nederland, NZa, zorgverzekeraars, de markt en convenanten is tijdens de dagen van overpeinzing zeker niet mijn minister. Ik verlang naar maatschappelijke samenhang, aanspreekbaarheid en regie. Het moreel kompas van Els Borst en Ab Klink zijn voor mij de mooiste piek in de kerstboom.

Of u nu wel of niet in God gelooft, mijn zegen heeft u. Ik wens u echt fijne feestdagen, maar voor 2017 niet meer doen… 
die selfie-tick.

Henk Pastoors is directeur van TopSupport Strategie en Informatie. Hij levert als adviseur maatwerk in analyse en strategie in de farmacie en zorg.

 

 

Auteur: redactie
Categorie: 2016
Tags: , ,

1 Reactie

Plaats een Reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *