Column: Lieve  mevrouw, mijnheer de informateur
Mrt15

Column: Lieve mevrouw, mijnheer de informateur

Zo! Het zit er op! Ik weet weer waarom ik zo graag in Nederland woon. Zelfs als ik ziek zou zijn, wil ik dat hier in Nederland zijn. Dat is natuurlijk ook omdat ik geen allochtone achtergrond heb, want volgens Kuzu loopt een arts dan net iets harder. Bovendien woon ik niet bepaald in een achterstandswijk waar je zeven jaar eerder doodgaat en waar onze Geert wel de issues kan benoemen maar geen flauw idee heeft hoe je welzijn in een wijk organiseert. Dan Henk Krol, die laat ik persoonlijk mijn pensioen uitrekenen. Dat ziet er ongetwijfeld goed uit. Nou ja… afhankelijk van de dag dat hij de berekening aan mij presenteert. Ik hou van Nederland, ik weet het zeker. DENK, de PVV en 50plus hebben met hun polarisatie walgelijke politiek bedreven. Vier jaar eenzame opsluiting, zonder Twitter, zonder Snapchats uit de Tweede Kamer en voor Krol zonder rekenmachine. Voor mij zijn het honden die zichzelf eerst in de staart bijten en dan voor de Kamermicrofoon janken dat het pijn doet. Ik hou van Nederland en van Lubach die met zijn Kamergotchi een vrolijk tegengif bood aan de beeldvorming dat Nederland in een staat van Sodom en Gomorra verkeert. Ik hou van Nederland, dat is zeker. De zorg in Nederland staat al jaren in de top drie van de best presterende landen. Is het wel eens bij u opgekomen dat we dat ook aan onze politiek te danken hebben. Onze diepgewortelde opvattingen over solidariteit en toegang is door deze politiek geborgd. Er is geen land ter wereld waar de eigen bijdrage zo laag is en de basisverzekering zo omvangrijk. Voor de nieuwe minister van VWS ligt er wel een blauwdruk dossier klaar dat om doorzettingsmacht vraagt. Wat te denken van de inkomensafhankelijke zorgpremie? Substitutie naar de eerste lijn en dus substantiële afbouw van ziekenhuiscapaciteit? Medisch specialisten in loondienst? Orgaandonatie? Dossier dure geneesmiddelen? Besef terugbrengen dat ziekte voorkómen in de eerste plaats de verantwoordelijkheid van de burger zelf is? Innovatie, preventie maar bovenal de balans vinden tussen marktwerking waar het kan en samenwerking waar het moet? Ontschotting en budget volgend patiëntensysteem. Vertrouwen terugbrengen in de zorg en last but not least wat te denken van bruto nationaal geluk in plaats BNP. Overal ter wereld is het gras groener dan bij ons. Als we anno 2017 de Fabeltjeskrant zouden herschrijven, wat de huilebalken in de Tweede Kamer ons ook willen laten geloven, het Buitenste gevaarlijke Buitenbos bestaat niet meer. Met al ons gejammer zijn we zélf het enge bos geworden. Aan u mevrouw/mijnheer de informateur om een eerste aanzet te maken ons daarmee te confronteren. Daarbij wens ik u veel wijsheid,...

Lees Verder
Column: Kwestie van kiezen
Feb13

Column: Kwestie van kiezen

En, Bas, weet jij al wat je gaat kiezen? Nog een dikke maand en dan sta je weer met dat potloodje in je hand in het stemhokje om een kruisje te zetten achter een naam van een politicus die de komende vier jaar jou gaat vertegenwoordigen in de Tweede Kamer. Een politicus die de zorg en de zorgverlener in de eerste lijn een warm hart toedraagt! Wie gaat het worden? Nou, Niels, alle politieke partijen hebben de mond vol over de zorg. Maar er is geen enkele partij of politicus die hardop durft te zeggen waar het om gaat: dat de zorg alleen doelmatig kan worden als er duidelijke keuzes gemaakt worden. Keuzes over wat een therapie of een levensjaar extra of die nieuwe farmacotherapie mag kosten bijvoorbeeld. Zolang de politiek deze keuzes niet maakt, is het de zorgverzekeraar die medische en ethische vraagstukken langs de liniaal van de boekhouder legt. Niks mis mee, toch Bas, als de zorgverzekeraar over de schakels van de individuele zorgverlener stapt, het grotere belang dient, hier en daar wat druk uitoefent om hier en daar wat efficiency door te voeren? Inkopen kunnen ze als de beste. Met de zorgverzekeraar aan het roer blijven de kosten in de zorg in ieder geval nog een beetje beheersbaar! Een markt onder regie van zorgverzekeraars die niet alleen de spelregels bepalen maar ze ook toepassen is een banale marktwerking, Niels. Neem de medische hulpmiddelen waar inmiddels alle lucht uit is verdwenen. Zorgverzekeraars in regie zullen blijven knijpen. Of neem de farmacie waar al het vet van de botten allang is verdwenen. Verder besparen raakt de patiënt, maar ook de kwaliteit van zorg keihard. Ik begrijp je punt, Bas. Zorgverzekeraars dwingen zorgverleners om kosten te besparen, geven artsen en apothekers op hun donder als die net even te veel medicatie voorschrijven of afleveren, maar rekenen diezelfde zorgverleners ook keihard af als ze onvoldoende kwaliteit van zorg leveren. In dat spanningsveld tussen kwaliteit en kosten moet veel strakker worden geregeerd. Door de politiek. Vandaar mijn oproep aan die politiek, Niels: neem de regie, maak heldere keuzes en stel nu eindelijk eens vast wat wel en wat niet uit de publieke middelen betaald kan worden. Dan weten het veld en de patiënt precies waar ze aan toe zijn. Misschien moet je alvast een afspraak met de informateur maken, Bas. Bastiaan Witvliet, hoofdredacteur Niels van Haarlem, redacteur   ...

