Drijfveren: Bestemming Ede
feb22

Drijfveren: Bestemming Ede

2015 was het jaar van de vluchtelingen. Minister Asscher sprak in dit verband over ‘De apotheker uit Aleppo’. Mooi staaltje alliteratie, maar bestaan deze hoog opgeleide vluchtelingen ook echt? Jazeker! Nada Al-Rubaiee is apotheker en mede-eigenaar van drie Mediq Apotheken in Rotterdam en directeur-eigenaar van NadaFarm in Dordrecht. Twintig jaar geleden vluchtte ze samen met haar ouders, broers en zusje uit Damascus. Ze kwam in Nederland terecht; in Ede om precies te zijn. Nada is hartelijk, gedreven en slim: “Hoe ik het hier vond? Het was een cultuurshock!” De drie Mediq apotheek zijn gevestigd in Rotterdam Charlois. Samen bedienen ze 20.000 patiënten. Dit doen ze met 30 medewerkers; apothekers, medewerkers en bezorgers. Een van de problemen in Charlois is armoede en laaggeletterdheid. Wie is Nada? “Ik ben 36 jaar geleden geboren in Bagdad. Mijn vader was communist en werd vervolgd door het regime van Sadam Hoessein. Er was vrijheid maar het was niet de bedoeling dat je je met politiek bemoeide. In 1979 zijn we vertrokken naar Syrië. Ik was acht maanden. We hebben vijf jaar in Damascus gewoond. In verband met het werk van mijn vader zijn we vervolgens verhuisd naar Belgrado. Mijn vader werkte voor de PLO en schreef veel over de Palestijns-Israëlische kwestie. Na drie jaar verruilden we Belgrado voor Nicosia om na vier jaar weer terug te keren in Damascus. Hier schreef mijn vader een opiniestuk. Niet zozeer tégen het regime van Assad maar toch. De veiligheidsdiensten kwamen en namen mijn vader mee. We hadden geen idee waar ze hem naartoe brachten.” Heftig! “Zeker! Wij waren wel gewend dat mensen van de veiligheidsdienst thuis kwamen om met mijn vader te praten maar we hadden nooit meegemaakt dat ze hem meenamen. Mijn moeder heeft contact gezocht met de Verenigde Naties en die hebben gekeken wat ze konden doen. Waarschijnlijk kwam de Syrische regering hierachter en mijn vader werd vrijgelaten. Het was duidelijk dat we niet konden blijven. En zo gebeurde het dat we op 10 december 1996 in het vliegtuig naar Nederland zaten. Bij aankomst kregen we de status van politiek vluchteling. Ik was zeventien jaar en het was die dag min 20 graden. Eerlijk, ik weet het nog heel goed.” Jullie kwamen in Ede terecht. Hoe was dat? “De overgang was groot. In Nederland is alles goed geregeld. Er is geen ruimte voor chaos, terwijl die ook mooi kan zijn. Er is zelfs een database voor bomen! We kenden Europa wel maar we hadden geen idee dat het verschil tussen Amsterdam en Ede zo groot kon zijn. Thuis zijn we niet religieus opgevoed en dan kom je in zo’n omgeving terecht. We voelden ons geïsoleerd....

Lees Verder