The land of the free – zelfzorgmiddelen

Jan Dirk JansenDit jaar hebben wij de zomervakantie doorgebracht in de VS. Rondtrekken met een huurauto en drie jonge kinderen op de achterbank. En zoals ons wel vaker overkomen is; het hele jaar zijn ze gezond, maar zodra op het vliegveld de koffers van de bagageband rollen, komen de pijntjes, de klachten en de kwalen opzetten. Ook deze vakantie was het bingo. Een hardnekkige wondontsteking, een allergische reactie op de kleefstof in de meegenomen pleisters, een ontstoken ooglid, oorpijn en een uitgebreide hardnekkige huiduitslag met onbekende oorzaak. Dit naast de alledaagse zaken als blaren, diarree en zonnebrand.

Over de oogontsteking en de huiduitslag maakten we ons het meeste zorgen. Onze ervaring in het buitenland is dat meteen naar een arts hollen met dit soort klachten meestal niet veel oplevert. In eerste instantie gaan we zelf dokteren. Dat kan ook steeds beter, want er zijn voldoende goede en betrouwbare internetsites waar je veel van de benodigde medische informatie afplukt. Een uitgebreide reisapotheek neem ik, ondanks mijn achtergrond, nooit mee naar dit soort landen. Wat je meeneemt gebruik je niet en wat je nodig hebt, zit natuurlijk net niet in de verbandtrommel. Bovendien wemelt het in de VS van de 24/7 pharmacies. Op naar de apotheek dus en in ons geval was dat er één uit de Walgreens keten in een stadje van bescheiden omvang. Elke keer weer raak ik onder de indruk van de enorme omvang van zo’n dorpsapotheek en van de breedte van het assortiment. In Amerika is alles een maatje groter. Niet alleen worden er sigaretten, wijn en levensmiddelen verkocht maar ook zijn er meterslange stellingen met tientallen merken antihistaminica, zalven met antibiotica, corticosteroïdcrèmes, oogdruppels, oordruppels, etc. etc.
En hoewel ik wel dacht te weten wat ik ongeveer nodig zou hebben voor de bestrijding van al dit leed, had ik toch het gevoel dat mijn zoektocht tussen al deze stellingen veel sneller zou verlopen met wat deskundige hulp van één van de apotheekmedewerkers. Eén vragende blik in de richting van de plek waar de pharmacy counter zich bevond, was al voldoende. Een jonge apotheker kwam achter de balie vandaan: “Can I help you, sir?” Na een beschrijving van de kwalen en het tonen van de slachtoffertjes liep ik met mijn winkelmandje samen met de apotheker langs de stellingen. Vriendelijk en vakkundig werden de benodigde pillen, zalven en verbanden geselecteerd en raakte mijn mandje goed gevuld. Er werd uitleg gegeven over het gebruik en ik merkte op dat de apotheker mij niet de dure spécialités in de handen drukte maar het lager geprijsde generieke product of het huismerk. Ook professioneel kon ik mij goed vinden in de geadviseerde producten. Evenzogoed kon ik bij de kassa nog bijna $ 100 aftikken, maar omdat het een aardig vol mandje was geworden en ik bovendien uitstekend geholpen was, ging ik uitermate tevreden de winkel uit.

Waarom vond ik het nodig om deze vakantie ervaring met u te delen? Omdat ik in de weken na mijn bezoek aan deze apotheek toch regelmatig heb gedacht; wat is een uitgebreid assortiment zelfzorgmiddelen (en in de VS mag in dat opzicht wel wat meer dan hier) toch een fantastische kans om je als apotheker te profileren. Het gevolg is dat veel Amerikanen bij kleine kwalen eerst eens bij de apotheek te rade gaan voor ze richting huisarts trekken. Jammer, jammer, jammer dat we in Nederland het publiek nog zo betuttelen, dat we maar zo’n klein UA assortiment hebben en dat de mensen voor alles richting huisarts geduwd worden, omdat de zorg dan gratis is.

Column Jan Dirk Jansen

 

Auteur: redactie
Categorie: Columns

Plaats een Reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *