Meteen naar de inhoud

Alzheimer

Eindeloos filmpjes van mezelf terugkijken en analyseren wat beter kan (en ondertussen van alles van mezelf vinden: rare stem, wat zit mijn haar stom, wat maak ik veel gebaren, etc…). In mijn opleiding tot apotheker-farmacotherapeut heb ik aardig wat les gehad in consultvoering. Maar toen ik afgelopen zomer een gesprek wilde beginnen met mijn eigen moeder, omdat ik me zorgen om haar maakte, wist ik me geen raad. Hoe vertel je iemand die je zo liefhebt dat ze steeds vaker dingen vergeet? En dat wij willen dat ze naar de dokter gaat? Zeer geëmotioneerd (zoals ik dat natuurlijk niet geleerd heb) begon ik het gesprek en zag ik de angst in haar ogen voor wat ik zou gaan vertellen. 

Mijn eigen angst was minstens zo groot, maar bleek onnodig. We hadden een prachtig gesprek, misschien wel het mooiste gesprek dat ik ooit met mijn moeder gehad heb. Onze tranen vloeiden en ik kon, ondanks coronatijd, niet anders dan haar even vastpakken. Iets wat ik al ruim een half jaar niet meer had gedaan. Toen ze me wilde bedanken noemde ze me (zoals ze al zo vaak gedaan had en zoals volgens mij alle ouders doen) de naam van mijn zus. Na het beladen onderwerp zagen we hier beiden de humor van in en hebben we als vanouds heel hard gelachen. 

Niet veel later volgde de diagnose Alzheimer. Een enorme klap. En terwijl ik normaal gesproken met mijn kennis patiënten kan helpen aan de juiste pillen, vind ik het vreselijk dat ik nu geen wonderpil voor mijn moeder heb.

Maar mijn moeder is positief en heeft er gelukkig zelf niet zoveel last van. Zo zei ze tegen me: “Ik blijf gewoon genieten van het leven!” Mooi dat ze me dat laat weten, want ik zou het zelf bijna vergeten.

Valérie Meijvis volgde bij het UMC Utrechts Julius Centrum de opleiding tot apotheker-farmacotherapeut. Ze werkt in het Julius Gezondheidscentrum Terwijde in Utrecht en bij Stevenshof Institute for Research (SIR) in Leiden.  

Lees meer artikelen? Schrijf u in voor de tweewekelijkse FarmaMagazine nieuwsbrief!

Column Maayke Fluitman: Denkend aan Holland

We willen reizen, maar vliegtuigen blijven aan de grond, we willen uit eten, maar er is geen bedienend personeel. We willen gezond zijn, maar ook de zorg, die zonder adempauze, stug door boemelt, kraakt en piept bij iedere hobbel die in de weg zit. >>>

Column Niels van Haarlem: Slangetje

Het was een krachtig beeld op de voorpagina van de zaterdagse Volkskrant op 21 mei. Wakker worden met een blaaskatheter als symbool hoe het zorgstelsel is verworden tot een niet uit elkaar te rafelen slangetje.

Vacatures

Sluit u aan bij meer dan 6.500 huisartsen en apothekers die tweewekelijks onze nieuwsbrief ontvangen over ontwikkelingen in de eerste lijn.

Sluit u aan bij meer dan 6.500 huisartsen en apothekers die tweewekelijks onze nieuwsbrief ontvangen over ontwikkelingen in de eerste lijn.

We gaan vertrouwelijk om met je gegevens

Mis nooit meer het belangrijkste eerstelijns nieuws!

Elke twee weken in 10 minuten op de hoogte van het laatste nieuws en trends in de eerstelijns zorg.

We gaan vertrouwelijk om met je gegevens