De vriendelijke glimlach van een doorzetter

In ‘Drijfveren’ spreken we met huisartsen en apothekers over hun vak, ambities en keuzes die ze dagelijks maken. Oftewel: ‘Wat bezielt uw collega?’ In deze editie: Shahab Zaim Hekmat van de apotheek Pillen en Praten.

Het is maandagmorgen. In apotheek Pillen en Praten in de Haagse wijk Leyenburg zit Shahab Zaim Hekmat achter zijn computer. Zodra hij mij ziet, springt hij enthousiast op. Shahab vertelt graag en zijn ambitie is net zo groot als de behoefte om iets voor een ander te betekenen. “Mijn roepnaam is Shahab en sinds kort volg ik de opleiding tot openbaar apotheker specialist in deze apotheek. Bij Pillen en Praten komen mensen niet alleen om geneesmiddelen op te halen. Ze komen ook om een praatje te maken. In dat opzicht zou het ook Pillen óf Praten kunnen heten. Ik heb bewust gekozen voor deze apotheek omdat ze een uitgesproken visie hebben die mij aanspreekt. Ik ben 27. Vind je jong? Welnee mijn tienerjaren behoren definitief tot het verleden en ik tik de dertig al bijna aan.”

Shahab klinkt exotisch. Wil je iets vertellen over je achtergrond?
Shahab: “Ik ben geboren in Teheran in Iran. Toen ik drie jaar oud was, ben ik samen met mijn moeder en zus het land ontvlucht. Van die reis herinner ik me maar weinig. Mijn moeder en zus des te meer. Mijn vader was al eerder naar Nederland vertrokken om voor ons een toekomst op te bouwen. Hij was toen net zo oud als ik nu ben, mijn moeder was 23. Dat is best heftig om te bedenken. Mijn ouders vertrokken om politieke maar ook om economische redenen. Ze waren ervan overtuigd dat wij in Nederland meer uit het leven konden halen. Zij wilden betere kansen voor ons maar ook voor henzelf creëren.”

Wat kun je je nog herinneren van die eerste jaren in Nederland?
“Eenmaal in Nederland werden we ondergebracht in een AZC in Dordrecht. Daar zijn we twee jaar gebleven. Vervolgens verhuisden we naar Rotterdam. Inmiddels wonen we alweer vijf jaar in Den Haag. Mijn ouders hebben hard geknokt. Ze lieten hun familie achter en gingen in een land wonen waar ze niemand kenden. Bovendien spraken ze de taal niet. Dat was zeker in het begin moeilijk. En ook al hadden ze zelf de keuze gemaakt om te vertrekken, ze missen hun familie. Dat is een dilemma tot op de dag van vandaag. Ik heb gezien hoe ze alles van de grond af aan hebben opgebouwd. Beginnen met niks. Daar kwam bij dat ze slecht op de hoogte waren van wet- en regelgeving waardoor ze vooral in financieel opzicht behoorlijk wat tegenslagen hebben gehad.”

Wat voor invloed heeft dat op jou gehad?
“Wij gingen niet op vakantie, naar de dierentuin of het pretpark. We gaven weinig geld uit. Ik herinner me dat mijn ouders altijd op zoek waren naar werk. Het ene baantje na het andere. Uiteindelijk is het goed gekomen. Mijn vader heeft een vaste betrekking en mijn moeder heeft haar eigen kapperszaak. Mijn zus werd apothekersassistente maar werkt nu bij mijn moeder. Ik vind dat ik een rooskleurige jeugd heb gehad. Ik was jong, het leven lachte me toe. Kinderen zien geen beren op de weg. Ik maakte van elke situatie een speelmoment en had veel vriendjes. En natuurlijk was ik wel eens jaloers op hun speelgoed. Ik weet nog dat ik ook een nieuwe power-ranger-pop wilde maar niet kreeg omdat het te duur was. Vond het jammer maar ik ben er geen zuur persoon van geworden.”

