Column: Vlinderslag
Sep18

Column: Vlinderslag

Soms maakt iets kleins het verschil. Zo kan een, net iets later, vertrek van huis je in een lange file doen stranden, of de trein doen missen, waardoor een belangrijke afspraak niet doorgaat. Als dat een sollicitatiegesprek was, kan je carrièreverloop er heel anders uit gaan zien. Een andere baan kan er voor zorgen dat je andere mensen ontmoet. Die paar minuten verschil op die specifieke ochtend kunnen zomaar niet alleen een totaal andere zakelijke, maar ook sociale wending aan je leven geven. Een kleine variatie in beginvoorwaarden kan resulteren in zeer grote effecten, in de toekomst en/of op een andere plek. Dit fenomeen wordt het ‘vlindereffect’ genoemd: Een vlinder in Brazilië kan met zijn vleugels maanden later een Tornado in Texas veroorzaken (Edward Lorenz, 1961). Iedere stap die in een chaotische reeks voorvallen plaatsvindt, creëert niet een verwachte lineaire, maar een exponentiële afwijking in de reeks volgende gebeurtenissen. In het sterk gereguleerde zorgsysteem wordt iedere vlinderslag, met de daarop volgende creatieve chaos, in de opvolgende stappen weer keurig in het bekend lineaire pad teruggebracht en worden mogelijke, onverwachte, uitkomsten van die vlinderslag in de kiem gesmoord. De zorg, of het nu gaat om bijvoorbeeld medical devices of dienstverlening, kent vele ‘vlinderslagen’: disruptieve ideeën en initiatieven. Het aantal start-ups op het terrein van gezondheid en zorg is enorm. En toch voelt het gefladder nog steeds slechts als een tijdelijke rimpeling in de constante rivier waarop de zorg zijn diensten en expertise aanbiedt. Daar waar zaken in ons dagelijks leven steeds veranderen, digitaler en groter worden, of dit nu gebeurt door onverwachte, chaotische processen of van te voren lineair zo is gepland en uitgestippeld, daar worstelt de zorg nog steeds met de vraag of en hoe zij deze niet te stoppen (chaotische) veranderingen moet omarmen. Vanuit het oogpunt van veiligheid en kwetsbaarheid is de constante, gereguleerde en gecontroleerde ontwikkeling van zorgaanbod belangrijk. Maar stilstand is ook achteruitgang. Complexiteit van aandoeningen, zorgstelsels die onder druk staan, veranderende kennis en behoefte bij individuen vragen misschien juist in de zorg, om disruptieve veranderingen: onze gezondheid is een te waardevol bezit, om kansen en verbeteringen te laten liggen. De ‘digital health wereld’ is een wereld vol vlinders die, wanneer we de mogelijke chaos die kan ontstaan, durven toe te laten, grote effecten kunnen hebben op onze gezondheid en kwaliteit van leven. En of wij dit, als zorgaanbieders, nu wel of niet verstandig vinden, zeker is dat deze vlinders hun vleugels zullen gaan uitslaan en het verschil zullen gaan maken. Ergens, recentelijk of al iets langer geleden, heeft een vlinder zijn vleugels al uitgeslagen en is er een cascade van gebeurtenissen in gang gezet. Remmen...

