Stichting pakt te hoge prijzen geneesmiddelen aan
sep02

Stichting pakt te hoge prijzen geneesmiddelen aan

De nieuwe stichting ‘Farma ter Verantwoording’ stelt te hoge geneesmiddelenprijzen aan de kaak. Deze stichting hecht waarde aan een eerlijke prijsvorming en distributie van geneesmiddelen en wil farmaceutische bedrijven aanpakken die te hoge prijzen vragen. De eerste zaak die de Stichting onder de loep neemt, is de prijsstelling van het medicijn chenodeoxylzuur (CDCA) voor de behandeling van de zeldzame stofwisselingsziekte cerebrotendinous xanthomatosis (CTX). Er zijn in Nederland naar schatting 60 patiënten met CTX. CDCA wordt sinds juli 2017 door Leadiant Biosciences Ltd. in Nederland op de markt gebracht voor de behandeling van CTX. Leadiant vraagt daarvoor € 140 per capsule ofwel € 153.300 per behandeling per jaar. Van € 300 naar € 150.000 per jaar CDCA is goedkoop te produceren. Van 1976 tot ten minste 2008 was het in Nederland op de markt onder de merknaam Chenofalk. Dit middel kostte €0,28 per capsule. Vanaf 1999 werd het middel off label voorgeschreven voor de behandeling van CTX en bedroegen de kosten € 308 per behandeling per jaar. In 2008 verkreeg Sigma-Tau Pharmaceuticals (later Leadiant Biosciences) de rechten op Chenofalk en haalde het product in 2015 van de markt. In 2017 keurde het Europees Geneesmiddelen Bureau Leadiant’s CDCA goed als weesgeneesmiddel voor de behandeling van CTX. Daarna keerde CDCA terug op de Nederlandse markt met een prijs die 500 maal hoger is. Omdat CDCA voor de behandeling van CTX nu een weesgeneesmiddel is, mag alleen Leadiant het geneesmiddel CDCA voor deze indicatie, gedurende tien jaar, in de Europese Unie op de markt brengen. Onderzoek IGJ Zorgverzekeraars wilden dit dure middel niet meer vergoeden. Het AMC heeft vervolgens CDCA korte tijd tegen kostprijs in de eigen ziekenhuisapotheek bereid. Het ziekenhuis heeft de productie in augustus 2018 echter uit voorzorg moeten stopzetten, omdat de Inspectie voor Gezondheidszorg en Jeugd (IGJ) stelde dat de grondstof voor het medicijn niet beantwoordt aan de kwaliteitseisen. Maatschappelijk onbetamelijk “Wij vinden de handelswijze van Leadiant maatschappelijk onbetamelijk’, zegt Wilbert Bannenberg, voorzitter van de Stichting Farma ter Verantwoording. “Leadiant maakt misbruik van haar economische machtspositie. De Stichting zal daarom een handhavingsverzoek doen bij de Autoriteit Consument en Markt. Juist de ACM zou tegen deze misstanden moeten optreden.” Stichting Farma ter Verantwoording De Stichting Farma ter Verantwoording is 4 juli 2018 opgericht en wordt ondersteund door experts uit de medische, juridische en onderzoekswereld. Bron: Stichting Farma ter Verantwoording Onder redactie van: Gerda van Beek  ...

