Platform Inkoopkracht Dure Geneesmiddelen per 1 oktober aan de slag
sep25

Platform Inkoopkracht Dure Geneesmiddelen per 1 oktober aan de slag

Per 1 oktober 2017 wordt het Platform Inkoopkracht Dure Geneesmiddelen ingesteld. Het doel is om, in samenwerking met alle betrokken partijen, de inkoop van dure geneesmiddelen te optimaliseren en zo dure geneesmiddelen beter toegankelijk en betaalbaar te maken. Het Platform brengt partijen die betrokken zijn bij de inkoop van dure geneesmiddelen samen. Het bestaat uit vertegenwoordigers van de verschillende betrokken partijen, zoals ziekenhuizen, medische specialisten, apothekers en verzekeraars. Voorzitter van dit Platform is de heer drs. M.J.A.M. (Chiel) Bos. Thema’s
 Het Platform richt zich op de thema’s en bijbehorende knelpunten. Deze zijn de afgelopen periode door de kwartiermaker van het Platform geïdentificeerd in gesprekken met alle bij de inkoop betrokken spelers. Het betreft de volgende thema’s: * vertrouwen tussen spelers * diversiteit in de aanpak van de inkoop van dure geneesmiddelen * omgang met inkoopvoordelen * slagkracht Vanwege de nauwe relatie tussen de inkoop en het gebruik van dure geneesmiddelen, kan het Platform, in het verlengde van het Actieplan gepast gebruik geneesmiddelen, tevens thema’s en knelpunten aanpakken op het gebied van gepast gebruik die binnen organisaties spelen. Samenwerking en informatie-uitwisseling
 Ziekenhuizen en zorgverzekeraars kopen nu vaak afzonderlijk of in kleine samenwerkingsverbanden geneesmiddelen in. Ook is er geen centrale plaats waar kennis en kunde hierover wordt gedeeld. Om de betaalbaarheid en toegankelijkheid van deze onnodig dure geneesmiddelen te waarborgen, moet de inkooppositie van ziekenhuizen en zorgverzekeraars worden versterkt. Daarvoor is betere samenwerking en meer informatie-uitwisseling noodzakelijk. Het Platform Inkoopkracht krijgt daarin een sleutelrol. Optimaliseren inkoop dure geneesmiddelen
 De rol van het Platform is het optimaliseren van de inkoop van dure geneesmiddelen binnen het huidige zorgsysteem. Thema’s en knelpunten die voortkomen uit bestaande initiatieven, zoals de samenwerking op het gebied van de inkoop van dure geneesmiddelen van de Nederlandse Federatie van Universitair medische centra (NFU), de Nederlandse Vereniging van Ziekenhuizen (NVZ) en Zorgverzekeraars Nederland (ZN), kunnen in het Platform worden geagendeerd en aangepakt. De eerste bijeenkomst van het Platform vindt in het najaar van dit jaar plaats. Zie de Kamerbrief van minister Schippers hierover Bron: Ministerie van VWS Onder redactie van: Gerda van Beek    ...

