Geneesmiddel tegen Kahler in basispakket
aug20

Geneesmiddel tegen Kahler in basispakket

Vanaf 1 september a.s. wordt daratumumab vergoed voor patiënten die dit middel gebruiken in combinatie met andere middelen. Daratumumab was al beschikbaar als zogenaamde monotherapie voor patiënten die al eerder zijn behandeld. Het betreft een therapie voor de vervolgbehandeling van de ziekte van Kahler (multipel myeloom). Bij deze ziekte is er sprake van kwaadaardige woekering van plasmacellen in het beenmerg. Minister Bruno Bruins van Medische Zorg heeft met succes onderhandeld over de prijs van daratumumab in twee verschillende combinatietherapieën voor de vervolgbehandeling van de ziekte van Kahler. Dankzij de prijsafspraken wordt het middel vanaf 1 september a.s. ook vergoed uit het basispakket als het wordt gebruikt in combinatie met andere middelen. Vertrouwelijke korting De afspraak met de leverancier bestaat uit een vertrouwelijke korting. Daarnaast verlaagt de leverancier de openbare prijs met 7,7%. De afspraken gelden tot en met 2021. Vanwege de vertrouwelijkheid van de afspraken met de leverancier kan de uitkomst van de onderhandelingen niet openbaar worden gemaakt. Het onderhandelen is gebeurd op advies van het Zorginstituut Nederland. Zij hebben becijferd dat de totale kosten voor daratumumab in de twee betreffende combinatiebehandelingen kan oplopen tot 57 miljoen euro per jaar als er geen prijsafspraken zouden worden gemaakt. Sluis Daratumumab werd vanwege de hoge kosten in de ‘sluis’ geplaatst. Dat houdt in dat het middel niet vergoed werd om zo eerst een lagere prijs uit te kunnen onderhandelen met de leverancier. In de prijsafspraken die nu zijn gemaakt, is ook rekening gehouden met de combinatietherapie waarmee daratumumab ingezet kan worden als startbehandeling voor patiënten met multipel myeloom die niet in aanmerking komen voor stamceltransplantatie. De Committee for Medicinal Products for Human Use van de European Medicines Agency heeft op 26 juli 2018 heeft een positieve opinie afgegeven voor gebruik bij deze patiënten. Besparing dankzij prijsonderhandelingen Als totaalbeeld: in 2015 en 2016 hebben prijsonderhandelingen met farmaceuten geleid tot een totale besparing van 155 miljoen euro. De resultaten over 2017 worden later dit jaar bekend. Bron: Rijksoverheid  ...

Lees Verder
Nieuwe ontwikkelingen bij  behandeling van multipel myeloom
jun10

Nieuwe ontwikkelingen bij behandeling van multipel myeloom

Vooral in Nederland wordt multipel myeloom vaak de ziekte van Kahler genoemd. Otto Kahler (1849-1893) was de Oostenrijkse internist die de ziekte ‘voor het eerst’ beschreef in 1888. Samuel Solly in Engeland had in 1844 echter al een eerste geval van multipel myeloom gepubliceerd! Het multipel myeloom is een kwaadaardige beenmergziekte veroorzaakt door een woekering van plasmacellen. Plasmacellen ontstaan uit B-lymfocyten en zijn aanwezig in het beenmerg, maar ook elders in het lichaam (darmen, luchtwegen, lymfklieren). Rijpe plasmacellen maken immuunglobulinen opgebouwd uit  zware ketens en lichte ketens. De zware ketens worden aangeduid als IgG, IgA, IgM, IgD of IgE en de lichte ketens kunnen van het kappa- of het lambda-type zijn. Elke plasmacel maakt één type antistof. In ons lichaam worden duizenden verschillende soorten antistoffen gemaakt door evenzoveel verschillende soorten plasmacellen. Als er een overmaat ontstaat (een ‘cloon’) van maar één soort plasmacellen, ontstaat er ook een overmaat van één soort antistoffen. Dit wordt een monoclonaal eiwit, M-proteïne genoemd. Soms worden (delen van) de lichte ketens in de urine aangetroffen: Bence-Jones-eiwitten. Symptomen Woekeringen van afwijkende plasmacellen kunnen in het beenmerg, dus in het hele skelet, voorkomen. Bij verreweg de meeste patiënten zijn de eerste symptomen botpijn (soms een botbreuk), moeheid en verhoogde gevoeligheid voor infecties. De botpijn bevindt zich vaak laag in de rug en in de ribben, wervels kunnen inzakken. De oorzaak ervan is botafbraak onder invloed van de door de woekerende plasmacellen gevormde ‘osteoclast activating factor’ (OAF). De moeheid, verminderde inspanningstolerantie en algehele zwakte vloeien meestal voort uit de anemie die bij zo’n 80% van patiënten aanwezig is. De verhoogde gevoeligheid voor infecties is het gevolg van de secundaire humorale en cellulaire immuundeficiëntie. De gestoorde cellulaire immuniteit wordt nog versterkt door het veelvuldig gebruik van prednison en dexamethason (waarover later meer). Andere symptomen die kunnen optreden zijn polyurie, polydipsie, oedeem, anorexie en geestelijke veranderingen veroorzaakt door nierinsufficiëntie en/of hypercalciëmie (en nefrocalcinose). Druk op het ruggenmerg of op uittredende zenuwwortels kunnen neurologische klachten veroorzaken. Er kan zich nog een reeks andere symptomen voordoen zoals verhoogde bloedingsneiging door functiestoornissen van thrombocyten, circulatiestoornissen door het hyperviscositeitssyndroom en verschijnselen van amyloïdose zoals o.a. carpaaltunnelsyndroom, macroglossie en polyneuropathie. Diagnose De diagnose wordt gesteld met behulp van laboratorium-onderzoek van bloed en urine, beenmergonderzoek en beeldvormende technieken om de uitgebreidheid van de aandoening in het skelet vast te stellen. In het bloed is vrijwel steeds M-proteïne (IgA, IgG, zelden IgD of IgE) aantoonbaar en in de urine Bence Jones eiwitten. Er is een premaligne voorstadium bekend (‘monoclonal gammopathy of unknown significance’: MGUS). De International Myeloma Working Group heeft criteria vastgesteld om onderscheid te maken tussen deze aandoeningen en om de vraag te beantwoorden of...

Lees Verder