Lees Verder
Column: Kwestie van kiezen
Feb13

Column: Kwestie van kiezen

En, Bas, weet jij al wat je gaat kiezen? Nog een dikke maand en dan sta je weer met dat potloodje in je hand in het stemhokje om een kruisje te zetten achter een naam van een politicus die de komende vier jaar jou gaat vertegenwoordigen in de Tweede Kamer. Een politicus die de zorg en de zorgverlener in de eerste lijn een warm hart toedraagt! Wie gaat het worden? Nou, Niels, alle politieke partijen hebben de mond vol over de zorg. Maar er is geen enkele partij of politicus die hardop durft te zeggen waar het om gaat: dat de zorg alleen doelmatig kan worden als er duidelijke keuzes gemaakt worden. Keuzes over wat een therapie of een levensjaar extra of die nieuwe farmacotherapie mag kosten bijvoorbeeld. Zolang de politiek deze keuzes niet maakt, is het de zorgverzekeraar die medische en ethische vraagstukken langs de liniaal van de boekhouder legt. Niks mis mee, toch Bas, als de zorgverzekeraar over de schakels van de individuele zorgverlener stapt, het grotere belang dient, hier en daar wat druk uitoefent om hier en daar wat efficiency door te voeren? Inkopen kunnen ze als de beste. Met de zorgverzekeraar aan het roer blijven de kosten in de zorg in ieder geval nog een beetje beheersbaar! Een markt onder regie van zorgverzekeraars die niet alleen de spelregels bepalen maar ze ook toepassen is een banale marktwerking, Niels. Neem de medische hulpmiddelen waar inmiddels alle lucht uit is verdwenen. Zorgverzekeraars in regie zullen blijven knijpen. Of neem de farmacie waar al het vet van de botten allang is verdwenen. Verder besparen raakt de patiënt, maar ook de kwaliteit van zorg keihard. Ik begrijp je punt, Bas. Zorgverzekeraars dwingen zorgverleners om kosten te besparen, geven artsen en apothekers op hun donder als die net even te veel medicatie voorschrijven of afleveren, maar rekenen diezelfde zorgverleners ook keihard af als ze onvoldoende kwaliteit van zorg leveren. In dat spanningsveld tussen kwaliteit en kosten moet veel strakker worden geregeerd. Door de politiek. Vandaar mijn oproep aan die politiek, Niels: neem de regie, maak heldere keuzes en stel nu eindelijk eens vast wat wel en wat niet uit de publieke middelen betaald kan worden. Dan weten het veld en de patiënt precies waar ze aan toe zijn. Misschien moet je alvast een afspraak met de informateur maken, Bas. Bastiaan Witvliet, hoofdredacteur Niels van Haarlem, redacteur   ...

Lees Verder
Column Jan Dirk Jansen: Lentebries
Apr23

Column Jan Dirk Jansen: Lentebries

De eerste warme dagen vielen uitzonderlijk vroeg dit jaar. Wat mij betreft één van de weinige positieve bijwerkingen van de klimaatverandering. Zelf raak ik op zulke dagen direct in een voorjaarsstemming. De bril kleurt wat meer roze en de wereld ziet er een stuk fleuriger uit. Datzelfde positieve gevoel bekroop mij onlangs op de eerste Care4Pharmacy avond. Ook die avond leek er een warme lentebries door de zaal te waaien. Deze masterclass over ondernemen is georganiseerd door jonge apothekers die voor de keuze staan om als apotheekeigenaar de openbare farmacie in te stappen of iets anders te gaan doen. Een tweetal meer ervaren collega’s, Sonja Keizers van Pillen en Praten en Laurens Schulpen uit Woerden, vulden een deel van de avond met inspirerende presentaties over hoe je een mooie apotheek kunt opbouwen uit niets als je maar over doorzettingsvermogen, een heldere visie en wat ondernemerschap beschikt. De avond werd afgesloten met een zeer enthousiaste salespitch van een  jonge apotheker die bezig is met een medicatie app. In de wandelgangen van het symposium werd duidelijk dat de aanwezige jonge apothekers en studenten bruisen van de energie en zin hebben om er tegenaan te gaan. Op bijeenkomsten van iets meer belegen collega’s, waar ik mijzelf ook toe reken, heerst vaak een heel andere stemming.  De apotheekeigenaren die het tijdperk voor het preferentiebeleid nog hebben meegemaakt, is het lachen in de loop der jaren vaak wat vergaan. Wie heeft er nu gelijk? Aan de ene kant staan, naast steeds meer eisende consumenten en beleidsmakers, de verzekeraars die vanuit hun rol als kritische zorginkoper de zorgaanbieders in het nauw drijven. Na preferentie en claw back zijn openbare apothekers geconfronteerd met het verlies van delen van het assortiment, met de overheveling naar ziekenhuizen en, recent, met selectieve contractering van herhaalmedicatie en het uitsluiten van eigen bereidingen. Ook Sonja Keizers gaf aan dat zelfstandig ondernemen en innoveren in dit klimaat steeds lastiger wordt. Aan de andere kant pakken apothekers steeds meer zorgtaken op en liggen er op dit terrein ook nog meer dan voldoende verbetermogelijkheden en nieuwe kansen. Denk bijvoorbeeld aan het thema van de KNMP voorjaarsdag; de Farmacogenetica. Alle andere stakeholders lijken ook te willen dat de openbare apotheker deze zorgtaken oppakt. Een ander punt is de macht van de zorgverzekeraar. Na het afrekenen met de hoge inkomens en uitwassen in de zorg, neemt de weerstand bij zorgaanbieders, consumenten en politiek, tegen al te dominante zorgverzekeraars langzaam toe. Dankzij de huisartsen, wordt er bijvoorbeeld nu door Schippers gekeken of er wat meer ruimte kan komen voor eerstelijnszorgaanbieders om tegenspel te bieden. Om in de sfeer van de seizoenen te blijven; één zwaluw maakt nog...

