Hanke Bruins Slot van het CDA laat zich uit over het preferentiebeleid
nov08

Hanke Bruins Slot van het CDA laat zich uit over het preferentiebeleid

Welk beeld hebben de politieke partijen van de openbare farmacie in Nederland? FarmaMagazine brengt in een aantal edities de visies van de politieke partijen in beeld. In deze editie Hanke Bruins Slot van het CDA. Deze partij vindt dat het preferentiebeleid moet worden voortgezet, maar wel zijn grens heeft bereikt.   Het CDA ziet de openbare apotheek als een onlosmakelijk onderdeel van de zorg voor mensen in de eerste lijn. “Nu meer zorg van de tweede naar de eerste lijn gaat, wordt een sterke eerste lijn belangrijker dan ooit”, zegt Hanke Bruins Slot. “De openbare apotheek maakt daarvan een vanzelfsprekend onderdeel uit. Wij zouden het dan ook een goede zaak vinden als die niet alleen wordt gecontracteerd voor het verstrekken van geneesmiddelen, maar ook voor het inhoudelijke werk voor de patiënten. De meerwaarde van de openbare farmacie zit immers juist in de zorgverlening. Een goed onderbouwde medicatiereview kan heel veel problemen bij vooral oudere en chronische patiënten voorkomen. Daarnaast hoort de openbare apotheek een belangrijke rol te spelen in de medicatiecontrole van patiënten die uit het ziekenhuis worden ontslagen.” Maar, stelt Bruins Slot, de apothekers moeten wel de ruimte krijgen om deze rollen te vervullen. “En die krijgen ze nog onvoldoende”, zegt ze. “Het is verstandig deze prestaties breed bij de openbare apotheken in te kopen, maar dit komt nog niet genoeg naar voren.” Preferentiebeleid Het CDA is het met minister Schippers van VWS eens dat het preferentiebeleid werkt. “Wij zijn hier een voorstander van en vinden dat het moet worden voortgezet, maar tegelijkertijd zijn we wel van mening dat de bodem is bereikt in dit beleid”, zegt ze. “Je kunt wel alles uit de kast trekken om er nóg meer uit te halen, maar met wat nu aan besparingen is gerealiseerd, is het gewoon genoeg. Anders ontstaan op een gegeven moment onvermijdelijk onwenselijke situaties. Als de apotheken structureel verlies draaien op de levering van geneesmiddelen, kan dit ten koste gaan van de dienstverlening. En de patiënt heeft er niets aan als apotheken hun deuren moeten sluiten omdat voortzetting niet langer rendabel is. Die wil een apotheek die dichtbij en laagdrempelig is.” Is dit een pleidooi voor het behoud van de kleine apotheken, zoals Henk Krol van 50PLUS dit in de vorige editie van dit tijdschrift hield? “Nee”, zegt Bruins Slot. “Over een voorkeur voor groot of klein spreek ik mij niet uit. Waar het om gaat, is dat mensen keus hebben. Ik kan me voorstellen dat het prettig is als je als bezoeker van de apotheek herkend wordt, maar ik sluit niet uit dat dit in een grote apotheek ook mogelijk is.” In verband met die keuzevrijheid vindt...

Lees Verder
In naam  der liefde
dec06

In naam der liefde

Ik heb een heel leuke dochter. Ze knipt met regelmaat mijn haar en zegt steevast dat een van mijn chronische aandoeningen, lokale kaalheid, nu toch echt minder lijkt te worden. Het is een schat, die dochter van me. Zorgen zit haar in het bloed maar ze liegt natuurlijk of het gedrukt staat. Ze doet dat uit liefde voor mij. Want vergoelijkende liefdesleugentjes van dochters zijn aandoenlijk en onschuldig. Er wordt nog heel wat afgelogen in dit land van Nivea, de Hema, wonderschone wolken partijen. In dit wonderschone land waarin we meer geld uitgeven aan Viagra dan aan onderzoek naar Alzheimer. Heel bijzonder omdat juist de bejaardenberg een behoorlijk probleem is. Al is het maar vanwege het idee dat je er op zondag naar toe moet terwijl je niet de stinkerige pamperfabriek in wilt. Ik weet niet hoe het u is vergaan rondom de Tweede Kamerdebatten over Mauro met zijn mooie bruine ogen. Tegen de tijd dat ik deze column aan u toevertrouw, zijn Ad Koppejan en Kathleen Ferrier hopelijk beide het CDA uitgezet en is Mauro en zijn 2.000 lotgenoten misschien alweer in Angola. Niet omdat ik het leuk vind, sterker nog van mij mogen ze allemaal blijven, maar ik prefereer een zekere mate van consistentie. Laat ik maar met de deur in huis vallen. Bij Tweede Kamerleden is consistentie ver te zoeken, zeker als het om het zorgdossier gaat. De hele tariefkorting bij huisartsen is gewoon een ordinaire financiële taakstelling waarbij wordt geschipperd met gelegenheidsargumenten. Toen het preferentiebeleid werd geïntroduceerd, heb ik vanwege de omvang van het belgedrag heel wat bloemen van de PTT bij VWS, in Wageningen en Eindhoven zien bezorgen. Wat was er een opwinding en aandacht. Mijn idee is dat de zorg kapot wordt getrokken. Niet omdat het goedkoper moet, maar vanwege de morele ejaculatie precox onder de actoren. Met regelmaat beluister ik via een willekeurige intercom een gesprekje. Met het schaamrood op de kaken: het is niet meer en niet minder dan auditieve zorgporno; perversiteit die het farmaceutisch weekblad of het FD niet zullen halen. Nu kunt u mij wat overprikkeld noemen maar de echt pikante details kan ik u niet eens in deze column toevertrouwen. Uw oren zouden er af vallen. Met vrienden heb ik het over konkelevoezelen. Laat ik het daar maar bij laten. Er is een prachtige documentaire over Prins Bernhard gemaakt, wat mij betreft is nu de farmacie aan de beurt. Dat wordt zeker een hit. Tenminste: voor die paar honderd apothekers met enig historisch besef en zelfreflectie. De rest lijdt net als politici aan hardnekkige retrograde amnesie! U zou het niet zeggen maar ik ben erg voor de Tweede...

Lees Verder