Roken op recept?

Dit is het twintigste artikel in de reeks ‘over de grens’. Oftewel een vogelvlucht over hoe de farmaceutische zorg in het buitenland is geregeld. In deze editie IJsland.   Weinigen gaan er op bezoek en velen vliegen er overheen: IJsland. Als je ’s winters uit het vliegtuigraam kijkt, zie je een eiland dat lijkt op een oude witte deken met zwarte gaten erin. Wat vooral opvalt is de afwezigheid van bomen. Een bergachtig landschap: tafelbergen afgewisseld met actieve en slapende vulkanen, daartussendoor rivieren die slingerend een weg zoeken naar de oceaan. IJsland kwam de laatste jaren regelmatig in het nieuws en niet altijd op een positieve manier. Misschien willen ze hun image oppoetsen en de oude witte deken opschudden want het kostte mij weinig moeite om een aardige ziekenhuisapotheker te vinden die me heel vriendelijk en welwillend te woord stond. Elin Jacobsen (50) is ziekenhuisapotheker in Reykjavik, de hoofdstad van het land, waar ongeveer ruim 350.000 IJslanders wonen. Elin werkt voor de overheid in het National University Hospital of Iceland. Ze geeft leiding aan 50 medewerkers waarvan 15 apothekers. Elin over de ziektekostenverzekering zoals die in IJsland is geregeld: “De IJslandse overheid betaalt een groot gedeelte van medicijnen en patiënten betalen een vast bedrag afhankelijk van hun inkomen. Dure geavanceerde medicijnen voor HIV en cytotoxics, worden geheel door de overheid betaald. Antibiotica en slaappillen daarentegen betalen patiënten helemaal zelf.” ‘Almighty Krone’ In grote lijnen lijken de apotheken in Scandinavië in het algemeen en IJsland en Nederland in het bijzonder, op elkaar. Apotheken zijn relatief groot en er werken veel gediplomeerde medewerkers. IJsland telt ongeveer 250 apothekers maar volgens Elin zijn er veel apothekers werkzaam in de farmaceutische industrie. IJsland heeft twee grote ketens en een aantal kleinere individuele apothekers. Apothekers zijn vrij om een apotheek te beginnen maar ze moeten wel beschikken over een ‘Pharmacists M.Sc.’ (Master of Science red.) en ze moeten de regels nakomen die te maken hebben met GMP (Good Manufacturing Practices red.), een kwaliteitsborgingsysteem voor de farmaceutische industrie. Niet-apothekers mogen een apotheek bezitten maar de apotheker blijft eindverantwoordelijk en licentiehouder. De laatste jaren is de concurrentie sterk toegenomen en begint de praktijk op de Amerikaanse situatie te lijken met ketenvorming en apothekers in loondienst. Volgens Elin beïnvloedt de ‘Almighty Krone’ (IJslandse munteenheid. red.) het gedrag van apothekers meer en meer: “Op zichzelf is het niet erg dat veel apothekers in loondienst werken en dat er ketenvorming is want er zijn op deze manier veel banen gecreëerd. Van de andere kant zijn de ketens natuurlijk erg op winst gericht en dit gaat ten koste van de farmaceutische zorg. Apothekers zijn vooral doosjesschuivers geworden en er is...

Lees Verder