Lees Verder
Ziekenhuisbestuurder Wouter Bos over dure geneesmiddelen
aug09

Ziekenhuisbestuurder Wouter Bos over dure geneesmiddelen

Wouter Bos zegt in de loop der jaren pessimistischer te zijn geworden over de mogelijkheid een oplossing te vinden voor het dossier dure geneesmiddelen. De farmaceutische bedrijven in ons land voeren uit wat ze van hun buitenlandse hoofdkantoren opgedragen krijgen en Nederland is een kleine markt voor ze. Het meest verwacht hij van een aanpak langs zoveel mogelijk lijnen tegelijk. En ook de patiënten zouden zich meer mogen roeren. Bij hiv-medicatie heeft dat heel goed gewerkt. Als bestuurder van een academisch ziekenhuis dat een steeds groter deel van zijn totale budget voor patiëntenzorg uitgeeft aan dure geneesmiddelen, maakt Bos zich terecht druk over de manier waarop het dossier dure geneesmiddelen steeds meer de discussie over de kosten van de gezondheidszorg begint te domineren. “De kosten stijgen razendsnel”, zegt hij. “Ik kan de uitgaven aan dure geneesmiddelen niet substitueren door een paar verpleegkundigen te ontslaan, dus dit is echt wel een dossier waarmee ik dagelijks te maken heb. Als academisch ziekenhuis ondervinden we het verdringings-effect van dure geneesmiddelen steeds nadrukkelijker. We sluiten als ziekenhuizen hoofdlijnenakkoorden met het ministerie van VWS en met de zorgverzekeraars, waarin we aangeven dat ons budget met één procent of iets meer mag stijgen, en de kosten van die dure geneesmiddelen stijgen met meer dan tien procent per jaar. Natuurlijk zijn er dingen die we als ziekenhuizen kunnen doen om dat een beetje te compenseren, maar dat is geen echte oplossing. Dus zien we in de media steeds vaker berichten van artsen die zich beklagen dat ze een middel niet aan een patiënt kunnen voorschrijven. En patiënten die aangeven dat ze een middel desnoods wel zelf willen betalen omdat ze het nu eenmaal nodig hebben om te overleven of een aanvaardbare kwaliteit van leven te hebben. Zulke berichten zijn artsen een gruwel en dat begrijp ik heel goed.” Samenwerken Het is een probleem dat één UMC afzonderlijk niet kan oplossen. Wat UMC’s wel kunnen doen is in samenwerking met zorgverzekeraars gezamenlijk inkopen. “Dat gebeurt gelukkig ook steeds vaker en daarmee dragen we een steentje bij aan het betaalbaar houden van dure geneesmiddelen”, zegt Bos. “Maar het is wel een heel klein steentje. Het heeft er in ieder geval wel voor gezorgd dat ik de zorgverzekeraars meer als partners ben gaan zien, al weet ik dat ik hier in huis nog steeds een barrière moet overwinnen om dat te zeggen. We hebben hetzelfde belang de zorg betaalbaar te houden. Dat wordt bemoeilijkt omdat we met een budgetplafond te maken hebben, omdat er steeds nieuwe geneesmiddelen bijkomen en omdat veel van die middelen in de categorie dure geneesmiddelen vallen. We zullen dus steeds vaker zien gebeuren dat de...

Lees Verder
NZa kijkt naar de toegankelijkheid van dure geneesmiddelen
jul07

NZa kijkt naar de toegankelijkheid van dure geneesmiddelen

Krijgen burgers de dure geneesmiddelen waar zij recht op hebben? In haar laatste monitor over inkoop geneesmiddelen heeft de NZa aangegeven daarnaar onderzoek te doen. Dat heeft geleid tot het rapport “Toegankelijkheid van dure geneesmiddelen.” In het rapport benadrukt de NZa dat er veel goed gaat in de toegankelijkheid van dure geneesmiddelen.  Het is de verantwoordelijkheid van de zorgaanbieders en zorgverzekeraars te zorgen dat de patiënt de geneesmiddelen krijgt. Op grond van de bevindingen concludeert de NZa dat patiënten de dure geneesmiddelen krijgen waar zij recht op hebben. Aanbevelingen
 De NZa doet een aantal aanbevelingen om winst te boeken in de organisatie van het proces: • Maak als zorgaanbieder en zorgverzekeraar, al voorafgaand aan het moment dat patiënten een nieuw add-ongeneesmiddel nodig hebben, afspraken over de inkoop van het geneesmiddel. Hierbij kan de Horizonscan van hulp zijn. • Zorg als beroepsgroep dat het beleid voor nieuwe geneesmiddelen of indicaties zo snel mogelijk wordt gepubliceerd en gecommuniceerd met zorgverzekeraars en zorgaanbieders. 
• Overweeg als zorgaanbieder en zorgverzekeraar zoveel mogelijk aan te sluiten bij het beleid van de beroepsgroep. • Maak als zorgverzekeraar kenbaar aan patiënten en zorgaanbieders bij welke zorgaanbieders geneesmiddelen zijn ingekocht, als het inkoopbeleid van dure geneesmiddelen afwijkt van de door de beroepsgroep geselecteerde centra. • Maak als zorgverzekeraar ruimte voor maatwerk voor de dure geneesmiddelen, die wel voldoen aan de stand van de wetenschap en praktijk, maar die nog geen add-onprestatie hebben. Dit betekent dat geneesmiddelen ook uit het budget of de dbc kunnen worden bekostigd. 
• Geef als zorgverzekeraar tijdig door naar welke zorgaanbieders verzekerden moeten worden doorverwezen als de plafondafspraken worden bereikt en het budget niet wordt verruimd. • Betrek als zorgaanbieder de zorgverzekeraars actief als patiënten moeten worden doorverwezen vanwege financiële knelpunten. Problemen melden
 De NZa blijft monitoren of er problemen zijn in de toegankelijkheid van dure geneesmiddelen. Ze roept consumenten, zorgaanbieders en zorgverzekeraars op om signalen over mogelijke problemen in de toegankelijkheid van dure geneesmiddelen te melden. U kunt uw (anonieme) melding indienen digitaal via het meldpunt of telefonisch via 088 – 770 8 770. Onder redactie van: Gerda van Beek  ...

