Column: Voorschrijven; meer dan een administratieve klus
dec21

Column: Voorschrijven; meer dan een administratieve klus

Terwijl de huisarts mijn spreekkamer uitloopt na een overleg over de medicatie van mevrouw de B van 79 jaar, zegt ze: “mooi, maak jij de nieuwe recepten voor mevrouw in orde?” Ik heb er een dubbel gevoel bij. Enerzijds ben ik tevreden met het vertrouwen dat ik krijg van de huisarts. Zo komt de verantwoordelijkheid over de farmacotherapie steeds meer bij mij te liggen. En dat voelt goed. Anderzijds ben ik ontevreden, omdat recepten aanmaken in dit geval niet meer is dan een admini-stratieve klus. De huisarts vindt het makkelijk dat ze die taak kan afschuiven. Toch past voorschrijven volledig in mijn werk als apotheker-farmacotherapeut. Ik behandel immers de patiënt en doe de follow-up. De patiënt ziet mij ook als mede-behandelaar. De patiënt verwacht een recept als je voorstelt om nieuwe medicatie te starten. Dat is bovendien wel zo professioneel en efficiënt. De ontwikkeling van apotheker-farmacotherapeut in de huisartsenpraktijk is vrij nieuw in Nederland, maar in andere landen zoals het Verenigd Koninkrijk, Canada en de Verenigde Staten al verder ontwikkeld. In het Verenigd Koninkrijk zijn momenteel al 500 ‘practice pharmacists’ werkzaam in de eerste lijn. En dankzij landelijke ondersteuning zullen dat er over vier jaar ruim 2.000 zijn. Veel van die geïntegreerde apothekers hebben ook voorschrijfbevoegdheid. Ik denk dat dat een goede ontwikkeling is, als de randvoorwaarden maar goed zijn. De eerste voorwaarde is aanvullende training om te leren risico’s in te schatten, beslissingen te maken en verantwoordelijkheid te durven nemen. De tweede voorwaarde is geïntegreerd werken aan farmaceutische patiëntenzorg; vanuit de huisartsenpraktijk en vanuit een gezamenlijk patiëntdossier. Na het uitschrijven van mijn eerste recept, sliep ik slecht. De patiënt was in mijn gedachten al in het ziekenhuis opgenomen met een gebroken heup. De volgende ochtend belde ik haar om te vragen hoe het ging. Goed, uiteraard. Maar het verloopt niet altijd goed als ik medicatie van patiënten wijzig. Zo kreeg een patiënt heftige spier- en gewrichtspijnen op sertraline en een ander nachtmerries op metoprolol. De patiënt voelde zich dus slechter door de medicatie die IK had voorgeschreven. Ik leer ervan, dit hoort bij je werk als apotheker-farmacotherapeut. Ik ben van mening dat het krijgen van voorschrijfbevoegdheid geen doel op zich moet zijn. Het is een middel om de patiënt zo goed en efficiënt mogelijk te helpen. Het zal daarom een vanzelfsprekende en onvermijdelijke stap zijn in de verdere professionele ontwikkeling van de apotheker-farmacotherapeut. Als het alleen een administratieve handeling is, zoals bij mevrouw de B, kan de huisarts het prima zelf doen. Ankie Hazen werkt als promovenda op het POINT-onderzoek naar de training, implementatie en 
klinische effecten van de apotheker-farmacotherapeut in de huisartsenpraktijk. Ankie werkte als 
apotheker-farmacotherapeut in...

Lees Verder