Lees Verder
Sluis officieel geregeld via Algemene Maatregel van Bestuur
mei18

Sluis officieel geregeld via Algemene Maatregel van Bestuur

Nieuwe geneesmiddelen die meer dan 50.000 euro per behandeling per jaar of in totaal meer dan 40 miljoen per jaar kosten, komen vanaf 1 juli 2018 standaard in aanmerking voor ‘de sluis.’ Hierdoor krijgt minister Bruno Bruins de mogelijkheid om eerst met de fabrikant te onderhandelen over die zeer hoge prijs, voordat het middel vergoed wordt uit ons basispakket. De Algemene Maatregel van Bestuur (AMvB) die dit regelt, is 15 mei in het staatsblad gepubliceerd. Minister Bruno Bruins zegt hierover:  ‘Nieuwe geneesmiddelen kunnen verschrikkelijk duur zijn. We hebben het soms over meer dan 100 miljoen euro per middel per jaar. Als je bedenkt dat alle ziekenhuizen in totaal ruwweg jaarlijks 2 miljard uitgeven   aan geneesmiddelen, kun je nagaan wat een impact zo’n nieuw middel op ons zorgbudget heeft. We moeten goed op dat budget letten, voor de patiënt van vandaag en voor de patiënt van morgen – wiens ziekte we nog niet kennen-  voor wie we ook een medicijn willen hebben. De sluis, die voorkomt dat zo’n middel zondermeer tegen de hoofdprijs vergoed wordt, is daarom onmisbaar als we onze zorg betaalbaar willen houden.’ Bijzondere (prijs-)afspraken
 Nieuwe geneesmiddelen die in het ziekenhuis worden gebruikt, worden tot op heden zonder bijzondere (prijs-)afspraken toegelaten tot het basispakket van de zorgverzekering. De nieuwe AMvB legt vast in welke gevallen de minister kan besluiten om nieuwe middelen toch tijdelijk uit het pakket te houden. In de tussentijd kan het Zorginstituut een advies uitbrengen en kan de minister met de fabrikant onderhandelen over de prijs.  Deze zogenaamde sluis wordt sinds 2015 toegepast. In totaal zijn sindsdien acht middelen in de sluis geplaatst. Tot nu toe gebeurde dit telkens ad hoc. Vijf van deze middelen zijn na een positief onderhandelingsresultaat toegelaten tot het pakket. Op dit moment zitten nog drie middelen in de sluis. Met de nu vastgelegde regeling is van tevoren duidelijk welke medicijnen voor de regeling in aanmerking komen, welke criteria de minister hierbij hanteert en welke stappen gezet worden in de verdere procedure. Horizonscan  
 Bij de bepaling welke nieuwe medicijnen mogelijk in de sluis worden geplaatst, wordt gebruik gemaakt van de horizonscan. In dit openbare document wordt bijgehouden welke nieuwe dure medicijnen de komende tijd hoogstwaarschijnlijk op de markt komen en wat ze gaan kosten. Deze horizonscan is te vinden op  www.horizonscangeneesmiddelen.nl Bron: VWS Onder redactie van: Gerda van...

Lees Verder
Platform Inkoopkracht Dure Geneesmiddelen per 1 oktober aan de slag
sep25

Platform Inkoopkracht Dure Geneesmiddelen per 1 oktober aan de slag

Per 1 oktober 2017 wordt het Platform Inkoopkracht Dure Geneesmiddelen ingesteld. Het doel is om, in samenwerking met alle betrokken partijen, de inkoop van dure geneesmiddelen te optimaliseren en zo dure geneesmiddelen beter toegankelijk en betaalbaar te maken. Het Platform brengt partijen die betrokken zijn bij de inkoop van dure geneesmiddelen samen. Het bestaat uit vertegenwoordigers van de verschillende betrokken partijen, zoals ziekenhuizen, medische specialisten, apothekers en verzekeraars. Voorzitter van dit Platform is de heer drs. M.J.A.M. (Chiel) Bos. Thema’s
 Het Platform richt zich op de thema’s en bijbehorende knelpunten. Deze zijn de afgelopen periode door de kwartiermaker van het Platform geïdentificeerd in gesprekken met alle bij de inkoop betrokken spelers. Het betreft de volgende thema’s: * vertrouwen tussen spelers * diversiteit in de aanpak van de inkoop van dure geneesmiddelen * omgang met inkoopvoordelen * slagkracht Vanwege de nauwe relatie tussen de inkoop en het gebruik van dure geneesmiddelen, kan het Platform, in het verlengde van het Actieplan gepast gebruik geneesmiddelen, tevens thema’s en knelpunten aanpakken op het gebied van gepast gebruik die binnen organisaties spelen. Samenwerking en informatie-uitwisseling
 Ziekenhuizen en zorgverzekeraars kopen nu vaak afzonderlijk of in kleine samenwerkingsverbanden geneesmiddelen in. Ook is er geen centrale plaats waar kennis en kunde hierover wordt gedeeld. Om de betaalbaarheid en toegankelijkheid van deze onnodig dure geneesmiddelen te waarborgen, moet de inkooppositie van ziekenhuizen en zorgverzekeraars worden versterkt. Daarvoor is betere samenwerking en meer informatie-uitwisseling noodzakelijk. Het Platform Inkoopkracht krijgt daarin een sleutelrol. Optimaliseren inkoop dure geneesmiddelen
 De rol van het Platform is het optimaliseren van de inkoop van dure geneesmiddelen binnen het huidige zorgsysteem. Thema’s en knelpunten die voortkomen uit bestaande initiatieven, zoals de samenwerking op het gebied van de inkoop van dure geneesmiddelen van de Nederlandse Federatie van Universitair medische centra (NFU), de Nederlandse Vereniging van Ziekenhuizen (NVZ) en Zorgverzekeraars Nederland (ZN), kunnen in het Platform worden geagendeerd en aangepakt. De eerste bijeenkomst van het Platform vindt in het najaar van dit jaar plaats. Zie de Kamerbrief van minister Schippers hierover Bron: Ministerie van VWS Onder redactie van: Gerda van Beek    ...