Lees Verder
Verschuiving zorgverzekeraars van inkoop naar een meer integrale aanpak
feb10

Verschuiving zorgverzekeraars van inkoop naar een meer integrale aanpak

De zorg in Nederland is duur en zal ook niet goedkoper worden. Beheersbaar en doelmatig, daarover moet de discussie gaan, zo stelt Patrick Jeurissen, de kersverse hoogleraar Betaalbaarheid van Zorg. “Voor de beheersbaarheid van de kosten van dure geneesmiddelen pleit ik voor een integrale aanpak.” Ons land is een hoogleraar rijker. Patrick Jeurissen is bijzonder hoogleraar Betaalbaarheid van Zorg aan de Radboud Universiteit in Nijmegen. Een actueel thema dat volop in de belangstelling staat van overheid, zorgverzekeraar en farmacie. En tijdens de aanloop naar de verkiezingen voor de Tweede Kamer zal ‘die dure zorg en onbetaalbare geneesmiddelen’ een dankbaar onderwerp voor debat zijn. De zorg is duur in Nederland? “De zorg in ons land is duur, maar hoe duur hangt af vanuit welk perspectief je naar die kosten kijkt. Kijk je alleen naar de landelijke indicatoren dan zie je dat de kosten na een periode van stijging de laatste jaren wat afvlakken. In vergelijking met landen om ons heen zijn we niet goedkoop, al dalen we in de lijstjes: op de OESO-lijst van landen met de duurste gezondheidszorg zijn we gedaald van twee naar zeven.” In uw oratie bent u heel uitgesproken door te stellen dat het wel meevalt met de stijgende kosten? “Laat ik een misverstand uit de wereld helpen. Het idee leeft breed dat door de stelselwijziging in 2006 de kosten in de zorg zijn gestegen. Het klopt dat sinds we een nieuw zorgstelsel hebben de kosten omhoog zijn gegaan, maar dan vergeten we voor het gemak dat de zorg al vanaf 2000 flink duurder is geworden. De stelselwijziging was dus geen trendbreuk waardoor de kosten in een keer omhoog schoten, de stijging was veel langer bezig. Sinds 2012 zien we echter een vertraging in de kostengroei in de curatieve zorg. De vraag is natuurlijk hoe bestendig die vertraging is.” Wat is er in 2012 gebeurd? “Het gaat om drie zaken plus een. Allereerst dragen patiënten meer risico doordat het eigen risico steeds verder is gestegen. Daarnaast dragen zorgverzekeraars en instellingen meer financiële risico’s. Ook het hoofdlijnenakkoord tussen de overheid en de spelers in de zorgsector werkt dempend op de kosten. Maar naast deze drie factoren speelt een vierde een grote rol: we hebben de grootste economische crisis in 70 jaar gehad. Uit ieder onderzoek blijkt dat er een relatie is tussen economische groei en zorgkosten. Een negatieve economische groei, heeft een dempend effect op de zorgkosten.” Dus we zeuren over de kosten en het valt wel mee? “Nee, de maatschappij is ‘verplicht’ om de 70 tot 80 miljard euro die we uitgeven aan zorgkosten zo doelmatig mogelijk uit te geven en zoveel mogelijk gezondheidswinst te behalen....

