Overgangsklachten: Eensgezindheid over de behandeling van symptomen blijft achter
jul10

Overgangsklachten: Eensgezindheid over de behandeling van symptomen blijft achter

Over één ding zijn alle deskundigen het eens: de overgang is het gevolg van de afnemende functie van de ovaria. De stijgende serumconcentraties van FSH kunnen de nog aanwezige follikels niet meer laten uitrijpen en na verloop van tijd houdt de folliculaire uitrijping op en wordt minder oestradiol gevormd. Dat heeft een aantal gevolgen die bij de ene vrouw veel duidelijker aanwezig zijn dan bij de andere, waarover later meer. Veel minder eensgezindheid is er over de vraag wat de beste behandeling van deze symptomen is – indien de vrouw behandeling nodig acht. Eerst een aantal begrippen zoals die zijn gedefinieerd in de NHG-Standaard De overgang (2012): overgang: de periode van een veranderend menstruatiepatroon en de eerste menstruatievrije jaren, waarin een vrouw symptomen en klachten kan ervaren die een relatie hebben met een veranderende ovariële functie. menopauze: de laatste menstruatie in het leven van een vrouw. Het tijdstip van de menopauze wordt retrospectief bepaald, na een jaar amenorroe. premenopauze: de periode voorafgaande aan de menopauze, waarin de menstruatiecyclus nog regelmatig is. perimenopauze: de periode voor de menopauze, waarin de menstruaties veranderen, tot een jaar na de laatste menstruatie. postmenopauze: de periode vanaf een jaar na de laatste menstruatie. De gemiddelde leeftijd waarop autochtone vrouwen in Nederland de menopauze bereiken is 50 tot 51 jaar. Het patroon van de menstruatiecyclus wordt bij de meeste vrouwen voorafgaand aan de menopauze onregelmatig. De perimenopauze duurt gemiddeld ongeveer vier tot zes jaar. Vasomotorische symptomen (‘opvliegers’; Engels ‘hot flushes; Amerikaans ‘hot flashes’) komen in de overgang bij 55% tot 60% van alle vrouwen voor. Van hen heeft 30 tot 40% meer dan 5 jaar na de menopauze nog steeds vasomotorische symptomen. Symptomen;  vaginale atrofie, droogheid en opvliegers Ongeveer 15% van de perimenopauzale vrouwen en 30% van de postmenopauzale vrouwen ondervindt vaginale atrofie en droogheid. Een opvlieger is een kortdurende (enkele minuten) periode van perifere vasodilatatie, samengaand met een gevoel van hitte, blozen en (hevig) transpireren, een verhoogde hartfrequentie en rillingen. Niet al deze symptomen zijn bij iedere vrouw altijd aanwezig. Opvliegers kunnen ook ’s nachts optreden. De frequentie van opvliegers wisselt van enkele per maand tot enkele per uur. Mogelijk gaan de vasomotorische symptomen gepaard met een verhoogd risico op cardiovasculaire aandoeningen. De oorzaak van de opvliegers is onbekend. Door de lagere oestrogeenconcentraties na de menopauze kan het slijmvlies van de vagina dunner en kwetsbaarder worden. Ook de vaginale doorbloeding neemt af net als de lubricatie door het natuurlijke ‘glijmiddel’. De vaginale atrofie kan klachten geven, zoals irritatie, droogheid, jeuk, afscheiding en dyspareunie. Depressie en gewrichtsklachten Er bestaat geen duidelijk verband tussen de overgang en depressie, angst en andere psychische klachten. Wel zouden vrouwen...

Lees Verder