Lees Verder
Ziekenhuisbestuurder Wouter Bos over dure geneesmiddelen
aug09

Ziekenhuisbestuurder Wouter Bos over dure geneesmiddelen

Wouter Bos zegt in de loop der jaren pessimistischer te zijn geworden over de mogelijkheid een oplossing te vinden voor het dossier dure geneesmiddelen. De farmaceutische bedrijven in ons land voeren uit wat ze van hun buitenlandse hoofdkantoren opgedragen krijgen en Nederland is een kleine markt voor ze. Het meest verwacht hij van een aanpak langs zoveel mogelijk lijnen tegelijk. En ook de patiënten zouden zich meer mogen roeren. Bij hiv-medicatie heeft dat heel goed gewerkt. Als bestuurder van een academisch ziekenhuis dat een steeds groter deel van zijn totale budget voor patiëntenzorg uitgeeft aan dure geneesmiddelen, maakt Bos zich terecht druk over de manier waarop het dossier dure geneesmiddelen steeds meer de discussie over de kosten van de gezondheidszorg begint te domineren. “De kosten stijgen razendsnel”, zegt hij. “Ik kan de uitgaven aan dure geneesmiddelen niet substitueren door een paar verpleegkundigen te ontslaan, dus dit is echt wel een dossier waarmee ik dagelijks te maken heb. Als academisch ziekenhuis ondervinden we het verdringings-effect van dure geneesmiddelen steeds nadrukkelijker. We sluiten als ziekenhuizen hoofdlijnenakkoorden met het ministerie van VWS en met de zorgverzekeraars, waarin we aangeven dat ons budget met één procent of iets meer mag stijgen, en de kosten van die dure geneesmiddelen stijgen met meer dan tien procent per jaar. Natuurlijk zijn er dingen die we als ziekenhuizen kunnen doen om dat een beetje te compenseren, maar dat is geen echte oplossing. Dus zien we in de media steeds vaker berichten van artsen die zich beklagen dat ze een middel niet aan een patiënt kunnen voorschrijven. En patiënten die aangeven dat ze een middel desnoods wel zelf willen betalen omdat ze het nu eenmaal nodig hebben om te overleven of een aanvaardbare kwaliteit van leven te hebben. Zulke berichten zijn artsen een gruwel en dat begrijp ik heel goed.” Samenwerken Het is een probleem dat één UMC afzonderlijk niet kan oplossen. Wat UMC’s wel kunnen doen is in samenwerking met zorgverzekeraars gezamenlijk inkopen. “Dat gebeurt gelukkig ook steeds vaker en daarmee dragen we een steentje bij aan het betaalbaar houden van dure geneesmiddelen”, zegt Bos. “Maar het is wel een heel klein steentje. Het heeft er in ieder geval wel voor gezorgd dat ik de zorgverzekeraars meer als partners ben gaan zien, al weet ik dat ik hier in huis nog steeds een barrière moet overwinnen om dat te zeggen. We hebben hetzelfde belang de zorg betaalbaar te houden. Dat wordt bemoeilijkt omdat we met een budgetplafond te maken hebben, omdat er steeds nieuwe geneesmiddelen bijkomen en omdat veel van die middelen in de categorie dure geneesmiddelen vallen. We zullen dus steeds vaker zien gebeuren dat de...

