Elkaar kennen is de basis, samenwerken een voorwaarde
jan12

Elkaar kennen is de basis, samenwerken een voorwaarde

Janneke Bressers (33) is huisarts in Vinkel. Een kleine, laagdrempelige praktijk in het hart van een dorp waar mensen elkaar kennen. Waar zorg op maat bijna vanzelfsprekend is en waar men van mening is dat niet elke patiënt in een protocol te vangen is. Janneke straalt als je haar vraagt waarom ze haar vak zo boeiend vindt: ”Ik vind het fijn dat ik tússen de mensen sta. In een huisartspraktijk komen patiënten met name omdat ze willen weten hoe ze in het dagelijks leven met hun ziekte moeten omgaan. Ik ben vooral bezig met het leven.” De eerste lijn krijgt een steeds prominentere positie binnen de gezondheidszorg en huisartsen en apothekers moeten intensiever gaan samenwerken om de zorg kwalitatief hoog te houden. Daarom organiseerde de VJA in 2015 in samenwerking met de Landelijke Organisatie van Aspirant Huisartsen (LOVAH) voor het eerst een symposium met het thema: ‘Samen werken of samenwerken, in welk sprookje geloof jij?’ Janneke was een van de organisatoren van dit succesvolle event dat een vervolg krijgt. Janneke: “De laatste anderhalf jaar van mijn studie ben ik actief geweest binnen de LOVAH, onder andere als voorzitter van de werkgroep onderwijs. Voorafgaand aan het symposium kwamen we al brainstormend tot de conclusie dat je het beste zo vroeg mogelijk kunt beginnen met samenwerken; tijdens de opleiding al. Daar moet de basis worden gelegd.” Hoogste tijd om elkaar beter te leren kennen? Janneke: “Zeker! Het symposium werd goed bezocht en iedereen was super enthousiast. Het organiserend team bestond uit zes huisartsen in opleiding en vijf jonge apothekers. Iedereen vond het belangrijk om dichter tot elkaar te komen. Om meer van en over elkaar te horen. Hoe denken apothekers over ons vak en andersom? Wat zijn de vooroordelen? Ik kreeg er veel energie van. Het volgende symposium van de VJA en de LOVAH is op 30 januari 2017 en gaat over therapietrouw: ‘Pil zoekt trouw. Hét recept voor een goed huwelijk.” Welke vooroordelen zijn er over en weer? “Even diep in mijn geheugen graven. Vooroordeel over apothekers was dat ze soms lui gevonden worden en zich in een kantoortje achter de computer verschuilen. Het vooroordeel over huisartsen is dat wij weinig kennis van geneesmiddelen hebben.” Hoe overbrug je vooroordelen? “Door te zoeken naar gemeenschappelijke delers. Wat kun je met elkaar delen zodat je samen de zorg beter en veiliger maakt. Dan gaat het over kennis maar ook over logistiek bijvoorbeeld. In de huisartsenpraktijk waar ik werk, werken we intensief samen met de apotheek. Dat vind ik heel prettig. De apotheker heeft toegang tot het elektronische patiëntendossier zodat hij kan zien welke geneesmiddelen patiënten gebruiken en welke labwaarden ze hebben. Dat...

Lees Verder
Drijfveren: ‘Ik heb een prachtig vak!’
okt28

Drijfveren: ‘Ik heb een prachtig vak!’

Op tafel ligt een iPad waar Stephan Joosten regelmatig naar wijst. “Hierop staat het visiedocument van de Vereniging van Jonge Apothekers (VJA) waarin wij onze kijk op de toekomst van de beroepsgroep hebben geformuleerd”, verduidelijkt hij. “Het document wordt in november gelanceerd en wij nodigen iedereen uit het te lezen.” Het is de eerste dag na de hittegolf in september. Een heldere hemel heeft plaats gemaakt voor bewolking en ook de temperatuur is beduidend lager dan afgelopen week. Binnen praat Stephan met veel enthousiasme over zijn vak. Hij is jong, gedreven en ontwapenend. Binnen gaat de zomer nog even door.  Stephan is 27 jaar en doet de vervolgopleiding tot openbaar apotheker in een cluster van drie BENU-apotheken in IJsselstein. De werkzaamheden in de apotheek combineert hij met docentschap aan de Universiteit Utrecht waar hij farmacotherapie doceert. Daarnaast is hij bestuurslid specialismen bij de VJA. Stephan: “Ik ben betrokken bij dit prachtige vak. Ik heb ook een duidelijk beeld hoe het beroep eruit zou moeten zien. Daar wil ik heel graag mijn steentje aan bijdragen.” Wat vind jij zo mooi aan dit vak? “Als patiënten weten wat ze aan de apotheker kunnen hebben, doen ze ook een beroep op zijn kennis en kunde. Daar ligt meteen een uitdaging voor de apotheker: leer je patiënten kennen! Bouw een band op want behoeftes van patiënten verschillen. Die verschillen moet je als apotheker in beeld brengen zodat je daar je diensten en zorgverlening op kunt afstemmen. De openbare apotheek is in het huidige zorglandschap de enige zorg verlenende instantie waar patiënten zonder afspraak naar binnen kunnen lopen en waar ze in een hele korte tijd geholpen worden door mensen die kennis van zaken hebben. Gebruik dat gegeven.” Jezelf laten zien richting patiënten maar ook aan andere zorgverleners neem ik aan? “In dit vak moet je voorkomen dat je voortdurend wordt verrast door ad hoc problemen. Daar hebben we in IJsselstein al veel slagen in gemaakt. De basis moet goed zijn en dat begint bij een goede samenwerking tussen apothekers en –assistentes onderling, met huisartsen, ziekenhuizen en in de wijk. Als die basis goed is, houd je energie en tijd over om zorg op maat te bieden. Wij hebben tijdens de FTO’s duidelijk laten zien over welke kennis wij beschikken, hoe deze aansluit bij de kennis van artsen en andere zorgverleners en welk voordeel zij en onze patiënten hiervan kunnen hebben als we samenwerken. Aansluiting zoeken bij andere zorgverleners past sowieso bij de jonge generatie zorgverleners. Ze worden ook anders opgeleid dan de generaties voor ons.” ‘Anders’ opgeleid in de zin van? “Op de universiteit zijn we dit jaar gestart met een nieuw curriculum....

Lees Verder