Lees Verder
Column: Dinosaurus op het  dorpsplein
Apr21

Column: Dinosaurus op het dorpsplein

Heb je het gelezen, Bas? De apotheker is zorgverlener. Echt! Geen doosjesschuiver meer, geen bereider, geen inkoper, geen ondernemer. Niets van dat alles. De apotheker is zorgverlener. Net als de huisarts dus. Lees het interview met Gerben Klein Nulent, de nieuwe voorzitter van de KNMP in deze editie. De vlag kan dus uit. Want als de KNMP iets roept, nou, dan is dat natuurlijk zo! Je bedoelt, Niels, dat apothekers medicatie beoordelen, patiënten begeleiden en adviseren, farmacotherapeutische projecten opstarten, het dossier bewaken, met de voorschrijver overleggen, medicatie aanpassen en meer van dat moois? Precies, Bas. Dat bedoel ik! Allemaal onmisbare activiteiten in de zorg. Die aantonen dat apothekers een waardevolle toegevoegde waarde hebben! De toekomst van de apotheker is hierbij gewaarborgd! Laat ik je uit de droom helpen, Niels. Volgens mij doen apothekers dit soort activiteiten al jaren. Heel nobel en ook heel nodig allemaal. Maar helaas niet voldoende. Taken die niet begeerlijk genoeg zijn om te verkopen aan de patiënt. Geen hond die wil betalen voor beoordeling, begeleiding of advies. Advies bij de eerste uitgifte? Dat hoort er gewoon bij. Al jaren. Daar wil een zorgconsument helaas niet voor betalen. Betalen doe je alleen voor echte innovatie. Je bedoelt de games op recept in de app-otheek die patiënten helpen bij het ziekteproces, de wearable die patiënten ondersteunt bij medicatietrouw en de 3D printer van maatmedicatie op locatie, Bas? Dat bedoel ik, Niels! Nu gaan deze trends van de toekomst volledige voorbij aan de Nederlandse apotheek. Het zijn Apple en Philips die zich warm lopen om met technologie van vandaag morgen de farmaceutische zorg over te nemen. Maar denk ook aan de kracht van biologicals of het begeleiden van patiënten met kleine kwalen. Ontwikkelingen waar de apotheker nu al mee aan de slag kan. Die heel begeerlijk en goed te verkopen zijn. Waar is dus die apotheker of apothekenorganisatie met een begeerlijk businessmodel, Bas? Die alleen of met investeerders als zorgverzekeraars de toekomst vormgeeft. Want een branche die stil blijft staan is de dinosaurus van het dorpsplein. En we weten allemaal hoe het is afgelopen met dinosaurussen, Niels. Bastiaan Witvliet, hoofdredacteur Niels van Haarlem, redacteur  ...

Lees Verder
Column: Brocacef toon(t)  (markt)leiderschap!
Mrt23

Column: Brocacef toon(t) (markt)leiderschap!

En toen waren er nog maar twee. Als de overname van Mediq door de Brocacef Groep doorgaat zijn er straks nog maar twee spelers van formaat in apothekenland: Mosadex met Service Apotheken voor de zelfstandige apotheken en Brocacef met BENU voor de ketens en zelfstandigen. De koek is dus definitief verdeeld, Bas. Als je afgaat op de macht van de getallen zou dat zomaar zo kunnen zijn, Niels. Samen hebben die twee spelers meer dan 1.000 apotheken onder hun hoede als ik de getallen in het interview met Bart Tolhuisen op pagina 8 goed tel. Ik ben dan ook erg benieuwd hoe Brocacef straks met meer dan 600 apotheken onder de vlag van BENU de positie van marktleider waarmaakt. Want dat zijn ze, marktleider. Goed punt, Bas. Het is straks aan Brocacef om zich ook marktleider te tonen in de farmacie. Ze zijn het aan hun stand verplicht om de kar te trekken en bijvoorbeeld met zorgverzekeraars voor apothekers een passend  honorarium af te spreken dat recht doet aan de meerwaarde van de apotheker. Om de toegevoegde waarde van de apotheker meer bekendheid te geven. Niet alleen voor de eigen apotheken, maar voor de sector. Het einde van het poldermodel en tekenen bij het kruisje! Als Peter de Jong, de beoogd eerst man van de samenvoeging Brocacef-Mediq, zichzelf blijft dan heb ik daar best wel vertrouwen in. Hij weet immers wel zijn momenten te pakken. Zet Peter in een televisie-uitzending van een consumentenprogramma als Kassa of Radar en de toekomst van de apotheker ziet er na afloop van de uitzending in een keer een stuk rooskleuriger uit. Een toekomst zonder de apotheken van Mediq, Bas. Als straks de autoriteiten hun fiat hebben gegeven aan de verkoop aan Brocacef komt er een einde aan 116 jaar OPG-apotheek. Wat in 1899 begon als coöperatieve apothekersvereniging onder de naam Onderlinge Pharmaceutische Groothandel eindigt abrupt in de zomer van 2015. Moest jij ook een traantje laten, Bas? Ben je gek, Niels. Toen OPG als Mediq naar de beurs ging en er later weer werd afgehaald was voor mij al duidelijk dat de apothekenorganisatie ooit te koop zou komen. En zo geschiedde. Soms is de toekomst achteraf heel goed te voorspellen. Bastiaan Witvliet, hoofdredacteur FarmaMagazine Niels van Haarlem, redacteur...