Lees Verder
NZa kijkt naar de toegankelijkheid van dure geneesmiddelen
jul07

NZa kijkt naar de toegankelijkheid van dure geneesmiddelen

Krijgen burgers de dure geneesmiddelen waar zij recht op hebben? In haar laatste monitor over inkoop geneesmiddelen heeft de NZa aangegeven daarnaar onderzoek te doen. Dat heeft geleid tot het rapport “Toegankelijkheid van dure geneesmiddelen.” In het rapport benadrukt de NZa dat er veel goed gaat in de toegankelijkheid van dure geneesmiddelen.  Het is de verantwoordelijkheid van de zorgaanbieders en zorgverzekeraars te zorgen dat de patiënt de geneesmiddelen krijgt. Op grond van de bevindingen concludeert de NZa dat patiënten de dure geneesmiddelen krijgen waar zij recht op hebben. Aanbevelingen
 De NZa doet een aantal aanbevelingen om winst te boeken in de organisatie van het proces: • Maak als zorgaanbieder en zorgverzekeraar, al voorafgaand aan het moment dat patiënten een nieuw add-ongeneesmiddel nodig hebben, afspraken over de inkoop van het geneesmiddel. Hierbij kan de Horizonscan van hulp zijn. • Zorg als beroepsgroep dat het beleid voor nieuwe geneesmiddelen of indicaties zo snel mogelijk wordt gepubliceerd en gecommuniceerd met zorgverzekeraars en zorgaanbieders. 
• Overweeg als zorgaanbieder en zorgverzekeraar zoveel mogelijk aan te sluiten bij het beleid van de beroepsgroep. • Maak als zorgverzekeraar kenbaar aan patiënten en zorgaanbieders bij welke zorgaanbieders geneesmiddelen zijn ingekocht, als het inkoopbeleid van dure geneesmiddelen afwijkt van de door de beroepsgroep geselecteerde centra. • Maak als zorgverzekeraar ruimte voor maatwerk voor de dure geneesmiddelen, die wel voldoen aan de stand van de wetenschap en praktijk, maar die nog geen add-onprestatie hebben. Dit betekent dat geneesmiddelen ook uit het budget of de dbc kunnen worden bekostigd. 
• Geef als zorgverzekeraar tijdig door naar welke zorgaanbieders verzekerden moeten worden doorverwezen als de plafondafspraken worden bereikt en het budget niet wordt verruimd. • Betrek als zorgaanbieder de zorgverzekeraars actief als patiënten moeten worden doorverwezen vanwege financiële knelpunten. Problemen melden
 De NZa blijft monitoren of er problemen zijn in de toegankelijkheid van dure geneesmiddelen. Ze roept consumenten, zorgaanbieders en zorgverzekeraars op om signalen over mogelijke problemen in de toegankelijkheid van dure geneesmiddelen te melden. U kunt uw (anonieme) melding indienen digitaal via het meldpunt of telefonisch via 088 – 770 8 770. Onder redactie van: Gerda van Beek  ...

Lees Verder
Verschuiving zorgverzekeraars van inkoop naar een meer integrale aanpak
feb10

