Drijfveren: Op de keper beschouwd
jun20

Drijfveren: Op de keper beschouwd

Dr. Ad van Dooren is sinds vorig jaar met pensioen, of zoals ze dat in deze kringen zo mooi zeggen: ‘met emeritaat’, Latijns voor ‘uitgediend’. Van uitgediend zijn, is echter geen sprake. Ad van Dooren is nog lang niet toe aan tuinieren of een treintje op zolder. Hij heeft het drukker dan ooit. Hij is nog steeds betrokken bij de Hogeschool Utrecht en vervult verschillende bestuurs- en adviesfuncties. In het verleden heeft hij veel wetenschappelijk farmaceutisch onderzoek gedaan op het gebied van zorginnovaties en hij is expert in het monitoren van klinisch onderzoek. En zoals dat gaat: zodra je geen broodheer meer hebt om te dienen, kun je vrijuit spreken. En dat doet hij. Wil je me in vogelvlucht meenemen door je werkverleden? Ad: “Na mijn afstuderen in 1976 heb ik tien jaar gewerkt als onderzoeker bij Philips Duphar. In die tijd heb ik ook mijn proefschrift geschreven, over thermische analyse van geneesmiddelen. Daarna heb ik gewerkt op de marketing- en salesafdeling van NPBI, een producent van steriele vloeistoffen voor ziekenhuizen. Hartstikke leuk maar ik miste het internationale component. Dat gemis heb ik ingelost bij andere bedrijven waar ik veel gereisd heb. Als je het over ‘drijfveren’ hebt dan is het wel een van mijn drijfveren om te kijken hoe mensen uit verschillende culturen reageren, interpreteren en beoordelen. In 2002 koos ik ervoor mijn kennis en ervaring te delen met studenten op de Hogeschool Utrecht.” Onderwijs, dat is heel iets anders “Ik had in mijn studententijd ook lesgegeven, dus ik wist dat ik dat leuk vond. Ik ben gaan werken als docent aan de nieuwe opleiding Farmakunde. Farmakunde is een samentrekking tussen farmacie en bedrijfskunde, gericht op het managen van processen en projecten. Een farmakundige is een hbo’er die tussen de apotheker en de mensen op de vloer staat. De meeste afgestudeerden komen terecht in de farmaceutische industrie en bij openbare apotheken.” In 2011 werd je lector Innovatie Zorgprocessen in de Farmacie. Waarom werd dit lectoraat in het leven geroepen? “Naar aanleiding van de Lissabonagenda in 2000 werd gezegd dat EU-lidstaten meer moesten investeren in onderzoek en ontwikkeling om een dynamische kenniseconomie te worden. Dit heeft geleid tot de instelling van lectoraten bij hogescholen, met ook dit lectoraat als resultaat. We betrekken studenten bij onderzoek naar aanleiding van vragen uit het werkveld. Hierdoor leren ze wat onderzoek is en hoe je problemen gefundeerd aanpakt. Hoe zit het bijvoorbeeld met therapietrouw? Wat voor middelen kun je patiënten aanreiken en hoe verifieer je of deze middelen inderdaad werken? Onderzoek wordt gedaan door studenten maar ook door docenten. Zo wordt er optimaal gebruik gemaakt van, en geïnvesteerd in kennis.” Hoe ziet het...

Lees Verder