Lees Verder
Column Maayke Fluitman: De emotiegeleide hond
Mrt19

Column Maayke Fluitman: De emotiegeleide hond

Terwijl mijn hovawart in alle rust aan mijn voeten ligt te slapen lees ik op mijn Galaxy Note dat onderzoekers in het wetenschappelijke tijdschrift Current Biology melden dat honden, alleen afgaande op de bovenste helft van het gezicht – dus zonder zoiets als in woede ontblote tanden te kunnen zien – in staat zijn, in subtiele gelaatsmimiek, menselijke emoties te herkennen. Zorg gaat altijd vergezelt van emoties: blijdschap als een therapie aanslaat, angst als een nieuwe diagnose is gesteld. Iedere zorgverlener is zich hier dagelijks van bewust. Wie vraagt niet meerdere keren per dag “Hoe gaat het met u?” “Hoe voelt u zich vandaag?” Zorgverleners geven met een zekere trots aan hun patiënten te kennen en te weten wat er in hun omgaat. Het is hun professionaliteit, de patiënt begrijpen is onderdeel, is core business, van hun praktijk. Maar nu de praktijk van alledag in een notendop: de dokter legt tijdens het gesprek de diagnose meteen even vast in het systeem, al typend worden de vervolgvragen gesteld. De apotheker typt, terwijl hij met een half oog zijn vingers op het toetsenbord volgt, het recept in en voert meteen de medicatiebewaking uit, de ogen contentieus gericht op het scherm, een typefout kan immers grote gevolgen hebben. En op de achtergrond hoor hij nog net: “Ja, het gaat wel weer beter met me”. Hoeveel tijd is er in de zorg nog over om de persoon tegenover je echt even rustig aan te kijken, om ook de emotie van zijn gezicht te lezen? Een gezicht zegt meer dan duizend woorden. Spontane expressies van blijdschap of verdriet zijn, omdat ze moeilijk te onderdrukken zijn, een directe afspiegeling van onze emoties. Boordevol informatie bieden zij waardevolle kennis voor een persoonlijke benadering. Gezichten communiceren zonder woorden, ook de patiënt leest de blik van de zorgverlener. Aan de balie of in de spreekkamer kijkt ook hij naar de zorgverlener en wil lezen welke boodschap diens spontane gelaatsuitdrukkingen hem overbrengt. Welke emotie toont de zorgverlener, welke boodschap brengt hij over als hij alleen maar bezig is te voldoen aan de eis om goede zorgverlening transparant, meetbaar en efficiënt te maken? Herkent de patiënt hierin begrip, medeleven, rust? Of ziet de hij alleen nog maar de weerkaatsing van het blauwe licht van het beeldscherm? Tijd is in de zorg een schaars goed geworden en het zal ook nog wel even duren voordat dit weer in voldoende mate voorhanden zal zijn. Daarom stel ik voor, terwijl we wachten op meer tijd, dat de golden retriever onderdeel wordt van het apotheekteam. De ideale oplossing als hulp bij het lezen van de emoties van de patiënt. Een waardevolle en tevens gezellige...