Verschuiving zorgverzekeraars van inkoop naar een meer integrale aanpak

De zorg in Nederland is duur en zal ook niet goedkoper worden. Beheersbaar en doelmatig, daarover moet de discussie gaan, zo stelt Patrick Jeurissen, de kersverse hoogleraar Betaalbaarheid van Zorg. “Voor de beheersbaarheid van de kosten van dure geneesmiddelen pleit ik voor een integrale aanpak.” Ons land is een hoogleraar rijker. Patrick Jeurissen is bijzonder hoogleraar Betaalbaarheid van Zorg aan de Radboud Universiteit in Nijmegen. Een actueel thema dat volop in de belangstelling staat van overheid, zorgverzekeraar en farmacie. En tijdens de aanloop naar de verkiezingen voor de Tweede Kamer zal ‘die dure zorg en onbetaalbare geneesmiddelen’ een dankbaar onderwerp voor debat zijn. De zorg is duur in Nederland? “De zorg in ons land is duur, maar hoe duur hangt af vanuit welk perspectief je naar die kosten kijkt. Kijk je alleen naar de landelijke indicatoren dan zie je dat de kosten na een periode van stijging de laatste jaren wat afvlakken. In vergelijking met landen om ons heen zijn we niet goedkoop, al dalen we in de lijstjes: op de OESO-lijst van landen met de duurste gezondheidszorg zijn we gedaald van twee naar zeven.” In uw oratie bent u heel uitgesproken door te stellen dat het wel meevalt met de stijgende kosten? “Laat ik een misverstand uit de wereld helpen. Het idee leeft breed dat door de stelselwijziging in 2006 de kosten in de zorg zijn gestegen. Het klopt dat sinds we een nieuw zorgstelsel hebben de kosten omhoog zijn gegaan, maar dan vergeten we voor het gemak dat de zorg al vanaf 2000 flink duurder is geworden. De stelselwijziging was dus geen trendbreuk waardoor de kosten in een keer omhoog schoten, de stijging was veel langer bezig. Sinds 2012 zien we echter een vertraging in de kostengroei in de curatieve zorg. De vraag is natuurlijk hoe bestendig die vertraging is.” Wat is er in 2012 gebeurd? “Het gaat om drie zaken plus een. Allereerst dragen patiënten meer risico doordat het eigen risico steeds verder is gestegen. Daarnaast dragen zorgverzekeraars en instellingen meer financiële risico’s. Ook het hoofdlijnenakkoord tussen de overheid en de spelers in de zorgsector werkt dempend op de kosten. Maar naast deze drie factoren speelt een vierde een grote rol: we hebben de grootste economische crisis in 70 jaar gehad. Uit ieder onderzoek blijkt dat er een relatie is tussen economische groei en zorgkosten. Een negatieve economische groei, heeft een dempend effect op de zorgkosten.” Dus we zeuren over de kosten en het valt wel mee? “Nee, de maatschappij is ‘verplicht’ om de 70 tot 80 miljard euro die we uitgeven aan zorgkosten zo doelmatig mogelijk uit te geven en zoveel mogelijk gezondheidswinst te behalen....

