Van  ‘goedkoop waar het kan’ naar ‘succes met deze rommel!’
sep14

Van ‘goedkoop waar het kan’ naar ‘succes met deze rommel!’

Het roer van het preferentiebeleid moet om. Huisarts Bart Timmers ondervindt de gevolgen van het wisselen van medicatie en de oplopende tekorten dagelijks in zijn praktijk. “Binnen een half jaar moet het probleem opgelost zijn, want zo kan het niet langer. Zorgverzekeraars en VWS: neem je verantwoordelijkheid, verander dat preferentiebeleid, stop de afbraak.” Huisarts Bart Timmers is boos. En gefrustreerd. “En dat is tegen mijn principes, want ik ga altijd constructief om met problemen die anderen veroorzaken, maar nu is het genoeg.” Bart Timmers is meer dan een kwart eeuw huisarts in het Gelderse ’s-Heerenberg, pal tegen de Duitse grens gelegen. Samen met twee maten is hij mede-eigenaar van Groepspraktijk Huisartsen Bergh en huisarts-opleider. Timmers is een actieve huisarts. Zo is hij voorloper in e-health, geeft lezingen over de invloed van nieuwe technologie op de zorg en is regelmatig op televisie te zien in het programma Dokters versus Internet. Maar bovenal is hij huisarts van zijn patiënten. “Aansluiten bij de nood van mensen, de meerwaarde die ik als persoonlijke dokter heb bij terminale patiënten zorgt ervoor dat mijn motortje als huisarts blijft draaien. Ook na 26 jaar.” Timmers is de redelijkheid zelve. Maar nu voelt hij zich “ontzettend genaaid, genomen, gepiepeld, voor schut gezet, in de steek gelaten, voor jan-met-de-korte-achternaam gehouden, als gekke gerritje beschouwd en gesaboteerd. Door zorgverzekeraars en VWS.” Oorzaak van zijn woedde zijn de gevolgen van het preferentiebeleid en het oplopend tekort aan geneesmiddelen. Timmers uitte zijn ongenoegen in zijn column in Medisch Contact: “Het inmiddels volledig verziekte medicijnbeleid in Nederland. De bananenrepubliek die we zijn geworden waar het medicijnen betreft. De uitgeknepen citroen die is overgebleven nadat medicijnen goedkoper moesten worden dan het zoetje in uw koffie. Als ik na vele telefoontjes de verantwoordelijke apotheker bij een zorgverzekeraar hierover spreek, zegt die doodleuk: ‘Ach, we horen er weinig klachten over.’” U bent echt boos. “Zorgverlenen is topsport. Zorgverleners zijn altijd bereid om een extra tandje bij te schakelen want ons werk gaat over kwetsbare mensen. De zorg die we leveren moet dan 100 procent in orde is. Wij, huisartsen en apothekers, gaan iedere dag tot het gaatje, werken meer dan 10 uur per dag. En dan steken VWS en zorgverzekeraars weer een spaak in mijn wiel. Ik word continu gedwarsboomd in mijn werk zo voelt dat. Enkele malen per dag een telefoontje van mijn apotheker die meldt dat dit medicijn voorlopig niet leverbaar is. Hoe bestaat het. Dat zou hetzelfde zijn als ik in de avonduren de HAP sluit: sorry, de dokter is er even niet, zoek het maar uit. Dat zal echter niemand accepteren, maar dat medicijnen niet leverbaar zijn, mijn patiënten telkens van...

Lees Verder