Lees Verder
Nieuwe visie op geneesmiddelen
feb01

Nieuwe visie op geneesmiddelen

Nieuwe geneesmiddelen snel bij de patiënt tegen aanvaardbare kosten. Dat is de boodschap uit de brief die minister Edith Schippers van Volksgezondheid, Welzijn en Sport (VWS), mede namens het kabinet, vorige week naar de Twee Kamer stuurde met haar visie op geneesmiddelen. Geneesmiddelen zijn onlosmakelijk verbonden met de kwaliteit van de Nederlandse gezondheidszorg. Aan het betaalbaar houden dragen zorgverzekeraars en zorgverleners al bij, nu is het de beurt aan fabrikanten van geneesmiddelen. De ministerraad heeft op voorstel van minister Schippers ingestemd met een radicale koerswijziging in het geneesmiddelenbeleid. Patiënten moeten sneller toegang hebben tot nieuwe, baanbrekende geneesmiddelen, maar wel tegen aanvaardbare prijzen. “Dat kan alleen als we de discussie openen over zaken die tot nog toe onbespreekbaar waren, zoals de machtspositie van de farmaceutische industrie”, aldus Schippers in het persbericht van VWS. Ongekend duur De innovatieve geneesmiddelen die op dit moment op de markt komen, zijn van een geheel andere orde dan veel nieuwe geneesmiddelen die de afgelopen decennia op de markt kwamen, zo valt in de brief te lezen. Het gaat nu steeds vaker om complexe medicijnen voor kanker en om nieuwe geneesmiddelen voor kleine groepen ernstig zieke patiënten, die mogelijk de kwaliteit van leven spectaculair kunnen verbeteren en zelfs mensen kunnen genezen. Deze geneesmiddelen zijn ongekend duur, soms wel tot 500.000 euro per patiënt per jaar. De komst van deze medicijnen dreigt daarmee te leiden tot onbetaalbare zorg en zal ten koste gaan van de zorg voor andere patiënten. Flexibelere toegangsregels Bovendien eisen de huidige toelatingsregels dat de werkzaamheid en de meerwaarde van een nieuw middel bij grote groepen patiënten is onderzocht. Dat is bij geneesmiddelen die voor heel kleine groepen patiënten worden ontwikkeld, een probleem. Om patiënten toch sneller toegang te kunnen geven tot deze geneesmiddelen, wil het kabinet in Europees verband de toelatingsregels voor veelbelovende producten flexibeler maken, zonder dat de veiligheid in het geding komt. Systeem is niet houdbaar Edith Schippers schrijft voorts dat het de afgelopen drie jaar door prijsonderhandelingen met verschillende fabrikanten is gelukt om innovatieve medicijnen toegankelijk te maken voor Nederlandse patiënten. De nieuwe geneesmiddelen volgen elkaar echter zo snel op, dat het kabinet de kern van het probleem wil aanpakken: “Het huidige systeem is niet houdbaar en moet veranderen. Niet alleen in het belang van patiënten, artsen en premiebetalers, maar ook in het belang van de industrie zelf. Als wij hun producten niet meer kunnen betalen, houdt het voor hen ook op.” Te veel bescherming Het kabinet richt zich onder meer op de vele regelingen in Europa die de farmaceutische industrie beschermen. Het gaat om maatregelen die ooit bedoeld waren om innovatie te stimuleren, maar die nu vooral door de...

