Meer dure geneesmiddelen in de sluis?
mrt23

Meer dure geneesmiddelen in de sluis?

Zorgverzekeraars Nederland wil dat minister Bruins op korte termijn meer dure geneesmiddelen in de sluis laat instromen. De Vereniging Innovatieve Geneesmiddelen noemt deze oproep van ZN ‘te kort door de bocht.’ Zorgverzekeraars Nederland wil met deze oproep de excessieve prijsvorming in de geneesmiddelenindustrie remmen. Dit kan door meer dure geneesmiddelen in de sluis te plaatsen, aldus Bart Benraad, programmamanager Dure Geneesmiddelen van ZN. Momenteel wordt een medicijn in de sluis geplaatst bij een minimale omzetverwachting van 40 miljoen euro per jaar. Een middel wordt ook in het systeem gezet wanneer het bedrag per patiënt hoger is dan 50.000 euro en er sprake is van een jaarlijkse omzet van 10 miljoen euro in Nederland. Volgens Benraad moeten in de toekomst ook geneesmiddelen met een minder hoge budgetimpact in een soortgelijk sluissysteem terecht komen. ‘Dan ontstaat er namelijk meer prijsdruk in de onderhandelingen met de farmaceutische industrie’, aldus Benraad. Oplopende wachttijden De Vereniging Innovatieve Geneesmiddelen plaatst daar kanttekeningen bij. Zij vindt het te kort door de bocht en vreest dat meer medicijnen in de sluis de wachttijden voor patiënten doen oplopen. ‘Nu duurt het gemiddeld anderhalf jaar voordat een geneesmiddel in de sluis door verzekeraars wordt vergoed. De patiënt is daar de dupe van’, aldus Merit Boersma, woordvoerder van branchevereniging Vereniging Innovatieve Geneesmiddelen. Geen deal, geen opbrengsten
 Tijdens de prijsonderhandelingen verstrekt de farmaceut de medicijnen echter doorgaans gratis of tegen een lagere vergoeding aan de patiënt, al is dat geen geschreven regel. ‘Het geeft een stevige stok om onderhandelingen te voeren: zo lang er geen deal is, is het middel geen verzekerde zorg en wordt er dus geen geld verdiend door de farmaceut’, aldus ZN. Volgens de brancheorganisatie hebben prijsonderhandelingen een minder gewenst effect buiten de sluis, maar wel vergelijkbare onderhandelingskosten. VIG ziet liever dat er buiten de sluis om wordt onderhandeld. ‘Dan kunnen zorgverzekeraars, ziekenhuizen, VWS en farmaceuten om de tafel om tot een goede prijs te komen. Zwart gat
 Als een geneesmiddel toch in een sluis geplaatst wordt, moeten er duidelijke afspraken worden gemaakt, aldus de VIG. ‘De sluis is soms een zwart gat, waarbij voorwaarden en het tijdsbestek onduidelijk zijn.’ ZN benadrukt dat de ontwikkelaars veel invloed hebben in de onderhandelingen. ‘De farmaceuten hebben met de prijsstelling zelf in de hand of een middel in de sluis komt en hoe snel het middel er weer uitkomt.’ Bronnen: Zorgvisie, ZN, Vereniging Innovatieve Geneesmiddelen Onder redactie van: Gerda van Beek  ...

Lees Verder
Column: Ik zit op Parship
jun10

Column: Ik zit op Parship

Ja, ik  moest natuurlijk wel enige gene overwinnen om dit met u te delen. Ik zit op Parship. Niet om een jonge vrouw te scoren, maar voor inspiratie voor deze column. Of dit mijn echte motief is, zult u nooit weten, want in de bonte verzameling van halve en hele onwaarheden draai ik lollig mee in deze kneuzenkermis. En niet zonder succes, want de dames zijn op zoek naar een betrouwbare en krachtige stier. Ik  ben op de site wel 8 jaar jonger en 12 kilo lichter en heb ik de foto van George Clooney geüpload. Mijn probleem is natuurlijk wel hoe ontsnap ik uit de klauwen van mijn eigen leugen. Maar het is natuurlijk wel aan de ander om deze Avatar tot de kern af te pellen. Op datingsites doet iedereen aan de verminking van de werkelijkheid dus ik heb er zelf ook geen probleem mee. Er staan duizenden perfecte profielen. Medisch specialisten moeten tussen hun ‘evidencebeest ’ interventies  door regelmatig hun e-mail op Parship hebben gecheckt en daarmee het verschil tussen correct en up-coding hebben afgekeken. Is er een morele grens? En als iedereen zich presenteert als de ideale partner wat is dan de nullijn en hoe kun je dan nog ijken? De ideale ‘ik’ is offline natuurlijk niet vol te houden. In het geval van de medisch specialist heeft de NZa de rol van het demasque. Ik ben een dromer en ben dus al een paar keer met boter en suiker het schip ingegaan. Hoe is dat te verklaren? Op een datingsite ontbreekt de context. In de discussie over dure medicijnen is dat niet anders. Recent heb ik Henk Eleveld horen zeggen dat de farmaceutisch industrie geen imagoprobleem zou hebben als de farmaceutische industrie drastisch haar prijzen zou verlagen. Dat kan dan wel zo zijn, maar als Menzis geen imagoschade wil oplopen zou het aan alle 8-jarige jongetjes het dure medicijn Straterra moeten verstrekken. Ik vind dat er in beide gevallen sprake is van een soort academische satire met desinteresse voor de context van de ander. Dit is geen marktwerking maar mistwerking. Dat is blijkbaar de norm, maar ook hier is de vraag wat is het ijkpunt? Ik zou heel graag zien dat voordat een ‘duur geneesmiddel‘ op de markt komt er een verkenning van de context komt met alle relevante partijen aan een tafel. Wellicht dat hierdoor de aanleiding en het effectbejag van de sluis van Schippers, het creëren van een eenzijdige perceptie in de media, niet meer nodig is. De discussie rondom dure medicijnen is toch geen datingsite! Lazer toch op. Er is nog veel over te zeggen, maar ik moet nu stoppen. Even...

Lees Verder