Lees Verder
Nieuwe visie op geneesmiddelen
feb01

Nieuwe visie op geneesmiddelen

Nieuwe geneesmiddelen snel bij de patiënt tegen aanvaardbare kosten. Dat is de boodschap uit de brief die minister Edith Schippers van Volksgezondheid, Welzijn en Sport (VWS), mede namens het kabinet, vorige week naar de Twee Kamer stuurde met haar visie op geneesmiddelen. Geneesmiddelen zijn onlosmakelijk verbonden met de kwaliteit van de Nederlandse gezondheidszorg. Aan het betaalbaar houden dragen zorgverzekeraars en zorgverleners al bij, nu is het de beurt aan fabrikanten van geneesmiddelen. De ministerraad heeft op voorstel van minister Schippers ingestemd met een radicale koerswijziging in het geneesmiddelenbeleid. Patiënten moeten sneller toegang hebben tot nieuwe, baanbrekende geneesmiddelen, maar wel tegen aanvaardbare prijzen. “Dat kan alleen als we de discussie openen over zaken die tot nog toe onbespreekbaar waren, zoals de machtspositie van de farmaceutische industrie”, aldus Schippers in het persbericht van VWS. Ongekend duur De innovatieve geneesmiddelen die op dit moment op de markt komen, zijn van een geheel andere orde dan veel nieuwe geneesmiddelen die de afgelopen decennia op de markt kwamen, zo valt in de brief te lezen. Het gaat nu steeds vaker om complexe medicijnen voor kanker en om nieuwe geneesmiddelen voor kleine groepen ernstig zieke patiënten, die mogelijk de kwaliteit van leven spectaculair kunnen verbeteren en zelfs mensen kunnen genezen. Deze geneesmiddelen zijn ongekend duur, soms wel tot 500.000 euro per patiënt per jaar. De komst van deze medicijnen dreigt daarmee te leiden tot onbetaalbare zorg en zal ten koste gaan van de zorg voor andere patiënten. Flexibelere toegangsregels Bovendien eisen de huidige toelatingsregels dat de werkzaamheid en de meerwaarde van een nieuw middel bij grote groepen patiënten is onderzocht. Dat is bij geneesmiddelen die voor heel kleine groepen patiënten worden ontwikkeld, een probleem. Om patiënten toch sneller toegang te kunnen geven tot deze geneesmiddelen, wil het kabinet in Europees verband de toelatingsregels voor veelbelovende producten flexibeler maken, zonder dat de veiligheid in het geding komt. Systeem is niet houdbaar Edith Schippers schrijft voorts dat het de afgelopen drie jaar door prijsonderhandelingen met verschillende fabrikanten is gelukt om innovatieve medicijnen toegankelijk te maken voor Nederlandse patiënten. De nieuwe geneesmiddelen volgen elkaar echter zo snel op, dat het kabinet de kern van het probleem wil aanpakken: “Het huidige systeem is niet houdbaar en moet veranderen. Niet alleen in het belang van patiënten, artsen en premiebetalers, maar ook in het belang van de industrie zelf. Als wij hun producten niet meer kunnen betalen, houdt het voor hen ook op.” Te veel bescherming Het kabinet richt zich onder meer op de vele regelingen in Europa die de farmaceutische industrie beschermen. Het gaat om maatregelen die ooit bedoeld waren om innovatie te stimuleren, maar die nu vooral door de...

Lees Verder
Schippers biedt duidelijkheid over dure geneesmiddelen
jul13

Schippers biedt duidelijkheid over dure geneesmiddelen

Zoals ze in het algemeen overleg met de Tweede Kamer over de betalingsproblematiek van dure, veelal oncologische had toegezegd, biedt minister Edith Schippers (VWS) met haar Kamerbrief van 10 juli nu een oplossing voor de acute problematiek. Dat dure geneesmiddelen niet verstrekt worden vanwege financiële redenen, mag niet meer gebeuren. Na de rapporten van het KWF (‘Effectieve nieuwe middelen tegen kanker, maar het financieringssysteem kraakt’) en de NZa (‘Onderzoek naar de toegankelijkheid en betaalbaarheid van geneesmiddelen in de medisch specialistische zorg’), met signalen over betalingsproblematiek bij dure geneesmiddelen, heeft Schippers voor de korte termijn afspraken gemaakt. (1) Zorgverzekeraars onderschrijven hun zorgplicht en zorgen dat er geen patiënten om budgettaire redenen de toegang tot dure geneesmiddelen wordt ontzegd. (2) Zorgaanbieders garanderen dat zij richtlijnconform werken en dus ook, waar medisch noodzakelijk, dure geneesmiddelen aan patiënten voorschrijven. Mocht een zorgaanbieder in individuele gevallen financieel echt niet in staat zijn een geneesmiddel te leveren dan gaat de zorgaanbieder hierover met de betreffende verzekeraar het gesprek aan. (3) VWS zorgt voor verantwoorde introductie van dure geneesmiddelen op korte termijn, zoals in casu nivolumab. Verder blijft VWS verantwoord omgaan met de inzet van het macrobeheersinstrument (MBI) als ultimum remedium. Dit betekent concreet dat ingeval van overschrijdingen eerst overleg plaatsvindt met veldpartijen. Langere termijn De minister benadrukt dat de NZa toeziet op de zorgplicht van verzekeraars en de IGZ op verantwoorde zorgverlening bij aanbieders. Mocht dit nodig zijn, dan kunnen patiënten zich melden bij de Stichting Klachten en Geschillen Zorgverzekeringen of het Landelijk Meldpunt Zorg. Voor de langere termijn (2016 en verder) zal er gemeenschappelijk en onder regie van het bestuurlijk overleg medisch specialistische zorg gewerkt worden aan oplossingen van in de rapporten genoemde knelpunten. Partijen onderschrijven ook dat een integraal pakket aan maatregelen noodzakelijk is. Een oplossing die zich uitsluitend richt op de eventuele budgettaire problemen als gevolg van de groei van de uitgaven aan dure geneesmiddelen, is wat hen betreft te beperkt. In het bestuurlijk overleg van 10 september wordt een voorstel voor een dergelijke set aan maatregelen verder besproken. Tekst: Kees Kommer...