Lees Verder
Schippers biedt duidelijkheid over dure geneesmiddelen
jul13

Schippers biedt duidelijkheid over dure geneesmiddelen

Zoals ze in het algemeen overleg met de Tweede Kamer over de betalingsproblematiek van dure, veelal oncologische had toegezegd, biedt minister Edith Schippers (VWS) met haar Kamerbrief van 10 juli nu een oplossing voor de acute problematiek. Dat dure geneesmiddelen niet verstrekt worden vanwege financiële redenen, mag niet meer gebeuren. Na de rapporten van het KWF (‘Effectieve nieuwe middelen tegen kanker, maar het financieringssysteem kraakt’) en de NZa (‘Onderzoek naar de toegankelijkheid en betaalbaarheid van geneesmiddelen in de medisch specialistische zorg’), met signalen over betalingsproblematiek bij dure geneesmiddelen, heeft Schippers voor de korte termijn afspraken gemaakt. (1) Zorgverzekeraars onderschrijven hun zorgplicht en zorgen dat er geen patiënten om budgettaire redenen de toegang tot dure geneesmiddelen wordt ontzegd. (2) Zorgaanbieders garanderen dat zij richtlijnconform werken en dus ook, waar medisch noodzakelijk, dure geneesmiddelen aan patiënten voorschrijven. Mocht een zorgaanbieder in individuele gevallen financieel echt niet in staat zijn een geneesmiddel te leveren dan gaat de zorgaanbieder hierover met de betreffende verzekeraar het gesprek aan. (3) VWS zorgt voor verantwoorde introductie van dure geneesmiddelen op korte termijn, zoals in casu nivolumab. Verder blijft VWS verantwoord omgaan met de inzet van het macrobeheersinstrument (MBI) als ultimum remedium. Dit betekent concreet dat ingeval van overschrijdingen eerst overleg plaatsvindt met veldpartijen. Langere termijn De minister benadrukt dat de NZa toeziet op de zorgplicht van verzekeraars en de IGZ op verantwoorde zorgverlening bij aanbieders. Mocht dit nodig zijn, dan kunnen patiënten zich melden bij de Stichting Klachten en Geschillen Zorgverzekeringen of het Landelijk Meldpunt Zorg. Voor de langere termijn (2016 en verder) zal er gemeenschappelijk en onder regie van het bestuurlijk overleg medisch specialistische zorg gewerkt worden aan oplossingen van in de rapporten genoemde knelpunten. Partijen onderschrijven ook dat een integraal pakket aan maatregelen noodzakelijk is. Een oplossing die zich uitsluitend richt op de eventuele budgettaire problemen als gevolg van de groei van de uitgaven aan dure geneesmiddelen, is wat hen betreft te beperkt. In het bestuurlijk overleg van 10 september wordt een voorstel voor een dergelijke set aan maatregelen verder besproken. Tekst: Kees Kommer...

Lees Verder
KWF pleit voor gegarandeerde toegang tot kankergeneesmiddelen
jul03

KWF pleit voor gegarandeerde toegang tot kankergeneesmiddelen

De KWF-werkgroep Dure Kankergeneesmiddelen concludeert in haar rapport, dat op 2 juli aan minister Schippers van VWS is aangeboden, dat financieringssysteem moet worden aangepast. Met complete transparantie over de prijzen, waar welke behandeling is te verkrijgen, het instellen van een apart budget voor dure geneesmiddelen en het drastisch verlagen van de prijzen. In de toekomst wordt het probleem alleen maar groter door de komst van nieuwe dure geneesmiddelen en de stijging van het aantal patiënten. Naar verwachting stijgen de uitgaven met 40 procent ten opzichte van 2014, dat is 300 miljoen euro bovenop het huidige budget. Hierbij is nog geen rekening gehouden met de zorgkosten die met de behandeling samengaan. De stijging in uitgaven komt volgend de KWF-werkgroep onder meer door de exorbitante prijzen die de farmaceutische industrie vraagt voor haar producten. Ziekenhuizen slagen er niet in om kostendekkende afspraken te maken met zorgverzekeraars voor dure geneesmiddelen; ziekenhuizen en zorgverzekeraars zijn gehouden aan maximaal 1 procent groei per jaar uit het Hoofdlijnenakkoord. Praktijkvariatie Op dit moment weet de patiënt niet altijd welke behandeling er in welk ziekenhuis beschikbaar is. In sommige ziekenhuizen wordt besloten bepaalde geneesmiddelen niet of niet altijd voor te schrijven, terwijl dit volgens de richtlijnen wel zou moeten, de zogenaamde ‘praktijkvariatie’. “Deze praktijkvariatie is volstrekt ontoelaatbaar”, vindt prof. dr. ir. Koos van der Hoeven, internist-oncoloog en namens KWF voorzitter van de werkgroep. “Het huidige systeem kan de toegankelijkheid van geneesmiddelen nu en in de toekomst niet garanderen. Om toegang tot dure geneesmiddelen voor patiënten overal te waarborgen, is het nodig de huidige kaders van de gezondheidszorg aan te passen.” Drie hoofdadviezen Om voor alle patiënten gelijke beschikbaarheid van dure oncologische geneesmiddelen te waarborgen, nu en in de toekomst, heeft de KWF-werkgroep drie hoofdadviezen opgesteld als oplossing voor de geconstateerde belemmeringen. De adviezen worden door alle deelnemende partijen in de werkgroep onderschreven. 1.Toegang tot dure geneesmiddelen moet gegarandeerd zijn voor de patiënt. Transparantie over waar welke behandeling gegeven wordt is daarbij een randvoorwaarde. Om de toegang op korte termijn te kunnen garanderen, is extra geoormerkt budget noodzakelijk. Voor 2015 moet er nog extra budget worden vrijgemaakt om innovaties op het gebied van immunotherapie bij patiënten te kunnen gaan toepassen. Voor 2016 moet gewerkt worden met een apart macro-financieel kader voor dure geneesmiddelen. Geneesmiddelen worden dan apart van het Budgettair Kader Zorg gecontracteerd en afgerekend.  Daarbij moeten behandelend artsen, conform de richtlijnen van hun beroepsverenigingen, gepast en doelmatig voorschrijven. 2.De prijs van geneesmiddelen moet omlaag. De farmaceutische industrie moet reële prijzen vragen op basis van een maatschappelijk aanvaardbare return on investment (ROI). De overheid kan slim, (inter)nationaal onderhandelen en inkopen. Inzet van alternatieven als generieke medicatie en biosimilars...