Lees Verder
Column Henk Pastoors: Henk Eleveld
Feb18

Column Henk Pastoors: Henk Eleveld

Natuurlijk ben ik niet uniek, ook ik kijk op zondagavond samen met mijn geliefde op de bank naar Boer Zoekt Vrouw. Natuurlijk weet ik niet of u zich ook overgeeft aan deze ‘zonde’, maar als ik boer Theo zie, moet ik denken aan Henk Eleveld. Theo is misschien iets meer een lieve verlegen schat en goedlachs, maar hij heeft dan ook drie vrouwen. Henk is voor zover ik weet al jaren gelukkig getrouwd en is vast voornemens dat zo te houden. Theo heeft vier miljoen kijkers. Het bereik van Henk is echter vele malen groter en betreft achttien miljoen Nederlanders. Het ‘klappen’ van de zogenaamde heisessie te Heelsum was in 2008 aanleiding tot de stroomversnelling van het preferentiebeleid en heeft de KNMP abrupt uit haar ontkenningsfase gehaald. Nou dat hebben de apothekers geweten. Anno 2015 heeft dat maatschappelijk al een slordige vier miljard euro bespaard en apothekers de toegang belet tot de Miljonair Fair. Nu zie ik zelf het preferentiebeleid als laaghangend fruit boven een sloot met stilstaand water. Immers we moeten natuurlijk wel verder. Verder naar een toekomstbestendige farmacie, het water moet stromen en als het even kan de goede kant op. Met Gerben Klein Nulent heeft de KNMP de broer van Bill Gates in huis gehaald. ‘Bill Gates als vernieuwer’ dat is wat ik de openbare farmacie van harte toewens. De farmacie is traditioneel georganiseerd met relatief dure afleverpunten. Volgens de NZa heeft een gemiddelde apotheek een omzet van 2,1 miljoen euro. In de grote steden haalt zeker de helft dat niet. 50% van de apotheken kan daar – zonder dat er een patiënt omvalt –  dicht. Voor mij is dat geen doel maar een gevolg van veranderde economische verdienmodellen, maatschappelijke verwachtingen en gedrag. De mogelijkheden omtrent  ICT zullen de klassieke openbare farmacie nog op haar grondvesten doen schudden. Wat is er over van de PTT, notariaat, makelaardij: hoeveel voorbeelden wil je hebben? Kom van de apenrots. Maayke Fluitman kan in haar column in dit blad over ‘Maak dat mijn oma wijs’ claimen wat ze wil, maar haar betoog is een achterhoedegevecht. De mogelijkheden van ICT, eigentijdse ideeën over logistiek en maatschappelijke verwachtingen over de openbare farmacie zijn een grote uitnodiging om deelgenoot te worden van deze ontwikkeling. Weerstand helpt niet erg, want voordat je het weet ben je een boer zonder erf, piekerend over je jaarrekening, starend naar je lege stal. Natuurlijk weet ik dat bomen die vallen meer lawaai maken dan bomen die groeien. Van harte doe ik een beroep op apothekers die zich bewust zijn van deze nieuwe realiteit, die innoveren en een prominente rol willen spelen in de sterk veranderende maatschappelijke verwachtingen. Aanstaande...

