Rotpillen

Een moeilijke patiënt, zo staat hij in mijn agenda omschreven. Of ik eens contact wil opnemen, want meneer is het niet eens met de medicatie die hij voorgeschreven heeft gekregen. Ik open het dossier: diabetes, nierfunctiestoornis, hart- en vaatziekten en een hele rij medicatie in hoge doseringen. Ik bel hem op en leg mijn functie uit. De behoefte aan een gesprek over zijn medicatie is groot. Hij is boos op de huisarts, want die wil de medicatie alleen maar verder verhogen. Hij vertelt het op een manier alsof ze het expres doet, om hem te pesten. Ik vraag hoe het voor hem is om al deze medicatie te moeten slikken. “Slikken is geen probleem, maar die rotpillen kunnen toch niet goed voor je zijn!”

Ik word bij zo’n antwoord altijd nieuwsgierig waarom patiënten dan toch de medicatie blijven innemen. De ‘macht’ van de arts blijkt groot. Het meest gehoorde antwoord is: ‘omdat de dokter het zegt!’ Ik leg meneer uit waarom lisinopril verhoogd is: dat zijn nierfunctie constant is gebleven en dat de dokter er alles aan doet om de eiwitten in zijn urine te verminderen. En wat de gevolgen zijn van die eiwitten. Teleurstelling, maar ook acceptatie klinkt door in zijn antwoord: ‘Nou, oké dan’. En na een korte stilte: ‘Maar als dat blijft staan, wil ik stoppen met de statine.’ Ik voel me opeens een keukenboer: als ik geen korting kan geven op de vaatwasser, moet ik de Quooker misschien maar cadeau doen.

Na verder doorvragen blijkt meneer veel klachten te hebben van de statine en kom ik tegemoet aan zijn wens: een proefstop van de statine. Zoals een keukenboer stiekem wel weet dat hij die Quooker in diezelfde keuken nog ergens terugverdient, zo heb ik in mijn ‘keuken’ nog een stapeltje statines liggen.

Een paar weken later spreek ik een zeer blije patiënt. Hij heeft geen last meer van zijn spieren en de hoge dosering lisinopril geeft geen bijwerkingen. Met het gewonnen vertrouwen weet ik mijn hoog-risico-patiënt bijna tot een andere statine te verleiden. Zijn voorwaarde is eerst een cholesterolbepaling en daar stem ik mee in. De deal is rond.

Chips

Sommige zorgverleners halen nog steeds de neus op voor een leefstijlinterventie bij chronische aandoeningen. Vier jaar terug werd leefstijl nog gezien als alternatieve zorg.

Piep-piep hallo!

“Piep-piep hallo, piep-piep hallo! Op zijn koppie staat een eierdop”. Zing eens mee, Bas. Je kent je klassiekers toch wel? Piep-piep nou!

Vliegende impact

Column Maayke Fluitman – Eén zwaluw maakt nog geen zomer, kan één vleermuis een nieuw tijdperk inluiden? #Maayke_Fluitman