Lees Verder
NZa: 12 aanbevelingen voor blijvende toegang tot dure geneesmiddelen
jun29

NZa: 12 aanbevelingen voor blijvende toegang tot dure geneesmiddelen

De Nederlandse Zorgautoriteit (NZa) heeft haar onderzoek naar de toegankelijkheid en betaalbaarheid van geneesmiddelen in de medisch specialistische zorg gepubliceerd. De NZa onderzocht in samenspraak met acht hoogleraren de geneesmiddelenketen en komt tot twaalf aanbevelingen. Er komen steeds meer nieuwe en dure geneesmiddelen beschikbaar. Nu zijn deze geneesmiddelen nog toegankelijk voor iedereen die dat nodig heeft. Maar de toegankelijkheid staat onder druk: veel ziekenhuizen geven aan dat ze de geneesmiddelen straks niet meer kunnen betalen. De analyse van de keten van geneesmiddelen die NZa heeft laten uitvoeren, laat zien wat de oorzaken zijn van de druk op de toegankelijkheid en betaalbaarheid van geneesmiddelen. Er zijn meer dure voorzieningen en behandelvormen Toch lijken er manieren te zijn om de druk te verlichten. Die zijn verwerkt in de twaalf aanbevelingen. Allereerste benadrukt de NZa dat geneesmiddelen niet als geïsoleerd thema moeten worden gezien maar als onderdeel van de medische specialistische zorg. Er zijn veel meer dure voorzieningen en behandelvormen die hoge uitgaven per patiënt met zich meebrengen. Uit het onderzoek komt een enorme complexiteit en versnippering van wet- en regelgeving naar voren op het gebied van zowel prijsregulering als pakketbeheer. Ook zijn hierbij veel instanties betrokken. De eerste aanbeveling luidt dan ook: 1. Pakketbeheer aanscherpen. Centralere inkoop van dure geneesmiddelen Daarnaast kan beter worden samengewerkt bij de inkoop van dure geneesmiddelen. Door ziekenhuizen, zorgverzekeraars, medisch specialisten en apothekers. Zij kunnen inkoopmacht creëren om zo beter te onderhandelen met fabrikanten. Ook de Nederlandse overheid zou de geneesmiddelen centraal kunnen inkopen en prijsafspraken kunnen maken, eventueel in samenwerking met andere Europese overheden. Dat leidt tot de volgende aanbevelingen over de inkoop: 2. Scherper inkopen door ziekenhuizen bij fabrikanten; 3. Slimmer contracteren tussen zorgverzekeraar en zorgaanbieder; 4. Creëren van marktmacht voor de inkoop van geneesmiddelen. Beoordeel vooraf de effectiviteit en de kosten van geneesmiddelen Eén van de aanbevelingen van de NZa is om vooraf de (kosten-)effectiviteit van de geneesmiddelen beter te beoordelen. Daarvoor is het belangrijk dat de prijzen van nieuwe geneesmiddelen eerder bekend zijn, en niet pas vlak voor een middel in gebruik wordt genomen. Ook adviseert de NZa om het effect van geneesmiddelen bij te houden via objectieve, (inter-)nationale registraties. Voorts zou voor alle dure geneesmiddelen een wettelijke maximumprijs moeten worden vastgesteld door de overheid. De prijs van geneesmiddelen zou ook aangepast moeten worden als de patiëntengroep toeneemt. Nu betalen we dezelfde prijs, ook als middelen eerst voor 100 en daarna voor 10.000 patiënten gebruikt worden. Wat prijs betreft doet de NZa de volgende aanbevelingen: 5. Wet Geneesmiddelenprijzen aanpassen en toepassen; 6. Verplichten tot prijsaanpassing bij uitbreiding van indicaties en volume; 8. Tijdig inzicht creëren in de ontwikkeling en prijzen van geneesmiddelen....