Lag het voor de hand dat je een universitaire studie zou gaan volgen?
Lacht: “Nee! Ik was veel te speels om te leren en heb me pas later ontwikkeld. Aan het einde van de basisschool kreeg ik het schooladvies VMBO-kader mee. Het werd VMBO-T en eenmaal in de brugklas veranderde ik. Ik vond het leuk om te leren. Had vrienden die ook hun best deden en haalde goede cijfers. Na het VMBO-T maakte ik de Havo af om twee jaar later te slagen voor het VWO.”

Knap! En de keuze voor farmacie?
“Het was mijn tweede keus. Geneeskunde was mijn eerste. Het zit gewoon in mijn aard om mensen te helpen. Dat heb ik meegekregen van mijn ouders. Ik heb gezien dat zij in hun leven altijd klaarstonden voor anderen. Maar ik ben ook geïnteresseerd in de werking van geneesmiddelen. Tijdens mijn studie heb ik farmaceutische kennis opgedaan die ik dagelijks kan toepassen. Het patiëntencontact is wel anders dan ik tijdens mijn opleiding heb geleerd. Het is veel dynamischer. Soms ben ik nog wel eens onzeker of ik het wel allemaal goed doe maar ik denk dat dat een kwestie is van ervaring opdoen. Meters maken.”

Wat vind jij van de kwalificatie ‘gelukzoekers’?
“Voor mij heeft dat begrip twee kanten. Enerzijds klopt de definiëring want mensen zijn op zoek naar geluk. Iedere gelukzoeker heeft een eigen reden om zijn geboorteland te ontvluchten. Ik denk echter dat het niet altijd wordt begrepen of gewaardeerd. Mensen kennen de offers niet die worden gebracht om huis, haard en familie te verlaten. Ik begrijp de keuze van mijn ouders en ik ben hen dankbaar dat zij op deze manier geluk hebben gezocht. Hun offers zullen mijn zus en ik nooit vergeten en gelukkig zien we onze familie als we in Iran op vakantie gaan. Het is voor ons belangrijk dat wij elke kans die wij krijgen goed benutten. Nu kan ik iets goeds terugdoen voor de maatschappij en kan mijn familie ondersteunen. En kansen zal ik blijven grijpen: ik wil over een paar jaar heel graag een eigen apotheek. Die ambitie is er zeker. Kom je dan weer langs?”

Bij deze afgesproken. Graag!

Gerelateerde berichten

  • Drijfveren: Goede zorg heeft tijd nodigDrijfveren: Goede zorg heeft tijd nodig In ‘Drijfveren’ spreken we met huisartsen en apothekers over hun vak, ambities en keuzes die ze dagelijks maken. Oftewel: 'Wat bezielt uw collega?' In deze editie: Sietse Crop, huisarts […]
  • Niet indutten met  slaapmedicatieNiet indutten met slaapmedicatie In ‘Drijfveren’ spreken we met huisartsen en apothekers over hun vak, ambities en keuzes die ze dagelijks maken. Oftewel: 'Wat bezielt uw collega?' In deze editie: Suzanne Timmermans, […]
  • Drijfveren: De kracht van OssDrijfveren: De kracht van Oss In ‘Drijfveren’ spreken we met verschillende apothekers in Nederland. Van het kleinste dorp in het land: ‘t Woudt met maar 38 bewoners tot de grootste stad Amsterdam met ruim 800.000 […]
  • “De apotheker van de toekomst is  fysiek én digitaal“De apotheker van de toekomst is fysiek én digitaal Claudia Rijcken is van huis uit apotheker en maakt zich in haar nieuwe werkomgeving hard voor het ontsluiten van de digitale toekomst van de farmacie. De apotheker als fysieke persoon […]
  • Drijfveren: Het genie is de gave te kiezenDrijfveren: Het genie is de gave te kiezen West-Friesland was tot het jaar 1299 een boerenvrijstaat waar ze geen Hollandse graven boven zich dulden. Een autonome heerlijkheid dus. Vanaf 1840 werd het gebied een deel van de […]

Auteur: redactie
Categorie: Opinie

Plaats een Reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.