Lees Verder
KWF pleit voor gegarandeerde toegang tot kankergeneesmiddelen
jul03

KWF pleit voor gegarandeerde toegang tot kankergeneesmiddelen

De KWF-werkgroep Dure Kankergeneesmiddelen concludeert in haar rapport, dat op 2 juli aan minister Schippers van VWS is aangeboden, dat financieringssysteem moet worden aangepast. Met complete transparantie over de prijzen, waar welke behandeling is te verkrijgen, het instellen van een apart budget voor dure geneesmiddelen en het drastisch verlagen van de prijzen. In de toekomst wordt het probleem alleen maar groter door de komst van nieuwe dure geneesmiddelen en de stijging van het aantal patiënten. Naar verwachting stijgen de uitgaven met 40 procent ten opzichte van 2014, dat is 300 miljoen euro bovenop het huidige budget. Hierbij is nog geen rekening gehouden met de zorgkosten die met de behandeling samengaan. De stijging in uitgaven komt volgend de KWF-werkgroep onder meer door de exorbitante prijzen die de farmaceutische industrie vraagt voor haar producten. Ziekenhuizen slagen er niet in om kostendekkende afspraken te maken met zorgverzekeraars voor dure geneesmiddelen; ziekenhuizen en zorgverzekeraars zijn gehouden aan maximaal 1 procent groei per jaar uit het Hoofdlijnenakkoord. Praktijkvariatie Op dit moment weet de patiënt niet altijd welke behandeling er in welk ziekenhuis beschikbaar is. In sommige ziekenhuizen wordt besloten bepaalde geneesmiddelen niet of niet altijd voor te schrijven, terwijl dit volgens de richtlijnen wel zou moeten, de zogenaamde ‘praktijkvariatie’. “Deze praktijkvariatie is volstrekt ontoelaatbaar”, vindt prof. dr. ir. Koos van der Hoeven, internist-oncoloog en namens KWF voorzitter van de werkgroep. “Het huidige systeem kan de toegankelijkheid van geneesmiddelen nu en in de toekomst niet garanderen. Om toegang tot dure geneesmiddelen voor patiënten overal te waarborgen, is het nodig de huidige kaders van de gezondheidszorg aan te passen.” Drie hoofdadviezen Om voor alle patiënten gelijke beschikbaarheid van dure oncologische geneesmiddelen te waarborgen, nu en in de toekomst, heeft de KWF-werkgroep drie hoofdadviezen opgesteld als oplossing voor de geconstateerde belemmeringen. De adviezen worden door alle deelnemende partijen in de werkgroep onderschreven. 1.Toegang tot dure geneesmiddelen moet gegarandeerd zijn voor de patiënt. Transparantie over waar welke behandeling gegeven wordt is daarbij een randvoorwaarde. Om de toegang op korte termijn te kunnen garanderen, is extra geoormerkt budget noodzakelijk. Voor 2015 moet er nog extra budget worden vrijgemaakt om innovaties op het gebied van immunotherapie bij patiënten te kunnen gaan toepassen. Voor 2016 moet gewerkt worden met een apart macro-financieel kader voor dure geneesmiddelen. Geneesmiddelen worden dan apart van het Budgettair Kader Zorg gecontracteerd en afgerekend.  Daarbij moeten behandelend artsen, conform de richtlijnen van hun beroepsverenigingen, gepast en doelmatig voorschrijven. 2.De prijs van geneesmiddelen moet omlaag. De farmaceutische industrie moet reële prijzen vragen op basis van een maatschappelijk aanvaardbare return on investment (ROI). De overheid kan slim, (inter)nationaal onderhandelen en inkopen. Inzet van alternatieven als generieke medicatie en biosimilars...