Lees Verder
Duur medicijn vraagt vaak om financieel arrangement
jun24

Duur medicijn vraagt vaak om financieel arrangement

Wat zijn de afwegingen voor de inzet van een financieel arrangement bij weliswaar waardevolle, maar kostbare nieuwe geneesmiddelen die op de markt komen? Minister Edith Schippers heeft deze week de Tweede Kamer geïnformeerd over de te zetten stappen. ENERZIJDS – Er komen steeds meer nieuwe geneesmiddelen beschikbaar voor de behandeling van ernstige aandoeningen zoals kanker. Ook voor zeldzame ziekten verschijnen er nieuwe weesgeneesmiddelen op de markt. Nieuwe geneesmiddelen zijn steeds vaker zeer specialistisch en gericht op het behandelen van specifieke, kleine groepen van patiënten. Indien het om effectieve behandelingen gaat die waarde toevoegen aan de behandeling van ernstig zieke patiënten, acht ik het vanzelfsprekend van groot belang dat patiënten en artsen snel toegang krijgen tot die zorg. Het is dan ook zo dat deze nieuwe unieke geneesmiddelen bijna zonder uitzondering instromen in het verzekerde basispakket, zo schrijft de minister. ANDERZIJDS – Tegelijkertijd is het zo dat deze veelal dure geneesmiddelen de kosten en de betaalbaarheid van de zorg steeds verder onder druk zetten. Producten met een kostenbeslag van enkele tientallen miljoenen euro per jaar of met een prijs van tienduizenden of zelfs honderdduizenden euro per behandeling per jaar zijn geen uitzondering. Dit roept maatschappelijke vragen op over duurzame toegankelijkheid en betaalbaarheid van de zorg, maar ook over eerlijke prijzen. Producten met een aanmerkelijk hoog kostenbeslag of een hoge prijs roepen de vraag op of de prijsstelling zich nog wel redelijk verhoudt tot de investeringen en ontwikkelingskosten van de leverancier. Indien bedrijven dergelijke hoge prijzen blijven hanteren zonder de noodzaak daarvan inzichtelijk te maken, komt de houdbaarheid van de toegang tot deze (wees)geneesmiddelen op langere termijn onder druk te staan. Om ook in de toekomst patiënten en behandelaren toegang te kunnen blijven geven tot nieuwe, innovatieve geneesmiddelen ligt er een belangrijke opgave en uitdaging voor alle betrokkenen en belanghebbenden in de zorg om de transparantie en de betaalbaarheid van deze middelen op duurzame wijze te borgen. EEN MAATREGEL – Tegen de achtergrond van deze ontwikkelingen is VWS eind 2012 gestart met het afsluiten van financiële arrangementen bij de vergoeding van nieuwe geneesmiddelen. De minister: Financiële arrangementen zet ik in wanneer een nieuw geneesmiddel, dat voldoet aan de pakketcriteria, een zeer hoge prijs heeft of zeer hoge macro-uitgaven met zich meebrengt en waarbij het vanwege de marktsituatie van het product niet aannemelijk is dat veldpartijen zelf voldoende mogelijkheden hebben voor het afdekken van de financiële risico’s. Aan elke onderhandeling voor een financieel arrangement ligt een positief advies van het Zorginstituut over opname in het basispakket ten grondslag. Met een financieel arrangement worden de prijs en uitgaven aan dergelijke geneesmiddelen tot aanvaardbare niveaus teruggebracht en komt deze zorg op financieel verantwoorde wijze...

