Een kwestie van lef
feb11

Een kwestie van lef

Dit is het tiende artikel in de reeks: ‘Drijfveren’. Van het laagste punt in Nederland Nieuwerkerk aan den IJssel, tot het hoogste punt de Vaalserberg, vertellen apothekers over zichzelf, hun vak, hun ambities en de keuzes die ze maken. Een kijkje in de keuken van uw collega: Gertjan Hooijman. Gertjan Hooijman is eerste apotheker en eigenaar van Kring-apotheek Asten. Toch spreken we af in de apotheek van Bakel-Milheeze. Tegenover de kerk. Het is vrijdag en op het dorpsplein staat traditiegetrouw de kar van de visboer. Gertjan: “Dit is de apotheek van mijn vrouw. Zij is hier eerste apotheker en eigenaar. Nee, nee, nee, we zijn geen apothekersgezin. Dat is ook de reden waarom we niet in dezelfde apotheek werken. We hebben hetzelfde beroep maar thuis praten we niet of nauwelijks over het werk.” Lacht: “Terwijl ik dat eerlijk gezegd best graag zou willen. Ik ben een echte workaholic.” Lijkt de apotheek in Asten op deze apotheek? Gertjan: “De apotheek in Asten is net zo mooi maar twee keer zo groot als deze. In Asten werken we met 17 medewerkers voor 16.000 patiënten. De groep medewerkers bestaat uit een eerste en tweede apotheker, apothekersassistentes, farmaceutisch medewerkers, stagiaires en bezorgers. Los daarvan is de manier van werken in de apotheek in Asten heel bijzonder. Ik zou eerlijk gezegd nooit meer anders willen werken. Het model zoals we dat in Asten hanteren, kom je vaak tegen in beleidsstukken en visiedocumenten.” “Mijn voorganger in Asten zocht een apotheker met voorliefde voor farmacotherapie. Ik heb na mijn studie een formularium geschreven. Dat heeft hij gelezen en zo ben ik in daar terecht gekomen. Het bijzondere aan Asten is het succesvolle samenwerkingsmodel dat we hebben in de eerstelijnsgezondheidszorg. Deze samenwerking is zeker al dertig jaar oud. Als ik het toespits op huisartsen en apothekers, kan ik zeggen dat we in Asten een manier van samenwerken hebben opgebouwd die gebaseerd is op wederzijds vertrouwen en respect. Huisartsen accepteren dat apothekers meer weten van geneesmiddelen; apothekers accepteren dat huisartsen meer weten van diagnostiek. De enige manier om de patiënten optimaal te kunnen helpen is door deze aspecten bij elkaar te brengen. Daar is lef voor nodig en het vermogen tot samenwerken.” Einde domein-denken? “Precies! Het is een gezamenlijk verhaal. Een keer per maand hebben we een Farmaco Therapie Overleg (FTO) met elf huisartsen en twee apothekers. Tijdens dit overleg bespreken we verschillende aandoeningen. Wat is het precies, waar komt het vandaan, hoe komt je tot een diagnose, welke labwaarden horen erbij? Vervolgens kijken we naar passende farmacotherapie. We discussiëren over de keuzes die we maken en dat leidt altijd tot consensus. Iedere deelnemende huisarts en apotheker, behandelt...

Lees Verder