Curlingprofessionals

Maayke Fluitman

Een platte steen glijdt over het ijs en sporters vegen, strak geconcentreerd, naarstig de baan die gevolgd moet worden. Dit is curling, een olympische topsport. Het vergt jarenlange training om het ijs zo te bewerken en de curl, de vloeiende lijn die de steen glijdt, zo in te zetten dat de stip in de eindcirkel exact wordt bereikt.

De Deense psycholoog, Bent Hougaard, zag overeenkomsten tussen deze sporters en ouders die elke dag opnieuw problemen en obstakels in het leven van hun kinderen wegbezemen. De ‘curlingouder’ was geboren: overbeschermende ouders voor wie het bijna een dagtaak geworden is om alle obstakels en hindernissen voor hun kinderen weg te nemen. Leren van vallen en opstaan is niet het motto van deze ouders. Zo opvoeden kost extreem veel tijd en energie. 24/7 de uitdagingen die jouw kind kan gaan tegenkomen ondervangen vraagt continue aandacht, sterker nog, je moet eigenlijk de hele tijd weten wat jouw kind doet wil je hierop kunnen anticiperen. Hoewel dit curlinggedrag voortkomt uit de beste bedoelingen wordt het kind er niet zelfredzamer of verantwoordelijker door.

Net als de curlingouder vanuit ervaring en kennis het kind wil behoeden voor second-best keuzes en obstakels, zo lijkt ook de zorgprofessional soms ditzelfde gedrag te vertonen. Professionele expertise en ervaring zijn een schat aan informatie om de patiënt te behoeden voor het maken van minder juiste keuzes, het pad van de patiënt wordt dan net zo overtuigend schoongeveegd als de curlingbaan.

Vermijdt stress, geen druppel alcohol, beweeg voldoende, eet gezond, gebruik alleen medicatie volgens voorschrift: zonder obstakels naar de gewenste uitkomst van de behandeling. Daar waar de ouder misschien nog in de buurt van 24/7 toezicht op zijn kind zou kunnen komen is de professional slechts een fractie van de tijd onderdeel van het leven van zijn patiënt.

Onze expertise en adviezen dienen er toe de patiënt zelfredzaam te maken t.a.v. zijn gezondheid. Een glaasje alcohol (teveel), een sportschool abonnement dat ligt te verstoffen, het is ons zorgprofessionals net zo min vreemd als onze patiënten. Deze ‘obstakels’ hoeven we niet en kunnen wij niet allemaal wegbezemen. Wel kunnen we de patiënt helpen zelfredzamer te worden om keuzes te maken die passen bij zijn of haar dagelijkse leven. Ook als dat betekent dat niet ieder advies 100% beantwoordt aan de wetenschappelijk opgestelde richtlijnen

Vallen en opstaan hoort bij het leven en vormt kinderen tot volwassen die eigen keuzes kunnen maken en verantwoordelijkheid kunnen nemen. Zo ook horen ‘obstakels’ en eigen keuzes bij de patiënt. Tijdens de fractionele interactie die we hebben met onze patiënten moeten we deze keuzes niet voor hen invullen en de verantwoordelijkheid overnemen, wel kunnen we samen zoeken naar de beste keuze die bij hem of haar past.

Hoe exact moet uw patiënt op de stip belanden?

Posterstress

Een paar uur nadat ik mijn werkgever vertelde dat ik zwanger was van de tweede,

Identiteitscrisis

Valérie Meijvis volgde bij het UMC Utrechts Julius Centrum de opleiding tot apotheker-farmacotherapeut. Ze werkt