Wim Groot: Wennen aan de nieuwe werkelijkheid
nov11

Wim Groot: Wennen aan de nieuwe werkelijkheid

Veel chronische patiënten hebben helemaal geen behoefte aan voorlichting door de apotheker. Huisartsen willen een rol in de medicatiebewaking. En de distributie van geneesmiddelen kan efficiënter en goedkoper door directe levering aan de patiënt. Gezondheidseconoom Wim Groot over de nieuwe werkelijkheid van de farmacie. Nederlands is trots op de kwaliteit van de gezondheidzorg.  En Wim Groot kan het weten. Hij is hoogleraar gezondheidseconomie aan de Universiteit van Maastricht. Daarnaast is hij lid van de Raad voor de Volksgezondheid en Zorg. “Over het algemeen hebben we ook een goede gezondheidszorg. We bieden een hoog gemiddelde kwaliteit van zorg aan, met weinig uitschieters naar boven en naar beneden.  Met andere woorden: op weinig terreinen zijn we top. De geneesmiddelenconsumptie in ons land is ook laag. Kijk alleen al naar hoe weinig antibiotica we hier slikken.” Waar komt dan vandaan dat onze zorg zo duur is? “We roepen wel dat we een heel duur zorgsysteem hebben, maar de kosten van de curatieve zorg waaronder de farmacie valt zijn niet zo hoog. We gaan ook niet zo vaak naar de dokter. We zouden een duur zorgstelsel hebben, want met de uitgave aan zorg per hoofd van de bevolking zit ons land in de top drie wereldwijd. En nu komt ie: die positie in de top drie danken we vooral aan de hoge kosten die Nederland maakt voor langdurige zorg, gehandicapten en ouderen. Sectoren in de zorg waarvoor geen marktwerking geldt. Terwijl we wel veel marktwerking toestaan in sectoren waar we financieel niet uit de pas lopen.” “Soms duurt een discussie over welke indicator het nu gaat worden meerdere jaren. Dat schiet natuurlijk niet op.” En ondertussen staat de positie van de apotheker onder druk. “De grote vraag is wat precies de toegevoegde waarde van de apotheker is. De apotheker richt  zich steeds meer op allerlei dienstverlening en medicatiebewaking. Maar zit de patiënt wel te wachten op deze toegevoegde waarde? Ondertussen wordt hij of zij wel geconfronteerd met de kosten voor deze dienstverlening. Iets leveren waar de patiënt niet om vraagt of waarvan de patiënt niet eens weet dat de dienst daadwerkelijk geleverd is. Dan heb je als beroepsgroep inderdaad een probleem.” Wat is dan precies het probleem? “Het verdienmodel van de apothekers is gebaseerd op het bestaan van grote groepen chronische patiënten. Patiënten die al langere tijd in de apotheek komen. Het gaat dan om afleveren van voorverpakte geneesmiddelen door de apotheker. Daar is helaas slechts beperkte toegevoegde waarde voor te bedenken. Bovendien zijn er efficiëntere kanalen voor het afleveren van deze geneesmiddelen te bedenken dan de apotheker. In een ding is de apotheker wel zeer succesvol geweest: andere distributeurs van de markt...

Lees Verder