Lees Verder
Column: De Tweede Kamer als een Fiat Panda met een trekhaak
Feb10

Column: De Tweede Kamer als een Fiat Panda met een trekhaak

Beeldvorming over Tweede Kamerleden: friemelbeleid, allemaal gelul, vriendjespolitiek, eigenbelang, buikbesluiten, zittende Prittstiften op Haagse pluche, verbale flatulentie, grijze muizen en zeker zakkenvullers. Je zal het maar zijn; Tweede Kamerlid en dan nog wel op het zorgdossier. Hoewel, het is een mooi dossier. Griep duurt een week, met dr. Vogel 7 dagen. Zo is het met veel vraagstukken in de zorg ook; ze zijn autonoom en de bestuurbaarheid ervan een illusie. Johan Polder en Paul Frissen, al sinds jaren topsprekers uit de Masterclass NieuweZorg 3.0, brengen in hun colleges dit besef als geen ander bij. De issues, beeldvorming over de stijgende zorgkosten, zijn van alle tijden. Sla de zogenaamde verhandelingen van de Tweede Kamer er maar op na. Wie dat niet wil weten, lijdt aan Alzheimer of op zijn minst aan obsessieve verdringing. Onze ouders hadden 40 jaar geleden, bij een 6-daagse werkweek, gemiddeld de helft minder inkomen dan wij nu hebben. Bovendien hadden zij een levensverwachting die 15 jaar lager lag dan die van ons. Het is een welvaartssprong die onze prinsjes en prinsesjes nooit meer mee zullen maken. Die welvaartssprong is eenvoudig te verklaren: ongekende economische groei, onderwijs en zorg. Zorg en economische groei zijn natuurlijk een soort Siamese tweeling. Die kan je niet scheiden zonder ellende. Als je dat wel doet maak je er een vermakelijk toneelstuk van. Dat doen niet alleen de acteurs van De Verleiders maar dat doen ook de leden van de Tweede Kamer. Niet omdat ze dat willen, maar voor jou en mij. Electorale profileringsdrang met als gevolg verbale incontinentie bij de kamermicrofoon. Ondanks onze welvaartssprong zijn we primitieven gebleven. Wij hebben behoefte aan brood en spelen. Zij geven het ons. De scheldpartij tussen Agema en Leijten was op Twitter trending topic. Op de publieke tribune van de vaste Kamercommissie van VWS, zie je bijna nooit iemand. Wij zijn zelf hypocriet. Wel janken maar geen bestuurlijke verantwoordelijkheid nemen. We lezen allemaal liever een reisgids, gedichten van Lucebert, dan de Tweede Kamerverslagen of de polisvoorwaarden van onze verzekeraar. Een mens is geen Excelbestand. Maar waar we in de zorg allemaal recht op hebben, staat bij ons calculerend op een rijtje. Onder aan de optelsom hangt natuurlijk wel het prijskaartje: ‘Klagen over zorgkosten maar niet willen betalen. Wel de beste zorg eisen, maar dat dan weer als verantwoordelijkheid van de politiek beschouwen.’ Als wij vinden dat de politiek uit haar morele kompas is gelopen zijn wij dat zelf zeker ook. In en in verwend zijn we met al onze verworvenheden. Wij percipiëren de Tweede Kamerleden als dwergen en verwachten dat ze een reus uitpoepen. Het klopt niet om het Haagse te beoordelen als ‘de Tweede...