Lees Verder
Grip op dure geneesmiddelen
mrt19

Grip op dure geneesmiddelen

Dure geneesmiddelen zijn een hoofdpijndossier voor de ziekenhuizen, dus zoeken zij naar manieren om hierin een substantiële en structurele kostenreductie te bewerkstelligen. Achmea werkt tot ditzelfde doel samen met een aantal van deze ziekenhuizen. De eerste ervaringen smaken naar meer. Achmea maakte september vorig jaar bekend samen met een aantal ziekenhuizen dure geneesmiddelen te willen gaan inkopen. Op basis van eigen onderzoek concludeerde Achmea dat ziekenhuizen heel verschillend omgaan met het gebruik van dure geneesmiddelen bij vergelijkbare behandelingen. Elk ziekenhuis regelt de inkoop van dure geneesmiddelen zelf en dat leidt tot onnodig hoge kosten. Bovendien is het voor de ziekenhuizen een intensief traject, stelde Achmea. Gezamenlijke inkoop moet dit proces eenvoudiger maken en een aanzienlijke kostenbesparing kunnen opleveren. Die besparing wordt gedeeld: de deelnemende ziekenhuizen mogen een derde deel houden, een derde wordt besteed aan innovatie. En een derde vloeit via de premie terug naar de verzekerden. TNF-alfaremmers Bij de eerste inkoopronde sloten negentien ziekenhuizen zich bij het samenwerkingsverband aan, en daartussen zitten ook enkele ziekenhuizen waarin Achmea een geringer marktaandeel heeft. Het traject is gestart met TNF-alfaremmers. De gezamenlijke inkooppartijen selecteerden op basis van de informatie die de farmaceutische industrie aanleverde aan aantal generieke varianten hiervan. Het streven is die bij tachtig procent van de nieuwe patiënten die hiervoor in aanmerking komen voor te schrijven. De beperking tot nieuwe patiënten is een bewuste keuze: medisch specialisten zijn bevreesd voor preferentiebeleid en zitten er totaal niet op te wachten bestaande patiënten over te zetten op een preferent middel als die al een andere TNF-alfaremmer gebruiken en daarover tevreden zijn. Meer kosteninzicht gewenst De achtergrond waartegen Achmea het proces heeft ingezet, is dat het duurzame toegankelijkheid van dure therapieën nastreeft. Daarnaast wil het meer in de kosten die ziekenhuizen maken voor dure geneesmiddelen, omdat dit de enige realistische basis is om tot kostenbeheersing te komen. Op dit moment hebben ze alleen concreet inzicht in de add-ons, omdat die afzonderlijk worden gedeclareerd. Alle overige dure geneesmiddelen worden meegenomen in de volledige DBC/DOT, zodat gedetailleerd overzicht daarop ontbreekt. Bovendien bestaat rond de add-ons veel onduidelijkheid over de vraag of ze voldoen aan de stand van de wetenschap en praktijk, wat leidt tot discussie tussen zorgverzekeraars en voorschrijvers is het ziekenhuis over de vergoeding.  Zorginstituut Nederland (ZiNL) kan aan die discussie een einde maken, door middel van een beoordeling van deze middelen, maar doet dit op het moment nog slechts beperkt middels risicogericht pakketbeheer. Hierdoor blijft vooralsnog een grijs gebied bestaan van middelen die ZiNL niet beoordeelt, zodat daarvoor de bal nog steeds bij de zorgverzekeraars ligt. Die mogen om mededingingstechnische redenen geen gezamenlijke beoordeling doen. Ondertussen is de patiënt in het nadeel...

Lees Verder