Lees Verder
NZa: 12 aanbevelingen voor blijvende toegang tot dure geneesmiddelen
jun29

NZa: 12 aanbevelingen voor blijvende toegang tot dure geneesmiddelen

De Nederlandse Zorgautoriteit (NZa) heeft haar onderzoek naar de toegankelijkheid en betaalbaarheid van geneesmiddelen in de medisch specialistische zorg gepubliceerd. De NZa onderzocht in samenspraak met acht hoogleraren de geneesmiddelenketen en komt tot twaalf aanbevelingen. Er komen steeds meer nieuwe en dure geneesmiddelen beschikbaar. Nu zijn deze geneesmiddelen nog toegankelijk voor iedereen die dat nodig heeft. Maar de toegankelijkheid staat onder druk: veel ziekenhuizen geven aan dat ze de geneesmiddelen straks niet meer kunnen betalen. De analyse van de keten van geneesmiddelen die NZa heeft laten uitvoeren, laat zien wat de oorzaken zijn van de druk op de toegankelijkheid en betaalbaarheid van geneesmiddelen. Er zijn meer dure voorzieningen en behandelvormen Toch lijken er manieren te zijn om de druk te verlichten. Die zijn verwerkt in de twaalf aanbevelingen. Allereerste benadrukt de NZa dat geneesmiddelen niet als geïsoleerd thema moeten worden gezien maar als onderdeel van de medische specialistische zorg. Er zijn veel meer dure voorzieningen en behandelvormen die hoge uitgaven per patiënt met zich meebrengen. Uit het onderzoek komt een enorme complexiteit en versnippering van wet- en regelgeving naar voren op het gebied van zowel prijsregulering als pakketbeheer. Ook zijn hierbij veel instanties betrokken. De eerste aanbeveling luidt dan ook: 1. Pakketbeheer aanscherpen. Centralere inkoop van dure geneesmiddelen Daarnaast kan beter worden samengewerkt bij de inkoop van dure geneesmiddelen. Door ziekenhuizen, zorgverzekeraars, medisch specialisten en apothekers. Zij kunnen inkoopmacht creëren om zo beter te onderhandelen met fabrikanten. Ook de Nederlandse overheid zou de geneesmiddelen centraal kunnen inkopen en prijsafspraken kunnen maken, eventueel in samenwerking met andere Europese overheden. Dat leidt tot de volgende aanbevelingen over de inkoop: 2. Scherper inkopen door ziekenhuizen bij fabrikanten; 3. Slimmer contracteren tussen zorgverzekeraar en zorgaanbieder; 4. Creëren van marktmacht voor de inkoop van geneesmiddelen. Beoordeel vooraf de effectiviteit en de kosten van geneesmiddelen Eén van de aanbevelingen van de NZa is om vooraf de (kosten-)effectiviteit van de geneesmiddelen beter te beoordelen. Daarvoor is het belangrijk dat de prijzen van nieuwe geneesmiddelen eerder bekend zijn, en niet pas vlak voor een middel in gebruik wordt genomen. Ook adviseert de NZa om het effect van geneesmiddelen bij te houden via objectieve, (inter-)nationale registraties. Voorts zou voor alle dure geneesmiddelen een wettelijke maximumprijs moeten worden vastgesteld door de overheid. De prijs van geneesmiddelen zou ook aangepast moeten worden als de patiëntengroep toeneemt. Nu betalen we dezelfde prijs, ook als middelen eerst voor 100 en daarna voor 10.000 patiënten gebruikt worden. Wat prijs betreft doet de NZa de volgende aanbevelingen: 5. Wet Geneesmiddelenprijzen aanpassen en toepassen; 6. Verplichten tot prijsaanpassing bij uitbreiding van indicaties en volume; 8. Tijdig inzicht creëren in de ontwikkeling en prijzen van geneesmiddelen....

Lees Verder
Pagina 1 van 212