Lees Verder
Column Jan Dirk Jansen: Weerstand
Feb17

Column Jan Dirk Jansen: Weerstand

Eén van de belangrijkste nieuwtjes van de afgelopen tijd in onze branche, is wat mij betreft de aankoop van de apotheek en groothandelsactiviteiten van Mediq door Benu. De combinatie komt in theorie uit op 325 eigendomsapotheken en zo’n 250 franchisenemers. Dit onder voorbehoud van het eindoordeel van de ACM. Dat Mediq door één van de concurrenten is overgenomen komt voor velen niet als een enorme verrassing. Schaalvergroting is van alle tijden maar bij zorgaanbieders lijkt er de laatste jaren sprake van een stroomversnelling. Thuiszorgorganisaties, ziekenhuizen, medische speciaalzaken, zorggroepen, enzovoort, fuseren dat het een lieve lust is. Even los van de vraag of fusies en overnames de resultaten opleveren op het gebied van rendement en kwaliteit die vaak als vanzelfsprekend worden aangenomen, is het ook interessant om de drivers achter deze schaalvergroting eens nader te bekijken. Deze consolidatiegolf speelt zich af in een markt waarin stevig bezuinigd wordt en waarin de betalers, de zorgverzekeraars, zelf in hoog tempo gefuseerd zijn tot 4 spelers die samen meer dan 90% van de markt beheersen. De verzekeraars bezuinigen niet alleen op de algemeen aangeboden contracten maar ook via aanbestedingen, onder couvert beleid en selectieve contractering. In onze sector waren we dat bij de hulpmiddelen al gewend maar het selectief contracteren van openbare apotheken is nieuw. Zo kunnen vanaf 1 januari patiënten met een budgetpolis van VGZ voor niet spoedeisende geneesmiddelen alleen terecht bij Mediq of NFZ apotheken. Alle andere apotheken mogen alleen de spoedzorg voor deze patiënten overeind houden. Afhankelijk van de uitkomsten van het artikel 13 debat, neemt de mogelijkheid van verzekeraars om zorgaanbieders uit te sluiten straks nog verder toe. In een markt met zoveel druk vanuit de zorginkoop worden zorgaanbieders wel gedwongen om de krachten te bundelen. Naast fusies en overnames zijn er in theorie ook andere mogelijkheden voor zorgaanbieders om samen te werken. DZF, waarbinnen Alphega, Benu en Pact samenwerken, is daarvan een voorbeeld. Veel verzekeraars hebben echter te kennen gegeven liever geen zaken te doen met een partij als DZF. Ook de ACM stelt veel eisen aan concentraties van zorgaanbieders als het gaat om gezamenlijke verkoop. Als de samenwerking tussen zelfstandige partijen zo moeilijk gemaakt wordt, is het logisch dat partijen in de zorg gaan zoeken naar andere wegen, zoals fusies of overnames, om hun marktmacht op het niveau van de zorgverzekeraar te krijgen. De vraag die dit alles bij mij oproept is of verzekeraars inmiddels niet bezig zijn met het organiseren van hun eigen weerstand. Als marges tot normale proporties zijn teruggebracht, is het dan verstandig om maar te blijven doordrukken op de zorgaanbieders? Op korte termijn pers je er misschien nog een paar dubbeltjes uit maar...

Lees Verder
Telegraaf: Apothekers herstellen 243.000.000 fouten van artsen
Okt03

Telegraaf: Apothekers herstellen 243.000.000 fouten van artsen

Heb je het ook gelezen in de Telegraaf vanmorgen, Niels? Op de  voorpagina: Apothekers hebben 243.000.000 fouten van artsen verbeterd. En dus levens gered. Alleen al in het eerste half jaar. Alleen al door de recepten te beoordelen. En fouten daaruit te halen. Vanavond opende het Journaal ook al met dit nieuws. Ja, wat een nieuws, Bas! Die chronische patiënt uit Eibergen was bijna in tranen toen hij staand voor de plaatselijke slager in het winkelcentrum snikkend in de camera zei: “Dankzij de apotheker sta ik hier nog. Hoe ze het doen weet ik niet, maar als die apotheker niet had opgelet en het medicijn dat mijn huisarts had voorgeschreven aan mij had gegeven dan had ik nu geen verse worst kunnen halen. Mijn apotheker, mijn held.” En dan die voice over die in dramatische toon vertelt dat apothekers dagelijks levens redden door iedere dag nauwgezet controles uit te voeren. En tot slot de woordvoeder van de KNMG die met droge ogen vertelt dat artsen moeten kunnen vertrouwen op de kennis van de apothekers. Ik zie de jongens en meisjes van de KNMP in hun Haagse bolwerk al glimmen: onze achterban houden we niet in de hand, onze voorzitter pakt zijn biezen, maar ons werk heeft toch iets opgeleverd. Even de voorzitter van ZN bellen voor een goed gesprek over het tarief. Genoeg gedroomd, Bas. Tijd om wakker te worden. Deze kop heeft nooit in de Telegraaf gestaan omdat het verhaal nooit is verteld. Het zou wat zijn als apothekers meer op de voorgrond treden. Niet door te roepen dat ze zo nodig zijn, dat hun werk van toegevoegde waarde is. Maar door de feiten te laten spreken. Dat bedoel ik, Niels. Laat de KNMP – of wie dan ook – nu eens echt aantonen dat apothekers levens redden. Gewoon door de feiten te laten spreken. De macht van de grote getallen. En te laten zien dat de beroepsgroep keihard fouten van voorschrijvers herstelt. En daarmee levens redden. Dan moeten we wel lef tonen. En eindelijk eens afstappen van het idee dat we kost wat kost de voorschrijver maar te vriend moeten houden. Zal ik de Telegraaf alvast bellen? Bastiaan Witvliet, hoofdredacteur Niels van Haarlem, redacteur  ...

Lees Verder