Overheid: bied steun aan bereidende apothekers
nov17

Overheid: bied steun aan bereidende apothekers

Bereidend apothekers kunnen de samenleving voorzien van noodzakelijke farmaceutische zorg op maat. Ze kunnen tegenwicht bieden aan dure geneesmiddelen en middelen bereiden als deze niet beschikbaar zijn. Maar dan moeten overheid en verzekeraars dat wel steunen. De vergoeding is bij lange na niet kostendekkend, verzekeraars keuren declaraties af en fabrikanten werken tegen. Dit schrijven Paul Lebbink en Arwin Ramcharan in een artikel in de NRC. Zonder steun van overheid en verzekeraars gooien de 350 apothekers die nu nog zelf bereiden er waarschijnlijk ook het bijltje bij neer. In 2011 waren het er nog 800. Zelf medicatie bereiden is een té dure hobby geworden. Als voorbeeld noemen ze Orkambi, het veelbesproken medicijn tegen taaislijmziekte. De fabrikant voor dit middel vraagt 170.000 euro per patiënt per jaar. “Was de minister maar even bij ons apothekers langsgekomen voordat ze ging onderhandelen. Wij kunnen het medicijn bereiden voor een fractie van dat bedrag”, schrijven ze. “Hoewel het weken kostte om een adres voor de grondstof in China te vinden, want de fabrikant had leveranciers verboden het middel aan anderen te verkopen (!)” Eigen bereidingen voldoen aan alle kwaliteitseisen Ze zijn het hartgrondig eens met het advies van de Raad voor Volksgezondheid en Samenleving aan de overheid om geneesmiddelfabrikanten harder aan te pakken. Lebbink en Ramcharan stellen dat apothekers daarbij kunnen helpen. Zij zijn als enigen bevoegd om geneesmiddelen te bereiden, zelfs als daar patent op rust. Voorwaarde is dat apothekers dat doen voor hun eigen patiënten. De eisen aan kwaliteit en veiligheid zijn even hoog als bij handelsproducten. Apothekers gebruiken de modernste bereidingstechnieken en laten producten veelvuldig analyseren op onder meer zuiverheid en gehalte. De Inspectie voor de Gezondheidszorg en Jeugd ziet daarop toe. Tegenwerking
 Zelf vertellen over hun ervaren tegenwerking. “Tien jaar geleden heeft een fabrikant ons kapot geprocedeerd omdat we voor 3.000 euro per jaar carbamylglutamaat maakten voor een kindpatiëntje (1996) met een dodelijke stofwisselingsziekte. Een Franse fabrikant ‘kaapte’ ons geneesmiddel, verwierf het octrooi, vroeg 150.000 euro per jaar en klaagde ons vervolgens aan. We wonnen alle zaken, maar liepen er niettemin financieel op leeg en zijn dus maar gestopt.” De tegenwerking van fabrikanten beperkt zich niet tot apothekers, stellen beide heren. Ook zorgverzekeraars durven het niet vaak aan eigen bereidingen te vergoeden vanwege angst voor rechtszaken en reputatieschade. Maar vergoeden ze het wel, dan is de vergoeding van rond de 11 euro voor de bereiding uiteraard treurig. De kwaliteitseisen zijn heel hoog, ook voor de ruimte en de apparatuur. Netwerk van bereidende apotheken “Met een beperkte investering in een goed functionerend netwerk van bereidend apotheken bewijst Nederland zichzelf een dienst”, benadrukken Lebbink en Arwin Ramcharan. Primair omdat soms zorg op...

Lees Verder
Wondzorg is wel/niet een taak voor de openbare apotheek
okt25

Wondzorg is wel/niet een taak voor de openbare apotheek

Welke rol speelt de openbare apotheek in de wondbehandeling? Over die vraag wordt verschillend gedacht. Er zijn genoeg voorbeelden van apotheken die zich heel actief op dit thema richten en die ook wondverpleegkundigen in dienst hebben. Maar er bestaan ook wondexpertisecentra die uitgaan van teams die de wondzorg bieden, waarbij de openbare apotheek niet een van de teamleden is. Het maakt niet uit bij welke keten of formule je zoekt, informatie over de rol van de openbare apotheek in de wondzorg vind je altijd. Soms richt die informatie zich rechtstreeks tot de patiënt om uitleg te geven over de verschillende soorten wonden en over de wondmaterialen die beschikbaar zijn om ze te ontsmetten en te bedekken. In andere gevallen ligt de focus op de dienstverlening aan die patiënt om de wondproducten zo snel mogelijk in huis te krijgen. In een aantal gevallen is aan de apotheek een verpleegkundige verbonden die – behalve voor advies over bijvoorbeeld diabetes en incontinentie – ook gericht advies kan geven over wondbehandeling. Een voorbeeld hiervan is de Transvaal Apotheek in Den Haag. Apotheker Paul Lebbink vertelt: “Primair is de apotheek een leverancier van genees- en hulpmiddelen. Maar dit betekent dat van het apotheekteam ook moet worden verwacht dat het kennis heeft over de producten die het levert en over de correcte toepassing daarvan in de praktijk. Voor de apotheker vormen wondzorgproducten een beetje een randassortiment. Hij wordt gedurende zijn opleiding niet onderwezen in wondzorg, maar gelet op zijn rol als leverancier van wondzorgproducten wordt hij wel geacht er verstand van te hebben. Dit onderschrijf ik ook, maar tegelijkertijd ben ik wel zo eerlijk om hieraan toe te voegen dat ik wondzorg persoonlijk een tamelijk complex onderwerp vind en dat het me ook nooit zo bijzonder heeft geïnteresseerd. Dit verklaart waarom we ervoor hebben gekozen een wondverpleegkundige aan te trekken.” Het juiste product De wondverpleegkundige in kwestie, Suzy Partodikromo, onderschrijft het verhaal van Lebbink helemaal. “Ik ben erin gerold omdat ik bij de openbare apotheken stuitte op veel onbegrip over het onderwerp wondzorg”, zegt ze. “Ik merkte bijvoorbeeld nogal eens dat een patiënt die naar de apotheek ging om een wondzorgproduct van merk A op te halen, de apotheek verliet met een product van merk B omdat de apotheek nu eenmaal met dat merk een leveringsafspraak had. Bedrijfseconomisch gezien vanuit het perspectief van de apotheek begrijpelijk, maar niet altijd in het belang van de patiënt. De behandelaar heeft verstand van wondzorg en stelt op basis daarvan bewust een bepaald wondzorgproduct voor. Het is daarom belangrijk dat de patiënt in de apotheek ook precies dat product krijgt.” Om deze reden zegt Partodikromo het belangrijk te vinden...

Lees Verder