Lees Verder
Veilig voorschrijven: gaat goed, kan beter
Jan23

Veilig voorschrijven: gaat goed, kan beter

Bijna iedereen gebruikt wel eens medicijnen. Vaak gaat dit goed, maar niet altijd. Daarom toetst de Inspectie voor de Gezondheidszorg (IGZ) op veilig voorschrijven. De bevindingen staan in het recent verschenen rapport: “Veilig voorschrijven moet beter. Een gezamenlijke zorgbrede verantwoordelijkheid”. Het rapport gaat in op vier voorwaarden voor veilig voorschrijven, namelijk: 1.    Elektronisch voorschrijven en medicatiebewaking 2.    Medicatieoverdracht 3.    Medicatiebeoordeling 4.    Verantwoordelijkheidsverdeling bij samenwerking in de zorg. De inspectie ziet op alle terreinen echte verbetering, maar aandacht voor medicatieveiligheid blijft noodzakelijk. Het elektronisch voorschrijven noemt IGZ winst,  maar ze waarschuwt dat het ook kan leiden tot nieuwe risico’s als zorgverleners te veel vertrouwen op het systeem. De inspectie zal daar dus op toezien. Verantwoordelijkheidsverdeling
 Zorgverleners besteden veel tijd aan het verzamelen van informatie bij de patiënt en uit overdrachten. Helaas besteden zorgverleners daarna te weinig aandacht aan het zelf overdragen van de eigen medicatie-informatie aan anderen. Dit leidt tot risico’s en is inefficiënt. De rol van de patiënt moet belangrijker worden, stelt de Inspectie. Vooral wanneer kwetsbare ouderen medicatie gebruiken die door verschillende zorgverleners werd voorgeschreven, kunnen risico’s ontstaan. Er zijn onvoldoende dekkende afspraken over wie, waarvoor verantwoordelijk is. IGZ verwacht dat de beroepsgroepen de samenwerking met de patiënt en met elkaar helder zullen vastleggen in (herziene) richtlijnen. Zodat elke Nederlander ook in het veranderend zorglandschap met meer thuiswonende kwetsbare ouderen kan vertrouwen op veilig voorgeschreven medicatie. Reactie Nederlandse Patiëntenfederatie
 Het rapport heeft direct veel stof doen opwaaien. Met o.a. een reactie van de Nederlandse Patiëntenfederatie met de ongenuanceerde kop: “Dokter, apotheker, patiënt en medicijnen: het blijft kwakkelen.” Directeur Diana Veldman vraagt zich in dat bericht af: “Is het teveel gevraagd om even aan de patiënt te vragen wat hij slikt?” Terwijl de praktijk uitwijst dat een groot deel van de patiënten niet exact en correct zijn eigen medicatie kan benoemen. Beleidsreactie Schippers Minister Schippers heeft het rapport naar de Tweede Kamer gestuurd met daarbij haar beleidsreactie. Ze geeft aan dat de herziene richtlijn “Overdracht van medicatiegegevens in de keten” per maart 2017 van kracht is. Deze sluit goed aan op de huidige praktijk, waarin de patiënt centraal staat met verbetering van het verifiëren van informatie bij de patiënt. Ook financiert ze de totstandkoming van de informatiestandaard Medicatieproces. Dit project staat voor verbetering van de digitale registratie en gegevensuitwisseling van medicatiegegevens in de gehele keten van zorgverleners en met de patiënt. Dit gebeurt door standaardisatieafspraken binnen de zorgketen over welke gegevens door wie vastgelegd. Naar verwachting is de informatiestandaard medio 2017 beschikbaar voor brede implementatie. Betrokkenheid apotheker
 Ook stelt Schippers in haar brief dat de apotheker meer moet worden betrokken bij medicatieoverdracht en medicatieverificatie. “De apotheker is bij uitstek...

Lees Verder
Meer kansen voor apotheekhoudende huisartsen
Apr28

Meer kansen voor apotheekhoudende huisartsen

Patiënten moeten zekerheid hebben over de continuïteit van goede en bereikbare farmaceutische zorg. Daarom zijn apotheekhoudende huisartsen voor inwoners van dorpen en dunbevolkte gebieden van vitaal belang, vindt de Tweede Kamer unaniem. Een motie van het lid Agnes Wolbert (PvdA) over apotheekhoudende huisartsen werd deze week aangenomen. Wie mag de farmaceutische zorg aan inwoners binnen een gebied dat tussen de 3,5 en 4,5 km ligt van de dichtstbijzijnde openbare apotheek leveren? Wordt daarbij alleen gekeken naar de beschikbaarheid van openbaar vervoer, vroeg Agnes Wolbert. Of zijn er andere criteria van belang voor de beschikbaarheid van farmaceutische zorg, of is het een overweging om deze gebieden anders in te delen? De overwegingen Waarom wordt geen vergunning verleend aan een apotheekhoudende huisarts, waarvan alle patiënten binnen de 3,5 tot 4,5 km gebruik mogen maken, terwijl: a. Deze bewoners dan aangewezen zijn op beperkte mogelijkheden voor openbaar vervoer; b. Deze bewoners dan aangewezen zijn op bezorging van geneesmiddelen, waarbij de adviesfunctie van de apotheker cq apotheekhoudende huisarts niet kan worden ingevuld en de veiligheid van medicatiegebruik onvoldoende wordt gewaarborgd; c. Inwoners van omliggende dorpen wél terecht kunnen bij deze apotheekhoudende huisarts. De Tweede Kamer stemde unaniem in met het verzoek van deze parlementariër om de regering te vragen na te gaan welke oplossingen voorhanden zijn en hierover de Kamer uiterlijk voor de zomer van 2016 te informeren. Onder redactie van Kees Kommer  ...

Lees Verder